Woensdag 14/04/2021

Circus zonder commerce

Met alcohol is hij gestopt. 'Volgens mij voor altijd.' Mooie liedjes maakt hij nog steeds. Cirque. De avonturen van W.M. Warlop is het vijfde album van Flip Kowlier, stilaan wordt de jongensdroom een oeuvre. 'Ik maak altijd hetzelfde liedje, maar telkens in een ander kleurtje.'

Caravan. Je luistert naar Cirque. De avonturen van W.M. Warlop, de nieuwe elpee van Flip Kowlier, en langzaam schrijf je het woord neer. Een leidraad in zijn werk vind je het, een discreet motief. Ook nu hoor je het, in het bijzonder fraaie 'Floske'.

Zegt de zanger: "Ik vind dat fantastisch, een caravan, ik kan er niet aan doen. De geur, het idee dat je altijd mobiel bent, ravioli uit een blikje koken. Zelf heb ik er geen, maar onlangs heb ik me wel een Volkswagen California gekocht. Een camionette met een ijskast en een kookvuur, en een dak dat je open kunt plooien tot een tent. Als ik lang moet wachten voor een optreden, ga ik dikwijls in mijn camionette zitten. Daar geniet ik enorm van. In die zin voel ik mij zelf ook een rondreizende artiest. Tussen Meulebeke en Kachtem, dat wel, maar ik zie er de romantiek van in."

Eerder, in liedjes als 'Angelo & Angelique', zong hij over foorkramers en zigeuners. Met Cirque. De avonturen van W.M. Warlop gaat de aandacht volop richting circustent. Een wereld van families, van onderweg zijn, nooit thuis maar altijd samen, van evenveel echtheid als verbeelding. Een wereld, ook, waar de emoties 'triest' en 'charmant' driftig haasje-over springen. Net als in Kowliers gehele songcatalogus.

"Vooraleer ik nieuwe muziek begin te schrijven, heb ik altijd een duidelijk afgelijnd onderwerp nodig. En een wereld als het circus is sowieso zeer dankbaar. Een circus heeft veel verschillende personages, elk met een eigen karakter. Dat is zeer interessant om kleine verhaaltjes te vertellen. Maar de tijd van tijgers en leeuwen is spijtig genoeg voorbij. De enige dieren die je tegenwoordig nog ziet in het circus zijn ganzen, geiten, en poedels die op een taboeretje springen. Daarmee zit het circus een beetje in hetzelfde schuitje als de muziekindustrie. Ze willen iets redden wat niet al te goed meer marcheert, en dat vind ik schoon."

Hoewel conceptueel, is Cirque. De avonturen van W.M. Warlop een plaat waarop het brede leven passeert, compleet maar daarom niet volmaakt. Je hoort Kowlier zingen over vriendschap, liefde, plezier. Verdriet, pijn, en vergankelijkheid. Hoe je met elkaar en jezelf omgaat, hoe de schoonheid vaak langs een scheur binnenglipt, hoe Flip Kowlier immer Flip Kowlier zal blijven, of hij nu disco, reggae of rock omarmt.

Norah Jones

"Dat denk ik ook al jaren. De genres veranderen soms, maar eigenlijk is er tussen mijn platen op zich niet zo veel verschil. Je zou kunnen zeggen dat ik altijd hetzelfde liedje maak, maar telkens in een ander kleurtje."

Heden heet dat liedje 'Directeur', je hoort het dagelijks op FM. Het heeft een bombastische sound en een zelfklevend refrein, het vertelt een treffend verhaal.

"De eerste keer dat ik 'Directeur' op de radio hoorde, stond ik op de parking van de Brico. Studio Brussel draaide het en vroeg naar de reacties van de luisteraars. In mijn auto heb ik altijd heel slechte ontvangst, maar ik ben toch maar blijven luisteren. En gelukkig waren de reacties allemaal goed, ook van de presentator. Best, want toen dat nummer af was, dacht ik: 'Shit, ik heb gewoon 'November Rain' van Guns n' Roses nog een keer opnieuw gemaakt.'"

