Zaterdag 15/08/2020

InterviewKarl Dhont

Corruptiebestrijder wordt voetbalmakelaar: ‘Ik had het gehad met kogels in mijn brievenbus’

Beeld Wouter Van Vaerenbergh

Vijftien jaar geleden kreeg gokexpert Karl Dhont als eerste gokchinees Zheyun Ye in het vizier, waarna de Europese voetbalbond UEFA hem binnenhaalde als corruptiebestrijder. Twaalf jaar en vele oorlogen later neemt hij ontslag en maakt hij een opgemerkte transfer: Dhont start samen met fiscaal advocaat Michel Maus een makelaarskantoor, Tribe Sports. ‘Ja, ik zat in de expertengroep. Maar denkt u echt dat ik de regels bewust níét heb aangepast om er nu van te profiteren?’

‘Brutaal eerlijk’, zo presenteert Tribe Sports zich op zijn website: ‘Omdat we genoeg hebben van hoe het eraan toegaat in de wereld van de sport, kunst en literatuur.’ Waar hebben jullie precies genoeg van? 

Karl Dhont: “Van de hebzucht op alle niveaus in het voetbal. Van figuren die spelers en clubs in de zak zetten met facturen via Montenegro of Malta. Van de gokschandalen, licentietoestanden en de stromen van zwart geld.

“Kijk, zelf ben ik twaalf jaar procureur geweest bij de UEFA en Michel staat als professor fiscaal recht voor fiscale transparantie. Wij móéten ons scherp profileren. Maar ik wil niet dat het overkomt als een afrekening. Ik zie dat er dingen ten goede veranderen. Bij spelers, clubs en federaties is een bewustzijn gegroeid dat het anders kan. Ik heb ondertussen met een pak clubs rond de tafel gezeten, die me zeggen: ‘We’re very happy. Eén heeft me zelfs gevraagd om hun huismakelaar te worden. Wat we – voor alle duidelijkheid – niet gaan doen. Een buitenlandse voetbalbond nam contact op met de vraag: ‘Kuis de boel bij ons op!’ Ik weet niet of het mij zal lukken, maar ik ga het wel proberen. Ook van makelaars heb ik mooie berichten gekregen, naast minder mooie. Logisch: onze komst betekent minder werk voor hen.”

De kritiek is voorspelbaar: weer één die ontdekt heeft waar het geld te rapen valt.

“Dat weet ik toch al lang?”

Waarom heeft u het dan niet eerder gedaan? 

“Zonder in detail te treden: ik geef niet om geld. 

“Nu, ik heb al velen vóór mij, met dezelfde idealen, zien sneuvelen. Daarom wil ik niet roepen dat wij het beter gaan doen. We zullen ons bescheiden opstellen en stap voor stap gaan. 

“Na Operatie Propere Handen hebben de makelaars een storm over zich heen gekregen. Maar ook de spelers, die van club en makelaar veranderen zoals van ondergoed, moeten zich vragen stellen. Ik weet nu al dat ik er zal wegsturen. Als ons dat geld kost: het zij zo.”

Toen Operatie Propere Handen losbarstte, zei u in Terzake dat we ons zorgen moeten maken over het Belgische voetbalbestel. U verwees daarbij naar de situatie in Griekenland, waar het voetbal tot op het bot rot is en de tribunes leeglopen. ‘Ook wij moeten opletten dat we de toekomstige fans niet kwijtraken,’ zei u. Is het ook bij ons zo erg? 

“Nee, maar het is toch érgens begonnen in Griekenland? Zoiets voltrekt zich niet van de ene op de andere dag. Als je bondsreglement niet op punt staat en je licentiecommissie – ik druk me beleefd uit – vragen oproept, zet je de deur open. Het is ongelooflijk dat sommige clubs nog steeds een licentie krijgen en vrolijk verder kunnen doen. Je creëert situaties waarbij makelaars de macht grijpen en voor je het goed en wel beseft zink je weg in het moeras. 

“Ik klop altijd op dezelfde nagel: werk als sportbond samen met de wetgevende macht. Zet samen een duidelijk wetgevend kader op. Maak voor iedereen duidelijk: dit is het speelveld. Ga je erover, you die! Is dat zo moeilijk?”

