Zaterdag 03/12/2022

Complot!

Toen ik, inmiddels alweer tig jaar geleden, in Antwerpen studeerde, struinde er op zomerse dagen vaak een man door de stad die voorbijgangers probeerde te overtuigen dat de eerste maanlanding in scène was gezet. Internet stond toen nog in de kinderschoenen, dus kreeg je een plakkerige stencil in handen geduwd vol argumenten die moesten bewijzen dat Armstrong ergens in een Amerikaanse filmstudio zijn gewichtige gewichtloze passen deed, en niet op Janneke Maan zelf. Vandaag de dag is die zeloot niet zijn zendingsdrang, maar wel zijn lichaamsbeweging kwijt: waarschijnlijk is hij dus in het bezit van twintig kilo extra lichaamsgewicht én van een website vol bewijsmateriaal. Tik op google “complot” in, en je computer ontploft. Mensen houden van complotten. Man bijt hond speelt daar elke woensdag meesterlijk op in door elk wereldcomplot te herleiden tot het werk van één man: Gustaaf Costers, uit Evere. Na de Brugse rode kaarten van de voorbije week raakten de gemoederen danig verhit. Feit is: Vargas en Geraerts blesseren niemand. Feit is evenzeer: hun tackles (vooral die van Geraerts) waren niet ongevaarlijk. Rood is streng, maar niet uit de lucht gegrepen. En als dit soort straf ervoor zorgt dat voetballers dat gestrekte of blokkerende been achterwege laten, zijn de rode kaarten van de voorbije week (net als de tweede van Witsel) een prijs die ik als voetballiefhebber met plezier betaal. Dat een Clubsupporter die prijs te hoog vindt, is niet meer dan normaal. Daar is hij supporter voor. Dat hij op het moment zelf in het stadion of voor de tv alle heiligen aanroept, is al even normaal. Maar dat er geen greintje begrip is voor een ref die de regels streng interpreteert in deze door een vreselijke beenbreuk ontsierde competitie, dat kan er bij mij niet in. Intussen floreren hier de complottheorieën. “Anderlecht moet kampioen worden, meneer. Dat weet iedereen, dus ook de arbiters!” In die trant. Een typische reactie van wie verliest, zo typisch dat ook Anderlechtsupporters zich er in de voorbije twee Standardjaren aan bezondigden, en de Standardsupporters zelf in de vijfentwintig succesloze jaren daarvoor. Het mechanisme wordt zo wel heel pervers: dat een scheidsrechter zich kan vergissen, beseft zelfs de meest fervente fan. Maar als je maar vaak genoeg de wereld in stuurt dat zo’n scheidsrechter zich opzettelijk vergist, wint dat zwetstheorietje aan gewicht, en gaan steeds meer mensen daarin geloven. Met als gevolg dat scheidsrechter Luc Wouters de volgende is in een lange reeks van mensen die op het net doodsbedreigingen krijgt. Als je tijdens een match op de omheining klautert, krijg je een stadionverbod. Maar tik op Facebook niet gehinderd door schrijffouten in dat de arbiter vermoord moet worden, en je krijgt enkel bijval van een ranzige roedel gelijkgestemden. Een scheidsrechter is een mens, vergist zich soms, en zal vaak net ietsje meer in het voordeel van de thuis- dan van de uitploeg fluiten: dat is zo bij Anderlecht-Club, bij Club-Anderlecht, en bij Bambrugge-Eeklo. Kortom: overal. Omdat het menselijk is je te laten beïnvloeden door de decibels van de grootste supportersschare, hoezeer je dat ook wilt vermijden. Meer is het echt niet.Soit, vanavond met z’n allen voor de buis, kwart voor acht, Man bijt hond. Veel kans dat wordt aangetoond dat Luc Wouters en Claude Bourdouxhe bastaardzonen van Gustaaf Costers zijn.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234