Dinsdag 17/09/2019

Jupiler Pro League

Club Brugge en Anderlecht, de twee titelfavorieten, onder de loep genomen

Beeld Photo News

Nog voor de start van de play-offs blijven er amper twee echte titelkandidaten over - goed gedaan, Genk, Gent en Standard. Maar leg Club Brugge en Anderlecht in de weegschaal en het scheelt een gram of vijf. Het zal spannend worden. Godzijdank.

1. De sterktes van Club Brugge

Tactische flexibiliteit

Plots dook Ruud Vormer tegen Zulte Waregem op als rechtsachter - tot verbazing van heel Essevee. "Ik dacht dat hij gewoon op het middenveld zou spelen", sprak Onur Kaya. Club Brugge kon dit seizoen al meermaals verrassen dankzij de polyvalentie waarvoor Vormer symbool staat: elke speler is bereid om op een voor hem ongewone positie te spelen. Voeg die kwaliteiten bij de gedrilde tactische richtlijnen van Michel Preud'homme en het is geen verrassing dat Club minstens twee spelsystemen perfect beheerst. In functie van de tegenstander kan Preud'homme switchen tussen 4-4-3 en 3-5-2 - een wapen.

Iedereen scoort

Het gevaar komt van overal. Maar liefst dertien Club Brugge-spelers kwamen dit seizoen al tot scoren voor Club in de Belgische competitie, de inmiddels vertrokken Felipe Gedoz meegerekend. Het gevolg is dat de concurrentie defensief niet op pakweg een of twee sterkhouders kan focussen, want dan dreigt ze te veel ruimte te laten aan de overige pionnen met een neus voor goals.

Als de tegenpartij dan toch een keuze voor extra dekking wil maken, opteert het maar beter voor het trio Izquierdo-Vormer-Vossen. Zij zijn samen goed voor 31 van de 53 treffers. Procentueel gezien komt dat neer op 58 procent van de doelpuntenproductie.

Preud'homme is garantie op succes

De Wikipedia-pagina van Preud'homme liegt niet: overal waar hij komt, boekt hij successen. Standard bezorgt hij een titel en AA Gent een beker. Ook bij FC Twente haalt hij de beker binnen, de kampioensschaal mist hij op een haar na. Voorts is het in de woestijn met Al Shabab eveneens raak: hij tekent er voor de zesde titel uit de geschiedenis.

Intussen weet ook Club, dat het winnen grondig was verleerd, dat het pad van Preud'homme richting triomf leidt: eerst klopt hij Anderlecht op de Heizel voor de beker, later volgen de Supercup en de titel. Als opsteker voor de nieuwe strijd kan dat tellen.

Thuis onklopbaar

20 december 2015: het is van die bewuste zondag geleden dat Club Brugge nog eens in eigen huis verloor. Uitgerekend tegen Anderlecht werd het toen 1-4, maar sindsdien is blauw-zwart onklopbaar op Olympia. Van de voorbije 24 thuismatchen won het er 21 en speelde het drie keer gelijk: indrukwekkende cijfers.

Twee elementen helpen zeker in die reeks. Ten eerste scoort Club op Jan Breydel altijd: afgelopend weekend evenaarde het met de 55ste thuismatch op rij waarin het scoorde een record van tussen 1985 en 1988. Daarnaast bezit Club de meest fanatieke achterban van eerste klasse: de supporters, telkens weer met net geen 30.000 op post, stuwen hun spelers naar de zege.

2. De zwaktes van Club Brugge

Club moet op voorsprong komen

We hebben het geturfd: als Club op voorsprong komt, wint het. Dat gebeurde al veertien keer dit seizoen. "Eenmaal dit Club het eerste doelpunt kan maken, begin er dan maar eens aan; zo solide is het", zegt ook analist Marc Degryse. Anderzijds heeft Club het bijzonder moeilijk om de situatie om te buigen na een achterstand. In totaal viel dat tien keer voor, maar slechts vier keer pakte blauw-zwart finaal de volle buit. Twee keer sleepte het nog een gelijkspel uit de brand, maar in de overige confrontaties bleef het met lege handen achter. Zorgwekkend.

