Zondag 29/11/2020

Film

'Cobain'-actrice Naomi Velissariou: "Less is more, dat is niets voor mij"

“Een moeder en een zoon, dat is een apart soort oerverhaal”Beeld RV - Kris Dewitte

Een 15-jarige jongen wil zijn hoogzwangere moeder van de drugs afhelpen. En of Cobain een heftige film is. Maar op de set in Rotterdam werd er af en toe ook lol getrapt, zo verzekeren hoofdrolspelers Naomi Velissariou en Bas Keizer ons op het filmfestival van Berlijn, waar Cobain in wereldpremière ging.

Dat ze er erg gezond uitziet in het echt, zeg ik wanneer actrice en theatermaakster Naomi Velissariou (bekend van de tv-reeks Chaussée d’Amour) me begroet in de lobby van een Berlijns hotel. In de meeste omstandigheden zou dat een behoorlijk middeleeuws compliment zijn, maar de Genkse actrice begrijpt perfect wat ik bedoel. In Cobain speelt ze namelijk Mia, een verwaarloosde junk die door de straten van Rotterdam dwaalt op zoek naar drank, drugs en sigaretten. En dat terwijl er in haar uitgemergelde lijf – ondanks alles – nieuw leven groeit.

Naast Velissariou zit de 19-jarige Nederlander Bas Keizer rustig in zijn koffie te roeren. Hij is Cobain in de film – Mia’s ‘manneke’: de zoon waar ze nooit echt voor gezorgd heeft, en die zich nu veeleer als een minivader om haar bekommert. Of dat toch probeert. Tegen beter weten in loopt hij weg bij een warm gastgezin om zijn dakloze moeder terug te vinden, en haar clean te krijgen vóór de nieuwe baby komt.

Enorme rugzak

Alsof hij het gewicht dat in de film op Cobains schouders rust, wil verbeelden, zeult Keizer in Berlijn een enorme rugzak mee. Maar daar blijken geen trauma’s, maar wel gewoon een fotocamera en een resem lenzen in te zitten. Een drone heeft hij ook bij, om de stad van bovenaf in beeld te kunnen brengen. Het mag duidelijk zijn: Keizer is in de eerste plaats filmmaker – hij studeert voor audiovisueel specialist. Acteerervaring had hij dan ook niet toen hij voor de hoofdrol in Cobain solliciteerde. En toch koos regisseuse Nanouk Leopold precies hem uit meer dan 500 kandidaten.

Acteerervaring had Bas Keizer niet toen hij voor de hoofdrol solliciteerde.Beeld RV - Kris Dewitte

Bas, hoe verliep dat castingproces voor jou? 

Bas Keizer: “Twee jaar geleden – ik was 17 toen – stond ik tijdens de pauze met een klasgenoot voor school. Toen kwam iemand ons vragen of we niet een keer casting wilden doen. Dat leek ons wel grappig. Mijn moeder zei: “Ach, acteren, dat is niets voor jou”. Maar na wat aarzelen ben ik toch gegaan, en ik vond het best leuk. Ik mocht nog verschillende keren terugkomen, en na een tijd kwam ook Nanouk erbij. Ik was er op dat moment helemaal niet mee bezig, ik maakte liever zelf filmpjes. Maar dan kreeg ik op een dag per telefoon te horen dat ik de rol had. “Nou, super”, zei ik, maar ik had geen idee wat ik me erbij voor moest stellen.” (lacht)

Weet je waarom ze precies jou gekozen hebben uit die 500 jongens? Hoe heb je hen overtuigd van jouw talent?

Keizer: “Ik heb werkelijk geen idee.”

Naomi Velissariou: “Echt? Ik kan me wel nog heel levendig het moment van jouw casting herinneren. We moesten samen een scène spelen, waarin ik allerlei rare dingen deed die niet in het scenario stonden: dronken op de grond vallen en zo. De meeste jongens reageerden stoer. Ze wilden zich niet laten kennen, en deden eigenlijk niks. Maar jij ging me meteen helpen, je pakte me op. Dat was zo lief! Je was ook heel open, je had weinig last van ego. Je keek en luisterde echt, je lette op. Dát maakte jouw casting zo bijzonder. Ik heb na afloop aan Nanouk gevraagd of ik de opname mocht terugzien. Van dan af was iedereen verliefd op Bas.” (lacht)

“De rol van heroïneverslaafde, hoogzwangere prostituee met een zoon van 15 vond ik een droomrol. En dan moet je weten dat ze in het scenario oorspronkelijk ook nog een afgezet been had!”Beeld RV

Naomi, waarom wilde jij graag de rol van Mia spelen?

