Woensdag 23/10/2019

Column

Column Hugo Camps: Sven en Bart

Beeld UNKNOWN

Zelfs een geblokkeerde rug kon Sven Nys niet van zijn achtste titel weerhouden. Er komt geen einde aan de superioriteit van de veteraan in het crossen. Zo er al iets van sleet aan het lichaam zou zitten dan ranselt Nys het ongemak weg in zijn hoofd. Als een ingebeeld misverstand. Meer nog dan de benen is het hoofd van deze kampioen een doctoraatsscriptie waard. Want daar ontstaat het wonder van kracht en souplesse.

Voor de zoveelste keer: de monnik van het veldrijden heeft gewonnen. Engel van concentratie en motivatie. Eigenlijk niet tegen aan te ploeteren in zijn goeie dagen. Ten onrechte wordt veldrijden nog steeds gezien als meer folklore dan sport. Als een stuitend wekelijks bierfeest in drassige weiden.

Veldrijden is beulswerk. Een atletisch summum zelfs. De cross heeft ook nog een apart soort elegantie. Nys, Pauwels, Albert, Stybar: bij hen wordt labeur schoonheid. Daarom is het zo jammer dat veldrijden is verworden tot een bijna exclusieve Vlaamse discipline. Geef de cross de olympische status die het verdient, en veldrijden internationaliseert aan recordtempo. Ook omdat het een televisiesport bij uitstek is die de stille paniek van de winter doorbreekt.

Sven Nys is een man van weinig woorden en droge ogen. Het is hoogst uitzonderlijk dat hij een enkele keer emotioneel buiten zichzelf treedt. Altijd beleefde antwoorden, zij het dat de vragen ook altijd bewondering in zich dragen. Tot een confrontatie komt het nooit. Niet gecontesteerde volksheld bij voorbaat. Ik blijf het vreemd vinden dat je in het veldrijden zelden orgieën van vreugde en passie tegenkomt op het podium. Kevin Pauwels moet alles uit de kast halen om zich tot een glimlach te dwingen. Niels Albert is iets meer toegankelijk, maar een dichter zal hij nooit worden. Sven Nys spreekt als een academicus - dus nooit vanuit de ingewanden. Zdenek Stybar ronselt vooral sympathie met slijmerige nederigheid.

Buitenbeentje was Bart Wellens. Bart gooit alles eruit. Wiske, Lentel, duifkes, kindje, ongemak en tegenslag. De laatste jaren was hij vooral de lijdende kerk in het veldrijden. Zowat alle crossers zijn namelijk gelovig of doen alsof. Jarenlang was Wellens de grote rivaal van Nys. Er heerste animositeit tussen die twee, aangewakkerd door Kempense volksstammen. Bart wou niet toegeven dat de mooie toekomst achter hem lag. Zijn palmares is trouwens indrukwekkend: nationale en wereldtitels.

Ik schrok toen ik hoorde dat hij met hoge koorts was opgenomen in de intensive care en dat er even voor zijn leven werd gevreesd. Bij deze spontane, immer goedlachse crosser denk je niet aan de dood. En zeker niet dit weekeinde. Had hij zich niet aangemeld met superbenen die hem op zijn minst naar het podium zouden leiden en misschien wel naar de tricolore trui? Het is een beetje de tristesse van Bart geworden: blijven geloven in een lichaam dat er niet meer is. Opgeklopte euforie om niet te moeten wenen.

Wel geliefde knuffelbeer.

Zijn gevecht voor het leven wierp een grauwsluiter over dit kampioenschap. Ik dank de goden dat hij het gaat redden. Maar met of zonder Bart Wellens, Sven Nys was zondag onklopbaar. En in tegenstelling tot Bart: hij kent geen druk. Nys is zo outstanding dat hij niet eens zichzelf en omgeving moet geselen om met het volste zelfvertrouwen aan de start te staan. Winnen is voor hem een vanzelfsprekendheid geworden. Verliezen is niet anders dan een malheur van toevallige omstandigheden: lichte verkoudheid, materiaalpech, valpartij.

Er is in dit land geen sporter die zo hoog boven de concurrentie troont als Sven Nys. Kampioen van een ijzeren zelfdiscipline, van ingekookt fruitsap en soldatenkoekjes ook. Zijn talent voltooit alle versterving.

Hij kan nog jaren mee. Dat moet ook, want buiten het veldrijden heeft Sven Nys nog geen leven gekend. Luxe en luiheid waren niet toegestaan.

 Er is in dit land geen sporter die zo hoog boven de concurrentie troont als Sven Nys. Kampioen van een ijzeren zelfdiscipline  
Beeld PHOTO_NEWS
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234