Michel Maus zei tegen Sporza: ‘Personen betrokken bij Propere Handen worden door het voetbal weer met open armen ontvangen. Iedereen vindt dat blijkbaar de normaalste zaak van de wereld, wij niet.’ Mag ik daarin een verwijzing naar spelersmakelaar Mogi Bayat en de nieuwe Antwerp­-trainer Ivan Leko zien, beiden in verdenking gesteld? 

“Dat laat ik voor uw rekening. Ik zie gelukkig wel dat meer en meer clubs beseffen dat zulke uitwassen hun kern aantasten en de tijd rijp is om met nieuwe mensen in zee te gaan.”

Is Mogi Bayat de grootste uitwas?

“Veroordeel hem dan! Propere Handen is begonnen met een onderzoek naar Pini Zahavi (de Israëlische supermakelaar achter Moeskroen, red.). Wel, ik hoop dat het iets oplevert. Anders kunnen we zo'n grootschalig onderzoek in de sport de volgende tien jaar wel vergeten.”

In februari vroeg de Pro League u en Michel Maus om deel uit te maken van een expertengroep om het belastingsysteem van de sport in België te herbekijken. 

“Na Propere Handen hadden Michel en ik op eigen houtje al een rapport geschreven: ‘For Love of the Game’, met voorstellen tot hervorming van het Belgisch voetbal. Waarom? Op het gevaar af naïef te klinken: uit engagement. We zijn met iedereen gaan praten, van de N-­VA tot de PS. Wel, dat heeft niet eens een half bruikbaar A4’tje opgeleverd. Sommige politici sprongen uit pure egotripperij op de kar, anderen hadden geen flauw benul van de wetgeving en kwamen niet verder dan ‘voetballers verdienen te veel’ en ‘alle makelaars zijn maffiosi’. Ons rapport heeft toen veel losgemaakt. Iederéén was kwaad: de clubs, de gokindustrie, de makelaars, de politiek. Michel Maus kon er niet mee lachen, maar ik vond het fantastisch! (lacht)

In het recente expertenrapport bleef het fiscaal gunstregime voor voetballers overeind en werden vragen gesteld bij de mogelijkheid om de commissies van makelaars te begrenzen. Toen u kort nadien uw overstap naar de makelarij bekendmaakte, moest u het ontgelden. 

“Ach, alsof Michel en ik gniffelend hebben afgesproken om níéts te veranderen om er een halfjaar later zelf van te kunnen profiteren. Really? 

“Kijk, je kúnt die makelaarscommissies niet begrenzen. Dat heeft de mededingingsautoriteit zo beslist. Dat wij dat zouden hebben aanbevolen, is pure bullshit. Ons voorstel is om solidariteitsbijdragen te heffen op die commissies. Net hetzelfde met het fiscaal gunstregime voor de clubs: pak de uitwassen aan, en laat iedereen die van het systeem profiteert solidariteitsbijdragen betalen. Maar schaf het niet af, want dan veroorzaak je een economisch en sociaal bloedbad.”

Is het gerechtvaardigd een gunstregime in stand te houden voor onze clubs? Moet het voetbal niet naar zijn stand gaan leven? 

“Club Brugge in de Champions League en Gent dat Tottenham over de knie legt: I love it! Liever dat dan dat ik wakker word en moet vaststellen dat we op het niveau van Schotland zitten. 

“Moet de economische competitiviteit van onze topsport beknot worden? De politiek zal het bepalen. De Pro League kan maar beter op haar hoede zijn. Mocht ik de voorzitter zijn, ik had de politiek allang een eigen plan voorgelegd.”

Beeld Wouter Van Vaerenbergh

‘Ons voetbal mag niet witter dan wit worden’, zei u ook nog in Terzake.

