Woensdag 30/11/2022

Clint Eastwood weet van geen ophouden

blood work HHIII

Regie: Clint Eastwood

Brussel

Eigen berichtgeving

Ludo Wijnen

Clint Eastwood is inmiddels 72 jaar oud maar denkt voorlopig nog niet aan zijn pensioen. In de misdaadfilm Blood Work neemt hij voor de 23ste keer de regie voor zijn rekening en speelt hij zijn 44ste hoofdrol.

Clint Eastwood gebruikt zijn ervaring en macht als producent (met zijn eigen Malpaso-bedrijf) om op tijd en stond een eigenzinnig werkstukje af te leveren. Het is al tien jaar geleden dat de creatieve duizendpoot tekende voor een meesterwerk als Unforgiven. Na Absolute Power en True Crime is dit de beste misdaadfilm die hij sindsdien produceerde, maar erg ver boven de middelmaat steekt dit niet uit. Eastwood tracht het genre steevast te humaniseren door de nadruk te leggen op de innerlijke conflicten van de personages. Het is echter geleden van In the Line of Fire dat hij nog een hoofdfiguur kon vinden die op zijn steeds ouder wordende lijf geschreven is.

Terry McCaleb voldoet wel aan die omschrijving. Net als Eastwood heeft de rechercheur een leeftijd bereikt waarop hij het eigenlijk wat kalmer aan zou moeten doen. Net als de acteur weet hij echter van geen ophouden. Zeker niet nu een seriemoordenaar voortdurend gecodeerde boodschappen voor hem achterlaat. In de proloog heeft McCaleb de 'code killer' bijna gevat, maar tijdens de achtervolging stuikt hij in elkaar na een hartaanval. Een donorhart wordt ingeplant en zijn dokter, rol van Angelica Huston, verbiedt hem het werk te hervatten.

Tijdens de revalidatieperiode wordt niets meer van de 'code killer' vernomen. Er verschijnt wel een vrouw aan zijn deur die hem vraagt een heel andere zaak onder handen te nemen. Het hart dat McCaleb draagt, is afkomstig van haar zuster, die vermoord werd tijdens een winkeloverval. De dader is nooit gevonden. De premisse is even eenvoudig als trefzeker want het is duidelijk dat de bekende rechercheur het niet over zijn hart kan krijgen om te weigeren. De ogenschijnlijk onbelangrijke zaak brengt McCaleb weer in het heetst van de strijd, waar een oude vijand op hem wacht.

Enkele knappe plotwendingen verraden de hand van Brian Helgeland, die het boek van Michael Connelly eerder adapteerde tot een theaterstuk. Zijn scenario is niet zo grimmig als dat van Payback en is ook niet zo elegant als zijn adaptatie van L.A. Confidential. Het levert wel een boeiend misdaaddrama op dat enkel wat slagkracht mist door de slecht uitgewerkte nevenpersonages. Vooral de Mexicaanse rechercheur Arrango, een concurrent die McCaleb het licht in de ogen niet gunt, schuift voorbij de grens van het karikaturale. Jeff Daniels trekt zich behoorlijk uit de slag als de sullige buurman die voor de komische intermezzo's mag zorgen. Maar ook zijn rol mist voldoende diepgang wanneer zijn personage meer op de voorgrond komt. Meer dan een aangename verpozing kan Blood Work niet worden genoemd. Het is een doorsnee staaltje vakmanschap van Eastwood, die weer regelmatig gebruikmaakt van zijn favoriet muziekgenre jazz.

Erg ver boven de middelmaat steekt 'Blood Work' niet uit

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234