Zwak tegen top zes

Zo schitterend Club het thuis doet, zo matig is de uitbalans tegen de huidige top zes. Van de zes matchen won het maar één: op de openingsspeeldag in Mechelen. Op bezoek bij Anderlecht en Zulte Waregem, de eerste twee achtervolgers, veroverde Club een punt, op Charleroi en KV Oostende verloor het. AA Gent, dat zijn lot voor play-off 1 in eigen handen heeft, wist Club in de Ghelamco Arena af te houden. Met het oog op de play-offs moet Club die negatieve spiraal, zeker in vergelijking met Anderlecht, zien om te buigen, anders kan dat dodelijk worden.

Refaelov ontgoochelt

Hij heeft alles om een sleutelspeler te zijn, maar in werkelijkheid is Lior Refaelov te weinig beslissend. In zestien duels scoorde de Israëliër nog maar twee keer - hij zou beter moeten kunnen.

"Ik denk te veel na of een bepaalde beweging pijn zal doen aan mijn lies. Ik train en speel niet naturel", verklaarde de speler zelf onlangs. Eén extra inspuiting had dat euvel moeten verhelpen, maar tegen Zulte Waregem viel hij opnieuw uit met pijn aan de enkel. Het is dus zeer de vraag of 'Rafa' überhaupt nog op zijn oorspronkelijke niveau zal geraken.

Lior Refaelov. Beeld Photo News

3. De Motivaties van Club Brugge

Mooi afscheid voor Preud'homme

Het is een publiek geheim: de kans dat Preud'homme aan het einde van het seizoen afscheid neemt van Club wordt met de dag groter. Dat gaf ook voorzitter Bart Verhaeghe deze maand nog toe: "Het wordt erg moeilijk om Michel nóg eens te overtuigen." Vorig seizoen dacht hij al aan stoppen, maar toen liet hij zich alsnog overhalen. Nu lijkt de beslissing wel genomen: straks kapt hij ermee. Net dat besluit is een extra motivatie om Club door de grote poort te verlaten. In de ideale wereld had Preud'homme dat gedaan met de dubbel en een goede Europese campagne, nu moet de titel de exit verzachten.

Michel Preud'homme. Beeld Photo News

Einde van een cyclus

Bjorn Engels, José Izquierdo en Stefano Denswil: ziedaar drie spelers die, behoudens mirakels, op het einde van het seizoen de deur op Jan Breydel achter zich dichttrekken. Engels genoot afgelopen zomer al concrete interesse uit Engeland, Denswil behoort tot de beste centrale verdedigers van onze competitie, en de belangstelling voor Izquierdo is sinds de Gouden Schoen alleen maar toegenomen.

Club bereidt zich voor op hun vertrek, maar beseft tegelijk dat de spelers de play-offs kunnen aangrijpen om hun marktwaarde te doen stijgen en zo een mooiere transfer naar het buitenland te versieren. Op die manier kunnen hun waarschijnlijke overgangen dus een positief neveneffect hebben op de resultaten.

Simons kampioen op zijn 40ste

Een mooiere uitdaging is nauwelijks te bedenken: Timmy Simons kan op zijn veertigste de oudste kampioen uit de Belgische geschiedenis worden. Mocht het lukken, dan is de middenvelder überhaupt de eerste veertiger ooit met een Belgische landstitel op zijn palmares.

Timmy Simons. Beeld Photo News

Op dit moment prijkt Dany Verlinden bovenaan dat lijstje: hij was 39 jaar, 9 maanden en 3 dagen oud toen hij in 2003 met Club Brugge kampioen werd. Simons staat al op twee, maar kan dus straffer doen. Eerder kroonde Simons - die er straks mogelijk nog een seizoen bijdoet - zich tegen Estland al tot oudste Rode Duivel ooit.

