Vrijdag 15/10/2021

Colin Farrell is nu officieel een ster

Het heeft even geduurd, maar het staat nu officieel vast: Colin Farrell is een echte Hollywood-ster. Drie keer op rij eindigden zijn films tijdens hun openingsweekend telkens op nummer 1 van de Amerikaanse box office-lijst. Voor The Recruit deelde Colin Farrell die eer nog met Al Pacino en in de stripverfilming Daredevil werd de titelrol nog vertolkt door Ben Affleck, maar in Phone Booth doet hij het helemaal alleen.

Londen

Eigen berichtgeving

Jan Temmerman

Het heeft inderdaad even geduurd, want deze jonge Ierse acteur (°1976) werd al in 2000 bij zijn Amerikaanse filmdebuut Tigerland omschreven als 'the next big thing'. Sindsdien bleef Colin Farrells naam in de media steevast vergezeld van uitdrukkingen zoals 'the one to watch' of 'the actor of the moment' of ook nog 'the flavor of the month' of 'Hollywood's most wanted'. Dat gebeurde zowel in de vakpers als in de populaire media, die de knappe Farrell definieerden in termen als 'de jongere broer van George Clooney', 'Brad Pitt met donker haar' of ook nog als 'Russell Crowe zonder de eigendunk'. Zelf zal de 39-jarige Crowe, die begin deze week met de Australische actrice Danielle Spencer getrouwd is, waarschijnlijk opgelucht ademhalen bij de vaststelling dat zijn 'bad boy'-reputatie en zijn plaats als 'Hollywood hellraiser' in de schandaalpers nu grotendeels is overgenomen door de jonge Ier.

In een gesprek met De Morgen vatte Hollywood-regisseur Joel Schumacher, die Colin Farrell indertijd in Tigerland en daarna ook in Phone Booth regisseerde, al die mediaheisa ironisch samen: "Ja, hij is 27 jaar, hij rookt, hij drinkt, hij vloekt en hij slaapt graag met vrouwen. Zo'n jongen kun je maar beter vermoorden! Het feit dat de media daar zoveel aandacht aan besteden, is waarschijnlijk het belachelijkste wat ik in lange tijd heb meegemaakt. Dat zoiets een schandaal kan worden! Religieus rechts moet duidelijk aan de winnende hand zijn. Blijkbaar is niemand de laatste tijd nog in de buurt van jongens geweest. Of gewoon in een café. Ik ben zelf onlangs een tijd in Ierland geweest (voor de opnamen van zijn nieuwe film Veronica Guerin met Cate Blanchett én Colin Farrell, JT). De meisjes zijn daar net zo! Ik begrijp echt niet in welke wereld de mensen leven die zo verontwaardigd doen over Colin."

Zo was er bij voorbeeld in januari jongstleden nogal wat te doen rond het feit dat Farrell, tijdens de NBC-uitzending van de Golden Globes-ceremonie, het vierletterwoord 'shit' uitsprak, wat in Amerika dus absoluut niet kan op nationale televisie. Farrell verdedigde zich naderhand met de opmerking dat dit waarschijnlijk kwam omdat hij zo hard probeerde het veel ergere 'fuck' te vermijden. Het is trouwens ook grappig om te zien hoe de Amerikaanse media regelmatig 'sterretjes' (zoals bij het door Farrell inderdaad vaak gehanteerde 'f**king'-woord) gebruiken in hun interviews met de acteur. Soms komen die sterretjes zelfs voor in een titel, zoals in 'Colin Farrell a f**ckin' dad!', waarmee medio maart werd aangekondigd dat de acteur een kind zal overhouden aan een stoeipartij met het Amerikaanse model Kim Bordenave. De acteur liet enthousiast weten dat hij 'over the moon' is bij het vooruitzicht vader te worden, maar dat betekent geenszins dat hij met Bordenave wil gaan samenwonen, laat staan trouwen.

