Maandag 20/01/2020

(Co-)hond

Of ze vanuit Val Thorens een hondje voor mij mocht meebrengen. Ze was op skivakantie met haar vader, maar via Messenger belaagde ze me elke dag met fotootjes van pups. Deze week is ze weer bij mij, maar haar missie heeft ze meegebracht uit de Alpen. Ze wil dat ik een hond adopteer zodat ik niet eenzaam ben tijdens haar weken bij papa. Dat ze er al een heeft, wordt niet als tegenargument aanvaard. Jacky verhuist vrolijk kwispelend van het ene huis naar het andere waardoor ik volgens haar zielig en alleen achter blijf. 'Een hond is een vriend voor het leven! Ik heb er een en ik weet dat het je leven compleet maakt. Ik vind dat jij je andere helft ook verdient. Want een hond is een man die nooit vreemdgaat en jou aanbidt. Wie wil dat nu niet?', zegt ze.

Ik weet even niet wat te repliceren. Dat ze me percipieert als eenzaam en zielig, stemt me tot nadenken. Haar reactie is begrijpelijk aangezien ik mijn romantische avonturen niet met haar deel wegens niet relevant. De enige die ze ooit ontmoet heeft, is Marius. De namiddag dat hij onverwacht voor mijn deur stond om zijn liefde te verklaren, was mijn dochter ook thuis. Hun ontmoeting was buiten mijn wil om, maar de instant klik leek in de sterren geschreven. En ook Jacky was fan van Marius. In tegenstelling tot haar gewoonte om te grommen tegen mannelijke bezoekers, nestelde ze zich tegen zijn Saville Row-kostuum. Onze hondstrelende handen vonden elkaar toen voor het eerst. Hij vertelde dat hij al lang droomde van een trouwe viervoeter, maar dat zijn vrouw haar veto stelde. En dat was niet de enige droom die ze hem had ontnomen. Maar plichtsbewust en gedisciplineerd had hij zich berust in een lethargisch status-quo. Tot ik hem had wakker geschud. Hij noemde mij zijn soulmate. Degene die hem in alle opzichten bekoorde en met wie hij een connectie voelde die verliefdheid oversteeg. Een affaire met mij was voor zijn puur hart geen optie. Ik verdiende beter. Hij moest klaarheid in zijn hoofd krijgen.

Om de fysieke verleiding te vermijden, begon hij een intens contact via Whatsapp. Hij schreef zelfs voor mijn dochter een Eenhoornverhaal waarin poepswings en regenboogsnoepjes een brede glimlach op haar gezicht toverden. Tot hij enkele weken later vrijwillig terugkeerde naar de kerkers van zijn huwelijk. Uiteindelijk was zijn relatie zo slecht nog niet en hij wilde de perfecte schijnwereld van zijn kinderen niet doorprikken.

Aangezien ik openheid hoog in het vaandel draag, vertelde ik mijn dochter wel eerlijk waarom de stroom berichten abrupt stopte. Alleen het feit dat hij droomde van een hond heb ik verzwegen. Ze had hem anders nooit laten gaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234