1. De sterktes van Anderlecht

Talisman Boeckx

Het hoongelach bij de promotie van Frank Boeckx tot eerste doelman van Anderlecht is helemaal uitgedoofd. Met hem in de ploeg verloor paars-wit nog geen enkele keer. Niet dat Boeckx in die dertien wedstrijden al te gekke reddingen heeft moeten doen. Maar de 30-jarige doelman heeft wel de verdienste zijn defensie - die gewoon dezelfde is gebleven als in het begin van het seizoen - goed te leiden.

Zijn wedstrijd tegen Genk was exemplarisch: amper werk, maar wel één goede save toen het ertoe deed. Kan hij het ook in Play-off 1?

'One team, one dream'

De spelers van Anderlecht hebben het tot in den treure herhaald de voorbije maanden. "We zijn een ploeg geworden." De tonnen kritiek van het seizoensbegin hebben plaats geruimd voor een teamgevoel. Eén voor allen, allen voor één. Met de goede resultaten van de afgelopen maanden als smeermiddel.

Coach Weiler is misschien geen briljante peoplemanager, hij is er met zijn iedereen-gelijk-voor-de-wetdoctrine wel in geslaagd om zijn hele kern op dezelfde lijn te krijgen. De sterke/rotte karakters (schrappen wat niet past) heeft hij naam per naam geschrapt, om achter te blijven met een kern van zo'n 22 spelers met dezelfde droom: de titel.

Sterkhouders in bloedvorm

Het gros van die bepalende Anderlecht-spelers zit momenteel in een uitstekende vorm. Youri Tielemans op kop. Zijn afstandsschoten zijn een uniek wapen, zijn aangesneden vrije trappen een constante bron van assists.

Minder opvallend, maar van goudwaarde: Leander Dendoncker en Andy Najar. Twee loopwonderen die cruciaal zijn in de balrecuperatie en ook nog eens een aardig stuk kunnen ballen. Ook Sofiane Hanni liet weer vlagen van zijn technisch vernuft zien. En zeggen dat Teodorczyk is stilgevallen...

Onoverwinnelijk

Een reeks van dertien competitiewedstrijden op rij zonder nederlaag. Het was Anderlecht niet meer overkomen sinds 2014. Paars-wit heeft een aura van onoverwinnelijkheid rond zich hangen. De voorbije maanden gaan winnen op Charleroi, op AA Gent, tegen Genk en Zulte Waregem. Niet altijd met even mooi voetbal en ook niet altijd verdiend, maar daar malen ze niet om in het Astridpark. Zoals Frank Boeckx het zondagavond nog zo treffend zei: "Je moet in het moderne voetbal de bal niet meer hebben om een wedstrijd te winnen." Anderlecht anno 2017 is een machine. Voorgeprogrammeerd, met efficiëntie als codewoord.

Thuisvoordeel op Club

Zoals een tennisser die zijn opslagspel niet wint kansloos is voor de eindzege, zo zullen Club Brugge en Anderlecht hun thuiswedstrijden in de play-offs ook moeten winnen. En al zeker in de onderlinge duels. Anderlecht heeft een enorm mentaal voordeel op de concurrenten uit Brugge. Het is van 9 september 1998 geleden dat blauw-zwart nog eens de volle buit pakte in het Astridpark. Ter vergelijking: in die tijd ging de club uit Brussel maar liefst acht keer winnen in Jan Breydel.

Ook Michel Preud'homme heeft geen al te goede herinneringen aan zijn verplaat- singen naar Brussel. Als coach van Club won hij er geen van zijn zeven matchen, maar ook als trainer van Standard en AA Gent pakte hij in nul van zijn zes competitiewedstrijden op Anderlecht de drie punten.

2. De zwaktes van Anderlecht

Knie Kara problematisch

"Zonder Kara worden we geen kampioen", meende coach René Weiler in januari. En dus mocht de Senegalees ondanks een bod van 12 miljoen van Crystal Palace niet weg. Blijft de vraag of de knie van de verdediger het houdt tot de zomer.

