Zondag 20/09/2020

Compacte elektropop

Nadien was het over de koppen lopen bij Ellie Goulding, die eerder dit jaar als eerste uit de bus kwam in de Sound of 2010-lijst, en dus door de verzamelde Britse media een mooie toekomst als popster werd voorspeld. Die verwachtingen loste ze live moeiteloos in, want Goulding - blond, warrig haar en blote navel - stapte weliswaar schuchter het podium op, maar zodra ze haar keel opentrok had ze meteen het publiek bij het nekvel. Goulding zong ronduit fantastisch, en had al meteen genoeg goeie songs om een mooi half uurtje mee te vullen. Opener ‘Lights’ zette meteen de toon: pretentieloze, compacte elektropop die door Goulding zelf met wat akoestische gitaar werd bijgekleurd. De fans - veel jonge meisjes, maar ook Flaming Lips-zanger Wayne Coyne - reageerden op ‘This Love’, ‘Guns & Roses’ en ‘Salt Skin’ alsof het wereldhits waren, en schreeuwden elke tekst tot na de komma mee. Alleen met het van Midlake geleende ‘Roscoe’ maakte de Britse even een uitschuiver. Het enige smetje op een uitstekende set.

Aan stemmenpracht evenmin gebrek bij Band Of Horses, het uit South Carolina overgevlogen vijftal dat na zes jaar in de marge eindelijk door een groot publiek aan de boezel is gedrukt. Bovendien had de groep als liveact een enorme sprong voorwaarts gezet. “Benieuwd of we het dak eraf kunnen spelen”, zei zanger Ben Bridwell, die voor de gelegenheid zijn baard had afgeschoren. Het leek een ambitieus plan om uitgerekend met weemoedige americana en southern rock zo’n grote menigte in te pakken, maar het lukte wonderwel.

Band Of Horses had een best of bij elkaar gepuzzeld waarbij de lat met opener ‘Factory’ meteen erg hoog werd gelegd. Ook het overweldigende ‘Ghost’ - opnieuw met die emotionele falsetstem van Bridwell in de hoofdrol - was er pal op. Aangemoedigd door de hartverwarmende reacties van het publiek steeg de band boven zichzelf uit. Ze speelden met het vuur in de vingers, en de projecties met desolate beelden uit het spookstadje Bodie en Yosemite Park zorgden ervoor dat je je drie kwartier aan de andere kant van de wereld bevond. ‘No One’s Gonna Love You’ was een lovesong van de categorie die je prompt een krop in de keel bezorgde, en afsluiter ‘Funeral’ zorgde na een verstilde intro voor een zinderende climax. Marquee, 18.40 uur

Daarna kon het eigenlijk alleen bergaf gaan. Minus The Bear liet inderdaad geen grootse indruk na. De band, waarvan maandag een nieuwe cd verschijnt, grossierde in het soort gitaarrock waar een nauwelijks in te tomen inzet het gebrek aan goede ideeën moest compenseren. Af en toe hoorde je wel eens een aanzet tot een goed refrein of dook er een zanglijn op die je even de oren deed spitsen, maar net zoals de groep een eigen gezicht ontbeerde, bleven ook de songs niet hangen. Logisch dus dat het publiek - sowieso was de opkomst eerder bescheiden - algauw weer afdroop om een goed plaatsje te bemachtigen voor Iron Maiden.Club, 19.35 uur

Pukkelpop mocht dit jaar 25 kaarsjes uitblazen, en dat werd gevierd met scherpe securitycontroles aan de ingang. Heel wat bezoekers werden vriendelijk verzocht om hun hele hebben en houden binnenstebuiten te keren om zo te bewijzen dat ze niet stiekem bompakketten, heroïneplantages of kalashnikovs wilden binnensmokkelen. Bijgevolg maar net op tijd voor De Jeugd van Tegenwoordig, het Nederlandse hiphopcollectief dat, gezien de massale toeloop al zo vroeg op de dag, nog steeds buitengewoon populair is bij de jeugd van tegenwoordig. Niet dat het gezelschap naast andere seriewoordenaars als Brainpower, Extince of The Opposites erg vindingrijk uit de hoek komt, maar hun studentikoze, platvloerse en - uiteraard - vaak aangebrande rhymes kregen wel meteen de halve weide mee. De set denderde op krek dezelfde beat verder, nummers werden half afgehaspeld en Willie Wartaal pestte de eerste rijen door er wat gummiballetjes tegenaan te gooien. Maar ondanks die ongein kwam de groep vrij amusant uit de hoek, en deden ze - met het grappige ‘Get Spanish’ en het meegescandeerde ‘Tante Lien’- toch een inspanning om de eenvormigheid op armlengte te houden.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234