Maandag 03/08/2020

CLARA VAN DEN BROEK

Vloed (17)

"Komt er nog wat van?" vraagt de ene Salamander. "Het was ons te doen om baantjes trekken, niet om het wereldrecord watertrappelen."

"Een momentje meneer!", zegt zusmier fel. "Ziet u niet dat ze in gesprek zijn?!"

"Hola, een dame met pit", zegt de ene Salamander. "Mooi harnasje heeft u daar trouwens, juffrouw."

Zusmier glimlacht en krijgt een blos. Ze bedenkt dat ze haar schildjes nog eens moet opblinken. Dat is lang geleden. Vroeger deed ze dat dagelijks.

Ondertussen is broermier gekalmeerd. Moedermier geeft hem een zoen op zijn wang, laat hem los, neemt het touw, en geeft het aan een van de Salamanders. Die maakt het vast aan de voorkant van het vlot. Vervolgens nemen ze het touw allebei in hun bek. Ze draaien zich in de richting waar ze vandaan kwamen en beginnen te zwemmen. Het vlot drijft achter hen aan. Zusmier, broermier en moedermier zitten zo stil mogelijk. Zusmier bewondert de ruggen van de Salamanders.

"Helemaal niet slijmerig", denkt ze, "eerder glanzend. En best een mooie tekening."

Broermier wil niets meer denken, en moedermier kijkt zorgelijk. Wat staan hen nu weer te wachten?

Even later zien ze aan de horizon wat het vlot moet zijn. Het lijkt op een boot. Naarmate ze dichter komen, zien ze dat het inderdaad best groot is. Met meerdere dieren aan boord. Minstens een stuk of zes. Redelijk lange lijven, en vier redelijk korte poten. De ene bek al wat spitser dan de andere. Sommige met stekels. Zoals de gebroeders Hagedis hadden. "Dat waren best grappige stekels", denkt de moedermier. "Wat was het komisch als ze zich verstopten achter de doornstruik. Dan konden we ze echt niet zien, ook al wisten we dat ze er zaten. Tot ze plots te voorschijn sprongen. O, wat ben ik toen toch een keer geschrokken! En wat moest vadermier toen lachen. Hij zei dat ik zo'n gek gezicht had getrokken." Onwillekeurig verschijnt er een glimlach op de bek van de moedermier. Maar dan beseft ze weer dat die tijden onherroepelijk voorbij zijn.

Ze kijkt naar de dieren op het vlot. Zijn er niet ook hagedissen bij? Kijk, die ene is getekend, zoals de ene broer Hagedis. Die vlek bij de bek.

Ze komen dichterbij.

"We hebben wat vrienden meegebracht", brult de ene Salamander alvast naar zijn kompanen. Hij laat het touw los en laat het vlot van de mieren vanzelf dichterbij drijven. De andere salamander zorgt ervoor dat ze niet afdrijven.

Het vlot van de mieren drijft naar het grotere vlot toe. Moedermier, broermier en zusmier kijken naar de wezens aan boord. De wezens aan boord kijken naar hen. Twee van die wezens komen toch echt bekend voor. Maar... Nee... Hoe...

De muziektheatervoorstelling Sommige Dingen (vallen in het water) gaat op 22 september in première bij Bronks. De tekst verschijnt in boekvorm bij uitgeverij Vrijdag, in een bundel met de columns van Roel Verniers, echtgenoot van Clara van den Broek en vorig jaar overleden. Het boek wordt gepresenteerd op 31 augustus in deSingel, tijdens het Theaterfestival. Dagelijks publiceert M een fragment met een illustratie van Philip Paquet.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234