Dinsdag 24/11/2020

Cool tegen wil en dank?

Iedereen heeft een mening over 'de nieuwe postmoderne grunge-versie van Audrey Hepburn'

Hoe heeft de jonge actrice Chloe Sevigny het voor elkaar gekregen? Telkens als haar naam valt, verandert zowat de hele modewereld in een meute huilende honden bij volle maan. Is het omdat ze alternatief is? Of niet écht knap? Omdat ze vandaag een tweedehandse prairiejurk draagt en morgen Yves Saint Laurent?

Of is het misschien door die ene jurk die Alber Elbaz voor haar maakte en die ze droeg op de benefietavond van het New York City Ballet? Of was het omdat ze voorwendde niet te weten wie de ontwerper was, toen Vogue's Andre Leon Talley het haar vroeg? Roepen de mensen in koor om Chloe omdat ze probeert om vooral níet op magazinecovers te belanden (waarom zou ze ook, als iemand als Jay McInerney haar in The New Yorker zes jaar geleden al omschreef als een 'super-cool girl')? Is het omdat Gwyneth Paltrow te mooi is en Courtney Love te stout? Is het omdat haar naam exotisch klinkt of omdat ze tot voor kort braaf bij haar moeder woonde, in Darien, Connecticut?

Is het omdat ze in haar eerste film Kids niet verraadde dat ze enig acteertalent had, maar dat dit wel duidelijk bleek in The Last Days of Disco, en zeker in Boys Don't Cry? Of is het omdat ze het lef heeft te zeggen dat ze er een hekel heeft om met haar kop op de reclame-affiches van H&M te staan, die nu overal in New York hangen, maar dat ze liever op die manier geld verdient dan door in slechte films te spelen?

Wat de reden ook moge zijn, het is duidelijk dat iedereen de mond vol heeft van Chloe, die onlangs door Vogue werd opgevoerd als "the New Postmodern Grunge Audrey Hepburn".

Natuurlijk, in het modewereldje moet je altijd wel iemand vinden die 'het' is. Het rechtvaardigt tenminste het gebruik van uitroeptekens voor iets anders dan voor een nieuwe kleur van nagellak.

In 1964 was het Baby Jane Holzer, die speelde in films van Andy Warhol en die door Diana Vreeland "the most contemporary girl I know" werd genoemd. Tien jaar later was het volgens Vanity Fair de actrice Ali McGraw en nu is het Chloe - hoewel Vanity Fair haar in zijn jongste nummer niet opnam in zijn 'It'-Parade. Chloe is de anti-actrice, de onmodisch-modische, fris, ongepolijst, onbereikbaar. Het feit van zo openlijk niet-'it' te zijn, maakt haar nog meer 'it'. (Wie wil weten wat je moet doen om 'it' te zijn, leze de Vanity Fair van september. Enkele voorwaarden zijn: in staat zijn de chemistry van een kamer geheel te veranderen, alleen door binnen te komen; op tafels dansen met andere vrouwen, maar zelden met mannen; zomers doorbrengen in Forte dei Marmi, winters in Gstaad)

'Born Free!' zingt de covertekst naast haar aangezicht op het jongste nummer van Interview. "Chloe weigert een marionet van de media te zijn, zegt hoofdredacteur Ingrid Sischy in haar edito, en ze voegt eraan toe dat Sevigny en Harmony Korine, de auteur van Kids, de Elizabeth Taylor en Richard Burton van onze tijd zijn.

Het lijkt wel of iedereen een mening over haar heeft. "Zij is zo'n straatjoch dat in de juiste schoenen en een Yves Saint Laurent-jurk is gevallen, zegt stilist Stefan Campbell. "Designers en fotografen zijn dol op haar, omdat zij de kleren die ze aantrekt meteen tot leven kan brengen."

Een New Yorkse schrijver noemt haar 'lelijk mooi' en prijst haar omdat ze uit de alles-gladstrijkende handen van stilisten weet te blijven. Een andere bewondert haar omdat ze trouw blijft aan de kleren van Elbaz, de ontwerper die door Tom Ford aan de deur werd gezet bij Yves Saint Laurent. Nog een ander prijst haar omdat ze zo'n verstand heeft van vintage-kleren; Michael Kors, de Amerikaanse ontwerper, noemt haar zijn muze. Nicolas Ghesquiere, ontwerper bij Balenciaga, typeert haar als 'gesofisticeerd elegant' en 'emblematisch voor een nieuwe generatie van actrices'.

Chloe bracht het van skate-girl die werkte in een winkel van tweedehandskleding tot een icoon die zich door de modewereld laat verafgoden, precies omdat ze hun bewondering met onverschilligheid beantwoordt.

Sevigny, die haar debuut in de business maakte door te werken op de kostuums voor Kids, wou niet reageren op al die adoratie, een interview zat er niet in. Haar agent liet weten dat ze liefst af wil van de associatie met de modewereld.

Maar ondertussen plannen Vogue en VH1 hun gezamenlijke Fashion Awards-show in oktober. En wie, denken we, staat bovenaan het lijstje van elke Vogue-redacteur voor 'de meest persoonlijke stijl'? Juist. "Haar aura heeft over elke vergadering gezweefd", zegt Zalaznick, de producer van de show. "Het is die fascinatie voor legendarisch onlegendarisch zijn, en dat is een beetje lachwekkend. Ik bedoel, als het over mode gaat, waarom dan niet in de eerste plaats denken aan een fantastisch model? Is het misschien omdat de mensen van Vogue zichzelf knapper vinden wanneer ze zeggen dat Chloe knap is? "

Moeilijk te zeggen. Al wat ik weet is dat de naam van Chloe dezer dagen maar blijft opduiken. En terugkeren.

Bob Morris

© The New York Times

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234