mooie vrouwen

Sinds hij in Hollywood arriveerde (om te werken, want Colin Farrell blijft voorlopig in Ierland wonen) werd de acteur stelselmatig in het gezelschap gezien van mooie en/of bekende vrouwen, zoals - om er maar enkele te noemen - Naomi Campbell, Demi Moore, Britney Spears en meest recentelijk de Britse actrice Kate 'Pearl Harbor' Beckinsale. Met Demi Moore was er volgens Farrell absoluut geen sprake van een affaire; hij had haar gewoon leren kennen toen hij, ten tijde van de opnames van Hart's War zo'n beetje bevriend was geraakt met Bruce Willis. En popprinses Britney Spears had hij gewoon uitgenodigd om met hem naar de première van The Recruit in Los Angeles te gaan. "Ik was daar, zij was daar met vier vriendinnen en nog 25 andere mensen. Zoiets kun je toch moeilijk een afspraakje noemen", aldus de acteur. Hoe dan ook, Colin Farrell scoort bijzonder goed bij de vrouwen, wat een Amerikaanse journaliste er toe bracht hem te omschrijven als iemand die 'a Velcro touch with the ladies' heeft.

Over media-aandacht voor zijn privé-leven hoeft Colin Farrell dus niet te klagen, maar inmiddels wordt stilaan duidelijk dat hij als acteur in recordtempo een indrukwekkende filmografie aan het samenstellen is. In eerste instantie wou hij nochtans, net als zijn vader Eammonn en zijn oom Tommy, voetballer worden, maar de trainingen waren er blijkbaar te veel aan. Hij zag wel iets in acteren en ging dan maar les volgen aan de Gaiety School of Drama in Dublin, maar hield het daar snel voor bekeken, omdat hij naar eigen zeggen geen duizenden ponden en enkele jaren van zijn leven wou uittrekken om dan te horen zeggen dat hij toch niet deugde.

Dat gebrek aan diploma was geen bezwaar om in de tweede helft van de jaren negentig een rol te krijgen in de succesrijke BBC-serie Ballykissangel, waaraan hij meteen de status van Iers tieneridool overhield. Er volgden dan enkele Britse bioscoopfilms, zoals The War Zone, het beklemmende regiedebuut van acteur Tim Roth, en Ordinary Decent Criminal, waarin Kevin Spacey de hoofdrol speelde, gebaseerd op de criminele levenswandel van de legendarische Ierse gangster Martin Cahill. Zijn rol in die vrolijke gangsterfilm had Colin Farrell trouwens te danken aan diezelfde Kevin Spacey, die hem in Londen aan het werk had gezien in de theaterproductie A Little World of Our Own.

Maar de film die in 2000 de aandacht van Hollywood op Colin Farrell zou vestigen, was dus het Vietnam-drama Tigerland van regisseur Joel Schumacher. 'Vietnam-drama' is eigenlijk een misleidende omschrijving, want de film, waarin de Ierse Farrell de rol speelde van de Texaanse (!) rekruut Bozz, situeert zich eigenlijk in het achterland van Louisiana, waar Amerikaanse soldaten anno 1971 via een doorgedreven 'boot-camp'-training klaargestoomd worden voor hun eerste 'tour of duty' in Vietnam. Tigerland werd erg goed ontvangen in het festivalcircuit, maar de film werd geen commercieel succes en werd zelfs niet eens in de Belgische bioscopen uitgebracht. Maar Hollywood had toch meteen in de gaten dat het hier om een een nieuw aanstormend talent met box office-potentieel ging en dus wilden heel wat producers of regisseurs dat ook meteen uitproberen vooraleer de belofte in kwestie plots te duur zou worden.

Meteen na Tigerland kon Farrell dus snel en zowat overal aan de slag, daarbij ook wel geholpen door het feit dat Hollywood in die periode zo'n beetje leefde onder de dreiging van een mogelijke acteursstaking, zodat de filmstudio's binnen de kortste keren een hele reeks projecten wilden afgewerkt zien, kwestie van een voorraadje films aan te leggen. De staking kwam er uiteindelijk niet, maar de projecten bleven hoe dan ook toestromen voor Farrell.

Zo ging hij naast Bruce Willis aan de slag in de oorlogsfilm Hart's War. Wie indertijd de grimmige kop met stoppelbaard van Bruce op de filmposters zag staan, zal wellicht gedacht hebben dat hij de rol speelde van luitenant Tommy Hart naar wiens oorlog de titel verwijst. Niet dus. Hart was wel degelijk het personage van Colin Farrell en misschien zal die filmtitel mettertijd als een soort ironisch scharniermoment in zijn carrière beschouwd worden, namelijk toen Colin Farrell wel al de film mocht dragen, maar de poster voorlopig nog aan Bruce Willis moest laten.