Velissariou: “Omdat het een droomrol is. Een heroïneverslaafde, hoogzwangere prostituee met een zoon van 15... En dan moet je weten dat ze in het scenario oorspronkelijk ook nog een afgezet been had! (lacht) Zo’n figuur, die wilde ik keigraag spelen. Ik denk dat elke acteur stiekem droomt van een personage dat zo extreem ver van zijn bed ligt. Bovendien vind ik het ook heel leuk om een moeder te spelen – ook in het theater. Zeker een moeder-zoonrelatie: daar is iets heel ontroerends aan. Veel meer nog dan een moeder-dochter- of een vader-zoonrelatie. Kijk naar de film Mommy. Als je die gezien hebt, lig je daarna drie uur onder je stoel te janken. Een moeder en een zoon, dat is een apart soort oerverhaal.”

Vond je het moeilijk om Mia niet te veroordelen? Ik had het er als kijker best lastig mee om toe te kijken hoe ze zichzelf – en daarmee ook haar ongeboren kind – in de vernieling rookt, drinkt en spuit.

Velissariou: “Ik vind Mia geen slecht mens. Maar ze is een junkie, en ze is gewoon niet zo gesofistikeerd. Haar gedrag is het gevolg van onbeholpenheid en onmacht. Ze ziet zelf ook echt niet wat het probleem is. Dat maakt haar soms zelfs geweldig grappig. Op een bepaald moment zegt ze tegen Cobain, die zich heel erg zorgen maakt om haar: “Waarom loop jij toch de hele tijd als een hondje achter mij aan? Ik maak me toch ook geen zorgen over jou?” Ze negeert gewoon compleet haar verantwoordelijkheid als ouder. Ze is echt geen moeder."

Ze behandelt Cobain eigenlijk meer als een makker dan als een zoon.

Velissariou: “Precies. Dat is ook hoe Bas en ik op de set met elkaar omgingen. Ik deed gewoon alsof Bas een man van 34 was. (lacht) Mia zelf heeft dan weer een beetje de mentale leeftijd van Cobain: vijftien jaar. Zo oud was ze zelf ook toen ze hem kreeg, ze was een tienermoeder. Daarom noemt ze hem heel de tijd ‘manneke’ in plaats van ‘Cobain’: hij is niet gewoon haar zoon, maar ook de man in haar leven, de vent die voor haar zorgt. Liefdevol, maar nogal fucked up.” (lacht)

Mia’s vrienden worden vertolkt door echte junkies.Beeld RV

Hoe bereid je je voor op zo’n extreem personage?

Velissariou: “Vooral door heel veel samen te repeteren. En dan te zien wat er gebeurt tussen moeder en zoon. Maar ik ben geen contact gaan zoeken met junkies ofzo. Ik ben geen fan van dat soort aanpak. Ik bedoel, een moeder spelen vind ik net zo moeilijk of makkelijk als een junkie spelen. Want ik ben zelf geen junkie, maar ook geen moeder. Dus ik mocht mijn verbeelding gebruiken om mijn personage te maken. Bovendien: je hoeft ook niet alles met acteren te vertellen. Veel informatie zit bijvoorbeeld ook in de kleren. Dat je personage vier jaar in de prostitutie heeft gezeten, dat kun je tonen in haar outfits. Maar niet in de manier waarop ze haar koffie drinkt ofzo. Dat geloof ik niet.”

Werden Mia’s vrienden niet vertolkt door echte junkies?

Velissariou: “Dat wel. Neem nu de scène waar we barbecueën en voetballen in het park: de jongens die daarbij waren, zaten echt aan de heroïne. Op de set mochten ze officieel niet gebruiken, maar natuurlijk gingen ze het gewoon stiekem achter een boom doen. (lacht) Ja, dat waren grappige dagen. Ook omdat Bas moest doen alsof hij heel goed kon voetballen, terwijl...”

Keizer: “Ik kan echt niet voetballen. Eerst probeerde ik het nog wel, maar uiteindelijk ging het zo slecht dat we die bal gewoon achterwege lieten. Ze filmden me alleen nog maar tot aan mijn middel, en ik moest doen alsof ik een bal in de goal schopte.” (lacht)

Met zijn opvallende kapsel lijkt Bas volgens onze filmjournalist op een samoerai die zich wil wapenen voor de strijd, maar “het was gewoon mijn eigen kapsel op het moment dat ik gecast werd”.Beeld RV - Kris Dewitte

Laten we het eens over de look van jullie personages hebben: Bas, waar komt dat opvallende kapsel van Cobain vandaan?

Keizer: “Wel, dat was eigenlijk gewoon mijn eigen kapsel op het moment dat ik gecast werd. (lacht) Opgeschoren langs de zijkanten, lang bovenaan, en dan alles in een knotje. Ik weet niet meer waar ik dat idee gehaald had. Ik wilde gewoon eens iets raars doen, denk ik.”

