Zaterdag 10/04/2021

Clinton-nostalgie

undefined

The Independent

Minstens enkele dagen lang is de VS teruggezapt naar een vriendelijker tijdperk, dat van duistere immobiliëntransacties in Arkansas en vlekken op jurken, toen Amerika nog geregeerd werd door de charmantste, meest getalenteerde en losgeslagen president sinds mensenheugnis. Sinds gisteren ligt Mijn Leven van Bill Clinton in de rekken. Een gebeurtenis in de boekenwereld die ertoe zal leiden dat een voormalig Democratisch president zonder moeite John Kerry in de schaduw zal stellen, de Democratische kandidaat die het Witte Huis probeert te veroveren voor zijn partij. Te oordelen aan het handvol voorlopige recensies is het boek niet denderend. Iedereen is het erover eens dat de beste stukken die over zijn kindertijd in Arkansas zijn, een tijd die verdeeld was over het klein stadje Hope, waar hij geboren is, en het broeierige Hot Springs, waar hij grotendeels opgroeide. De rest is opgewarmde kost. Er steken een paar juweeltjes van passages in, maar Clintons relaas van zijn presidentschap is nauwelijks interessanter dan Hillary's Living History, dat een jaar eerder gepubliceerd werd en enkel noemenswaardig is voor haar reactie op de Lewinsky-affaire.

Het laat zich raden dat ook in Bill Clintons boek die episodes de aandacht naar zich toe zuigen. "Gewoon omdat ik het kon", is zijn gegeneerde verklaring van zijn zonde. "Dat moet moreel zo ongeveer de minst verdedigbare reden zijn om iets te doen", zo vertelde de 42ste president van Amerika aan CBS-journalist Dan Rather in het programma 60 minutes.

Maar een aantal details zijn te mooi om waar te zijn. Clinton zegt dat hij door Hillary uit de echtelijke sponde verdreven werd en acht weken lang op de fauteuil heeft moeten slapen. Is dat echt zo? Heeft het Witte Huis niet andere slaapkamers waar de man met de zwaarste verantwoordelijkheid ter wereld nachtrust kan halen?

Velen klagen nu al over Clintons breedsprakerigheid. Maar met 1.071 pagina's is Mijn Leven bijlange niet de langste presidentiële autobiografie uit de geschiedenis. Ulysses Grant, Harry Truman en Richard Nixon gooiden boekwerken van meer dan 1.100 pagina's op de markt. Maar het is zeker wel de meest winstgevende en de handigst gepromote. Voor de publicatie hadden twee miljoen lezers al ingetekend.

Er werd veel poeha over gemaakt, maar Clintons verschijning op 60 minutes was niet echt de start van de campagne. De ex-president is nu al weken het publiek aan het warm maken op boekenbeurzen. Maar het tempo wordt nu wel verschroeiend hoog. Time Magazine en Newsweek staan barstensvol Clinton. Na het officiële lanceringsfeest van gisteren staan tv-optredens bij Larry King en, nog beter, Oprah Winfrey op de agenda. Wie denkt dat dat laatste geen verkoopargument is, moet ook hier eens aan denken: Winfreys rubriek 'Boek van de maand' zorgde er onlangs voor dat Anna Karenina van Tolstoy naar de top van de pocketbestsellerslijst van The New York Times werd gestuwd. Het meesterwerk in kwestie is inmiddels 130 jaar oud.

Uitgever Knopf is er zelfs in geslaagd om de rivaliserende ontbijtprogramma's Today op NBC en Good Morning America op ABC een gezamenlijk interview te laten afnemen. Dan volgen drie weken waarin Clinton zijn autobiografie in de boekhandel zal signeren. En als zijn verschijning in 60 minutes een voorbode was, dan krijgen we de volgende weken de oude bekende opvoering over ons heen: een karakteristiek 'spontane' Clinton die minutieus op de vragen antwoordt en op zijn onderlip bijt. Kortom Clinton als de bekende mengvorm tussen redneck (blanke landarbeider) uit het zuiden en immer gulzige intellectueel.

Ook toen hij nog in functie was, was Clinton al de meest geanalyseerde president uit de geschiedenis. De interviews bomen daarop door. Ze worden gekruid met verwijzingen naar de 'oude demonen' en het 'duisterste stuk uit mijn leven'. Clinton toont zich even genotzuchtig, maar ook even egocentrisch als altijd. Kortom, het is dezelfde gekmakende Clinton die op een onweerstaanbare manier charmant en enthousiasmerend is, maar toch onmogelijk te doorgronden, die de interviewer altijd één stap vooruit is en telkens weer kan ontsnappen als hij in de hoek gedreven wordt.

Niemand slaagde er in zo de meningen te verdelen als Clinton. De websites pro- en anti-Clinton floreren, de verdiensten en gebreken van de 42ste president zijn nog maar eens voer voor talkshows en halfvergeten uitspraken halen weer de krantenkoppen.

Zoals Clinton zijn vrouw Hillary citeerde: de controverse over Whitewater, die zou leiden tot de mislukte impeachment in de Lewinsky-zaak, bewijst dat er sprake was van een "enorme samenzwering van rechts". Alleen, stelt Bill Clinton, is er geen sprake van een samenzwering omdat die doorgaans in het geheim verlopen. Deze aanval op zijn persoon gebeurde in het openbaar. Het is de typische haarkloverij van Clinton, maar op een vreemde manier verzacht ze de sombere werkelijkheid die ons op dit moment overspoelt.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234