“Wat is daar niet van gemaakt! Terwijl iedereen goed wist wat ik ermee bedoelde: je moet niet plots heiliger dan de paus proberen te zijn. Doe gewoon en beheer je huishouden als een goede huisvader. Betaal geen facturen in belastingparadijzen, betaal niet in het zwart. Zeg niet, zoals Marc Coucke deed: vanaf nu betalen we de makelaars niet meer. Zorg ervoor dat je iedereen mee hebt in plaats van op de barricades te staan roepen en er een halfjaar later weer af te stappen.”

Het competitieformat – twee profreeksen met stijgers en dalers – nodigt uit tot trainersontslagen, overbodige transfers en matchfixing. Ook daar pleit u voor verandering. 

“Zoek een oplossing voor 1A zonder dat 1B een nog groter slagveld wordt. Hoe? Door te herverdelen. Alleen, de Pro League doet dat niet. Elke 1B-­club heeft het voorbije seizoen tussen de 5 en de 7 miljoen euro verlies gemaakt. In ons rapport staat: hou ook de clubs onder 1A gezond, or you will die. Het alternatief is dat je de vlucht vooruit neemt, zoals Club Brugge doet met een BeNeLiga: een eengemaakte competitie met Belgische en Nederlandse topclubs.”

GROOTSTE FRUSTRATIE 

Deze maand is het vijftien jaar geleden dat gokchinees Zheyun Ye werd ontmaskerd. Sindsdien heeft het Belgische voetbal geen matchfixingzaak van die omvang meer gezien. 

“Denk jij dat zulke praktijken nog mogelijk zijn vandaag? Ik niet.”

Drie jaar geleden redde Moeskroen zich na een potsierlijke 0­-2 op Kortrijk, dat die middag opendeurdag hield. U hebt die wedstrijd ‘het ergste sinds de zaak-­Ye’ genoemd. 

“Ik zat die middag in het stadion: zelfs de supporters en de sponsors van Kortrijk zaten boe te roepen. Waarschijnlijk kan het dus toch nog.”

Ik zie nog altijd zulke wedstrijden. De 4­-0 waarmee Moeskroen zich twee jaar geleden liet inblikken door Eupen, waardoor KV Mechelen degradeerde. Of de 5-­0 waarmee Oostende dit seizoen verloor in Charleroi, waarna zijn coach als een dief in de nacht vertrok. En toen het in puntennood verkerende Cercle Brugge naar Moeskroen moest, de ex-­club van zijn trainer Bernd Storck, ontving ik een sms: ‘Cercle wint zeker.’ En na de wedstrijd nog één: ‘Ik had het gezien, aan de gokbedragen in Azië.’ 

“Wat wil je dat ik zeg? Van geen enkele van die wedstrijden is iets bewezen.”

Leeft Ye nog? 

“Geen flauw idee. Ik heb destijds van een goede bron gehoord dat hij geliquideerd is.”

Twee jaar nadat die zaak was losgebarsten, ging u als corruptiebestrijder bij UEFA aan de slag. Afgelopen winter, na twaalf jaar, nam u ontslag. Waarom? 

“Ik had het gehad bij UEFA. Ik kon die job nog makkelijk tien jaar blijven doen, maar gelukkiger zou ik er niet van worden. Mijn kerntaak – spelers en clubs voor de rechtbank slepen – schoot er steeds meer bij in. Voor een stuk omdat UEFA die verantwoordelijkheid weer bij de nationale bonden heeft gelegd. Daarnaast verloor ik te veel energie aan nevenactiviteiten als bewustmakingsprogramma’s.”

Hoe kijkt u terug op die twaalf jaar? U bent cynischer geworden, hebt u al gezegd. 

“Ik heb de uitwassen gezien, ben wijzer geworden en ja, ook cynischer. Maar ik blik er met grote tevredenheid op terug. Meer dan veertig afgeronde dossiers: da’s mooi.”

FC Podeba en Skënderbeu werden levenslang geschorst: een Montenegrijnse en een Albanese club. Kleine garnalen, dus. Terwijl volgens een rapport van Europol uit 2015 ook Champions League­-duels en kwalificatieduels voor EK’s en WK’s worden vervalst. 