Grappig, want ik vond dat dat kapsel net iets over je personage zei: hij lijkt wel een kleine samoerai, iemand die zich wil wapenen voor de strijd.

Keizer: “Ja, dat kan je er zeker in zien!”

Velissariou: “Ik dacht gewoon dat je zo’n Rotterdamse gabber was.” (lacht)

Naomi, hoe heb jij Mia fysiek vormgegeven?

Velissariou: “Ik ben veel afgevallen voor deze film. Nanouk wilde dat Mia er, ondanks het feit dat ze hoogzwanger is, wat ingevallen uitzag. Daar kwam ook veel make-up aan te pas. ’s Ochtends kreeg ik wallen opge­schminkt, werd ik bleek gemaakt en werd er een beetje acné op mijn gezicht aangebracht. Ook rond mijn rimpels en sleutelbeenderen werd nog wat schaduw toegevoegd. Om er zo schraal mogelijk uit te zien. Het was altijd heerlijk om dat er aan het eind van de dag allemaal af te halen. Eindelijk voelde ik me weer een mens. Alleen die zwarte inkt onder mijn nagels – voor het vieze vingers-effect – kreeg ik er nooit af. Leuk, als je je ’s avonds nog in het openbaar wil vertonen...” (lacht)

Die zwangere buik kon je gelukkig wel gewoon afdoen ’s avonds?

Velissariou: “Ja, al heb ik het ook wel eens geprobeerd: met mijn valse buik aan naar het station gaan, om te kijken wat er zou gebeuren als ik een sigaretje rookte. Mensen vermoorden je met hun blik! Tijdens de opnames trokken Bas en ik er in de pauzes soms ook op uit in Rotterdam. Dan stond ik een halve liter bier te drinken voor de Hema, en gaf Bas me plots een stomp in mijn buik. “What the fuck?”, zag je mensen denken.”

“Toen ik met mijn valse zwangere buik een sigaretje stond te roken, werd ik door voorbijgangers doodgebliksemd”Beeld RV

Hoe komt het eigenlijk dat we jou nog maar zo weinig in België hebben zien acteren? Onlangs was je te zien in Chaussée d’Amour, maar daar houdt het wel zo’n beetje op. Terwijl je in Nederland regelmatig op de planken staat.

Velissariou: “Ik heb altijd een beetje een haat-liefdeverhouding gehad met Vlaanderen. Ik wil wel, maar ik vind het toch altijd moeilijker in Vlaanderen. Ik gedij beter in de Nederlandse cultuur. In Vlaanderen is er zoveel angst om uit de bocht te vliegen, alles moet altijd zo voorzichtig, zo smaakvol. Het mag niet te sentimenteel zijn, niet te heftig, niet te kitscherig... ‘Dicht bij jezelf blijven’, is meestal het motto. Maar dat inspireert mij niet. Wat mij inspireert, is wanneer alles mag, en het slechtste idee eerst. En supersentimenteel, en fucking kitsch. Ik hou niet zo van less is more, bij mij is het more is more. En dat valt in Vlaanderen niet altijd goed.”

Het gevecht tussen Nederland en Vlaanderen is zelfs aan je accent te horen: je switcht voortdurend tussen de twee.

Velissariou: “Ja, dat heb ik mezelf aangeleerd. Want als je Vlaams spreekt in Nederland, word je niet serieus genomen. Zij vinden dat schattig. ‘Gij’, ‘allez’, ‘amai’... Ze horen gewoon Samson en Gert als wij praten! Daarom ben ik dus met een Nederlands accent beginnen te praten. Maar dialecten kan ik niet. Dat verklaart waarom ik in Cobain Vlaams spreek. Mia is een lowlife, als ze Nederlandse was zou ze Rotterdams moeten spreken – wat ik slecht zou doen. Ik heb haar dan maar extra Vlaams laten klinken.”

Bas, heb jij na Cobain definitief de smaak van het acteren te pakken?

Keizer: “Ja, ik heb intussen ook al een nieuwe film gedaan: Vechtmeisje, van Johan Timmers. Binnenkort speel ik ook mee in een afstudeerfilm van iemand die op de set van Cobain meeliep. Dat wordt interessant, want ik moet er niet alleen voor leren boksen, maar ook klassiek leren dansen! Verder blijf ik ook zelf filmen – ik ben er nog niet uit wat ik nu het leukst vind. Op de set van Cobain heb ik veel geleerd als acteur, maar ook als filmmaker: ik kon de hele tijd meekijken met director of photography Frank van den Eeden."

Cobain speelt vanaf 2/5 in de bioscoop.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234