Dat was uiteraard ook nog het geval voor de sf-film Minority Report van regisseur Steven Spielberg, naar het gelijknamige kortverhaal van Philip K. Dick. In die futuristische film speelde Farrell de bijrol van justitieambtenaar Danny Witwer, die Tom Cruise (als John Anderton, de leider van de zogenaamde Pre-Crime Unit) achter de veren zit. Momenteel is Colin Farrell in onze bioscopen te zien in de politieke thriller The Recruit, waarin hij door Al Pacino voor een CIA-carrière gerekruteerd en opgeleid wordt, tot blijkt dat er zich in hun rangen een 'mol' bevindt! En daarnaast speelt hij momenteel in de stripverfilming Daredevil hoofdrolspeler Ben Affleck regelmatig van het scherm als de even lugubere als trefzekere Bullseye.

Beide films stonden na hun openingsweekeinde in de Amerikaanse bioscopen aan de top van de box office-lijst en dat was vorige week voor de derde keer op rij het geval met Phone Booth. Voor deze film staat Colin Farrell als grote publiekstrekker op de filmposter en dat blijkt dus te werken, want dit keer kwam het Amerikaanse publiek in dichte drommen naar 'de nieuwe film van Colin F***in' Farrell' kijken en niet naar de nieuwe avonturen van Bruce Willis, Tom Cruise, Ben Affleck of Al Pacino.

Het helpt natuurlijk ook dat Phone Booth een goede en spannende thriller is, met een wel zeer bizar uitgangspunt: in een openbare telefooncel, een van de laatste die trouwens nog in Manhattan te vinden moeten zijn, rinkelt de telefoon. Stu Shepard, het personage van Colin Farrell, die we tijdens de proloog al hebben leren kennen als een arrogante, wild om zich heen liegende persattaché, neemt de hoorn op en krijgt te horen dat zich aan de andere kant een scherpschutter bevindt, die hem in het oog houdt, die heel veel over hem blijkt te weten en die hem waarschuwt dat hij Stu zonder aarzelen zal neerknallen indien hij zou inhaken.

sniper

Opmerkelijk is dat de film Phone Booth al eind 2000, in amper twaalf draaidagen, werd opgenomen, maar zijn release stelselmatig uitgesteld zag. Eerst was er de 9/11-tragedie en toen de Hollywood-studio Fox de datum uiteindelijk op half november 2002 had vastgepind, werd Amerika net in diezelfde periode op stang gejaagd door de moorddadige exploten van een echte sniper.

Maar begin deze maand was het dan eindelijk zover en Phone Booth kon aan zijn stormloop op de Amerikaanse bioscopen beginnen. "Achteraf beschouwd ben ik echt gelukkig dat de film pas nu in roulatie komt", vertelt regisseur Schumacher. "Er is de laatste tijd zoveel te doen geweest over het uiterlijk van Colin en over zijn privé-leven dat het goed is dat men nu ook kan zien wat voor een getalenteerd acteur hij wel is. En als hij geen echte ster zou worden, wat dan nog? Wat heeft hij te verliezen? Weet je wat een filmster zijn voor mij betekent: leven in een viskom!

"Ik heb het indertijd meegemaakt met Julia Roberts. Toen we aan Flatliners begonnen, was zij gewoon 'one of the guys'. Maar toen kwam Steel Magnolias uit en net toen we klaar waren met Flatliners, kwam Pretty Woman in de bioscopen. En dat twintigjarige meisje, afkomstig uit een klein stadje in Georgia, werd plots een fenomeen. En weet je wat: ik ben niet zeker of je zoiets je eigen dochter zou toewensen. Want het is inderdaad een leven in een viskom, een leven zonder enige vorm van privacy voor de rest van je dagen. Kijk maar naar wat er met prinses Diana gebeurd is. Zo'n prachtige bruiloft, met een gouden koets en een echte prins! Maar de werkelijkheid was niet bepaald een sprookje."

Phone Booth draait vanaf 25 juni in de Belgische bioscopen.

'Ja, Colin is 27 jaar, hij rookt, hij drinkt, hij vloekt en hij slaapt graag met vrouwen. Zo'n jongen kun je maar beter vermoorden!'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234