“Weet je nog: Dinamo Zagreb – Lyon, 1­-7? Je mag gerust weten dat ik me heb doodgeërgerd aan die wedstrijd (door het hoge doelpuntenverschil ging in extremis Lyon en niet Ajax door in de Champions League, red.). Ik heb gevraagd om me dat onderzoek te laten zien. Ze hebben het me nooit gegeven. Daar zal wel een reden voor zijn, zeker? Mocht ik de voorzitter van Ajax zijn geweest, ik had er een zaak van gemaakt. They didn’t. Geen idee waarom. Zagreb – Lyon is mijn grootste frustratie. 

‘Ik heb me doodgeërgerd aan de wedstijd Dinamo Zagreb – Lyon, die op 1-7 eindigde en waardoor Ajax Europees werd uitgeschakeld. Was ik voorzitter van Ajax, ik had er een zaak van gemaakt.’Beeld AFP

“Het zijn twaalf jaren geweest van vechten tegen hiërarchie, onwil en domheid ook. Zoals overal, waarschijnlijk. Ik ben geschoold in de Londense City (het financiële district van de stad, red.): if you’re not good enough, you’re out. Het heeft me een paar jaar gekost om me aan te passen aan een olietanker als UEFA. Wie denkt dat hij die van koers kan doen veranderen, loopt met zijn kop tegen de muur. Verleg de stenen in de rivier die je kúnt verleggen. Dat heb ik gedaan. Dat volstaat, ik ben tevreden.”

UEFA worstelt met een imagoprobleem. Voorzitter Michel Platini moest aftreden in 2015, en ook secretaris-generaal Gianni Infantino had de perceptie tegen met zijn overstap naar wereldvoetbalbond FIFA. 

“Ik stond vaak in contact met de bondsprocureurs bij de nationale bonden. Die verweten mij weleens: ‘Is jouw voorzitter niet moeten aftreden wegens corruptie? En jij komt óns de les spellen?’ Ze hadden gelijk, maar ik werd er gek van: het raakte me in mijn eer. De positivo in mij heeft altijd gedacht: er komen andere, betere mensen. Met Ceferin (die Platini opvolgde, red.) is de ivorentorenmentaliteit er stilaan uitgegaan.”

Op de vraag waarom u uw job bij UEFA nog altijd deed, antwoordde u vorig jaar tijdens een lezing in Gent: ‘Ze vinden niemand anders die dit wil doen.’ Waarna u verwees naar ‘tientallen doodsbedreigingen en foto’s van Albanese reuzen met machetes’. 

(lacht) Ik heb die foto’s nog altijd (scrolt door zijn telefoon en laat ze zien). Dat was ten tijde van de veroordeling van Skënderbeu. Ik vond toen ook een kogel in mijn brievenbus, waarna ik 24/7 politiebewaking heb gekregen. Nu, het deed me weinig: als ze me echt dood willen, sturen ze geen kogel op maar vuren ze hem af. De daders zijn uiteindelijk geïdentificeerd en behoorden tot de Albanese maffia. Maar goed, na al die jaren had ik het wel gehad met zulke toestanden.”

Hoe hebt u de strijd tegen corruptie in het voetbal zien evolueren? 

“Het bewustzijn bij spelers is extreem toegenomen. Ook met de transparantie bij de bonden is het de goede kant opgegaan. Uiteraard lopen er nog mensen met slechte bedoelingen rond. Maar het schaamteloze fiksen zoals La Louvière deed ten tijde van de gokchinees, dat is voorbij. Hoewel, in Griekenland zie je het wél nog. Als ik iets kotsbeu was, dan wel de Griekse situatie. Maar wat is het probleem? De UEFA, dat zijn 54 bonden. Al die violen krijg je nooit gelijkgestemd. Daarom gebeurt er niets.”

‘We zijn de strijd aan het verliezen’, zei u tijdens die lezing in Gent. 

“De misdaad is veel beter georganiseerd dan vijftien jaar geleden. Dat geldt zeker voor de gokmaffia: die detecteer je bijna niet meer. Als je ten tijde van Ye voor 500.000 euro gokte, had iedereen het gezien. Nu wordt dat geld via twintig agents door twee werelddelen gesluisd: je kunt een match fiksen zonder dat er sporen achterblijven.”