Kara zelf deed zijn best om de twijfels weg te wuiven, maar binnen de club is er wel degelijk bezorgdheid. Zelfs al houdt zijn knie het, dan nog bestaat het gevaar op spierblessures door overcompensatie. De afgelopen weken was al duidelijk dat Kara aan startsnelheid heeft ingeboet tegenover het seizoensbegin. "Ik probeer top te zijn in de play-offs", beloofde de verdediger.

Kara Serigne Modou Mbodji. Beeld Photo News

Zonder 'Teo' geen kampioen

Veel potten heeft Lukasz Teodorczyk na Nieuwjaar nog niet gebroken. Ocharme twee doelpunten gemaakt. Peanuts vergeleken met zijn 24 doelpunten voor de jaarwisseling. Tielemans en co. vingen de afgelopen weken de mindere vorm van de spits op, maar die zal echt niet elke week wereldgoals blijven maken.

Doublure Kiese Thelin bezorgde paars-wit dan wel een plaats in de achtste finales van de Europa League, hij is toch vooral een lightversie van de Pool. Schrijf maar op: zonder de goals van 'Teo' wordt Anderlecht geen kampioen.

Europese kwartfinale = geen titel

Na een fantastisch seizoen zakte Club Brugge twee jaar geleden in het absolute slot van de competitie door het ijs. Te zware benen. Vooral door de wedstrijden in de Europa League dan, waarin blauw-zwart het tot de kwartfinale schopte.

Met APOEL Nicosia als tegenstander in de achtste finales is de kans reëel dat Anderlecht in eenzelfde situatie komt. En wat dan? Zelfs als het tot maandagavondvoetbal komt, zal paars-wit een pak vermoeider zijn dan zijn titelconcurrent. Ook al blijft coach Weiler spelen met een A-ploeg in de competitie en een B-team in Europa. Want Anderlecht heeft dan wel een brede kern, toch zaten er afgelopen donderdag amper zes spelers op de bank. Hoe mooi en knap een Europese kwartfinale ook zou zijn, met het oog op de titel is het toch vooral een vergiftigd geschenk.

3. De motivaties van Anderlecht

Bestuur scherp na twee jaar zonder prijs

Aantal prijzen in 2015: nul. Aantal prijzen in 2016: nul. Aantal prijzen in 2017: nog steeds nul. De spelers en de staf zijn gebrand op de titel, maar het heilige vuur brandt nog heviger bij het bestuur. De kritiek was snoeihard de afgelopen jaren. Grotendeels terecht: wie in één zomer tijd 31 in- en uitgaande transfers moet doen, kan zich niet verstoppen.

Zelfs nu het sportief goed gaat, krijgt de sportieve leiding de wind van voren van een klein, maar invloedrijk deel van de supporters. Vandaar ook dat manager Herman Van Holsbeeck, meer dan wie ook, zijn vingers kruist voor zijn achtste titel sinds 2003.

Groot gelijk van Weiler

Elf meter. Zo ver was coach René Weiler verwijderd van zijn ontslagbrief in november. Qarabag scoorde zijn strafschop bij een 1-1-stand, maar moest die hernemen. En miste. Een keerpunt in het seizoen van Anderlecht en de carrière van de Zwitser. Weiler, die de media verwijt zijn kritische commentaren over zijn eigen spelers uit de context te hebben gerukt, maakte sindsdien van zijn groep een team. En hij ontwikkelde een vast en herkenbaar systeem.

Anderlecht-coach René Weiler. Beeld epa

Nostalgici verwijten hem 'on-Anderlechts' te zijn. Maar wat als Weiler dit seizoen kampioen wordt, na de transferzomer en het seizoensbegin dat paars-wit heeft gehad? Revenge is a dish best served cold. Zoeter kan wraak niet smaken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234