Wat rest ons dan nog: preventie? 

“Breng je reglementen in orde. En roep een onafhankelijk agentschap voor sportfraude in het leven, net zoals het WADA doping bestrijdt.”

U vertelde dat het probleem zich verplaatst naar het vrouwenvoetbal, noemde het tennis extreem kwetsbaar en zei dat u niet meer naar boksen kijkt. 

“Boksen is geen transparante sport. Dat zet de deur open voor uitwassen. Net zoals bij tennis. Het is één tegen één, een topspeler kan een set verliezen en toch op zijn gemak de wedstrijd winnen. En wat het voetbal betreft: als fiksers hun geld niet meer op de traditionele markten kwijt kunnen, verleggen ze hun werkterrein naar het vrouwenvoetbal en zaalvoetbal.”

Volgens De Morgen-journalist Hans Vandeweghe is matchfixing ‘een verwaarloosbaar probleem dat de sport over zichzelf afroept.’ 

“Geloof me: het is géén verwaarloosbaar probleem. In 2004 was Griekenland nog Europees kampioen, nu is het voetbal er dood als gevolg van corruptie: zo snel kan het dus gaan. De voorbije jaren zijn er zaken geweest in Spanje, Italië, Griekenland, Montenegro, Litouwen...”

U komt uit de goksector: u richtte Mr. Bookmaker op en verkocht het aan Unibet. Hoe ethisch is het om gokbedrijven het voetbal te laten sponsoren? 

“Bij de Nationale Loterij, waar ik nu ontslag heb genomen uit de raad van bestuur, lag die discussie ook op tafel. Iedereen had er een mening over. Ik heb gezwegen: ik ben er nog steeds niet uit. Is het erg om anno 2020 ergens geen mening over te hebben? 

“Toen ik opgroeide, in de jaren 70, hielden we het niet voor mogelijk dat Boule d’Or op een dag de koers of de Formule 1 niet meer zou sponsoren. Toch is het zover gekomen. Ik vermoed dat het met gokreclame die weg op gaat.”

Met Tribe gooit u zich ook op de kunst en de literatuur.

“Ik ben een groot kunstverzamelaar. Wat we nu gaan doen, doe ik al zeven jaar voor Strook (alias van kunstenaar Stefaan De Crook, red.). Hij is een vriend, net als Wannes Cappelle van Het Zesde Metaal, voor wie hij de laatste cd-­hoes heeft ontworpen. 

“In de kunstwereld zijn de wantoestanden misschien niet zo zichtbaar als in het voetbal, maar ook daar heb je problemen met statuten, schimmige vzw’s en een rush op subsidies. Jonge talenten worden gefnuikt omdat ze geen contract kunnen lezen. Voor die valkuilen wil ik hen behoeden. 

“Nu, in de kunst zijn er ook instellingen die goed werk leveren. Net als in het voetbal. De clubs waar ik het dichtst bij sta, doen het goed: Club Brugge, Brighton, Union en Celtic.”

Brighton en Union hebben dezelfde eigenaar: Tony Bloom. Net als u maakte hij fortuin in de gokbusiness. 

“Ik steek voor weinig mensen mijn hand in het vuur, maar voor Tony wél. We zijn op dezelfde dag begonnen in de City, in 1994. Hij was actief in het gokken en vastgoed, en is nu miljardair. Toch is hij één van de meest correcte mensen die ik al ben tegengekomen. En ik weet zeker dat er nog veel meer eigenaars, spelers en makelaars zijn die op een correcte manier werken.”

U had abonnementen bij Club Brugge, Lazio Roma en Chelsea. 

“Nu alleen nog bij Club. Maar denk je dat Bart Verhaeghe en Vincent Mannaert (respectievelijk voorzitter en algemeen manager van Club, red.) mij iets zullen gunnen omwille van dat abonnement? Trouwens, Michel Maus is een Cercle-­fan: daar begint het al. (lacht) Hij heeft er zelfs bij de beloften gespeeld. Maar ook al ben ik een diehard Club­fan: toch zijn we vrienden. (lacht)

© Humo

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234