In de persbio lees je, onder de titel 'Over de nummers' en in een taal die je enkel in bio's leest: 'De directeur beseft waar hij zit in zijn leven. En dat hij daar eigenlijk niet wil zijn. Het loopt allemaal mis. Maar er is geen alternatief. Dus vlucht hij in de drank.'

Je polst, zachtjes, hoeveel directeur in de zanger schuilgaat. Je proeft een stilte. Hoort: "Sinds een jaar ben ik gestopt met drinken. Niet dat ik zoveel dronk, maar als ik dronk, dronk ik wel door. Echt door, tot het einde. Meestal zeer tof en soms kon het serieus deugd doen. Maar op een bepaald moment, na de première van die Belgische new-beatfilm vorig jaar in Gent (The Sound of Belgium red.), had ik er genoeg van.

"Het was 10 uur 's morgens, ik stond in de Decadance in Gent en ik was mijn iPhone kwijt. Dat was niet goed, dat besefte ik meteen. En sindsdien heb ik niet meer gedronken. Soms is het wat saai, maar om eerlijk te zijn voelt het zeer goed. Als je drinkt, heb je katers en die katers wegen op je gemoedstoestand, op je relatie, noem maar op. Voor je het weet, ben je niet meer de persoon die je wilt zijn. Nuchter is veel beter, dus volgens mij ben ik voor altijd gestopt."

Ook nuchter vindt Kowlier schoonheid in het kleine, het overzichtelijke, het banale. Met rake zinnen roept hij een hele wereld op. Deze bijvoorbeeld, uit het titelnummer: 'Mobilhomes in Mariakerke, geparkeerd in groepsverband. Kinders rollen in het gras, vaders dromen van het meisje van de drank.' Of deze, uit afsluiter 'Feit': 'Misschien ben ik verkeerd, maar ik heb nooit geleerd dat een bij weet dat ze zal doodgaan.'

Mooi is ook de aanwezigheid van Dirk, Danny en Angelique, stilaan vaste personages in Kowliers kleine verhaaltjes. "Ik vind dat leuk bij andere artiesten, als ik hoor dat ze weer over diezelfde Maria zingen. Dus ben ik dat zelf ook maar blijven doen."

Anders dan voorheen, evenwel, is het gebruikte instrumentarium. Cello, violen, blazers. "In eerste instantie had ik iets kleiners in gedachten, de sound van een fanfare. Maar gaandeweg is het gegroeid en kwamen er almaar meer blazers bij. Uiteindelijk zijn we in Londen beland, in de legendarische Abbey Road-studio, waar we met het Londen Chamber Orchestra en de City of Cambridge Brass Band hebben opgenomen. Een stuk of vijfentwintig blazers en vijf strijkers. Heel tof. Maar wel alles tot op de minuut getimed, want als je je tijd overschrijdt, moet je bijbetalen."

Duidelijk is Kowlier over de artiesten die hem ditmaal inspireerden. Beirut, Tom Waits, Ry Cooder. "Op een bepaald moment heb ik zelfs veel naar de eerste van Norah Jones geluisterd. Iets helemaal anders. Maar wel schoon." Duidelijk is de toonkleur van de plaat. Warm, ruimtelijk, opvallend homogeen.

Overstuur

Over de klare lijn: "Otoradio, mijn reggaeplaat, had dat ook al. Maar het is waar, vroeger nam ik het meer zoals het kwam, nu zit er meer één duidelijke lijn in. Veel heeft te maken met hoe je de muziek uiteindelijk arrangeert, want de lijn van deze plaat is alleen maar duidelijker geworden naarmate ze vorderde. Het had hier en daar ook een heel andere richting kunnen uitgaan, maar waarom zou je dat expres gaan opzoeken?"

Over het gevoel van ruimte: "Ik ben erg gefascineerd door de klank van de platen van Tom Waits. Hoe hij werkt met ruimte, met het contrast tussen dicht en ver, tussen direct en overstuur, en dat allemaal door elkaar. Fantastisch. Ook voor de verhalende stijl van '1 Maand' heeft Waits mij geïnspireerd, net als The Streets. Vroeger vond ik songs die zo sterk rond een groove draaien een beetje te gemakkelijk, maar tegenwoordig doe ik dat steeds liever. Ik zou een hele plaat kunnen maken met dit soort songs."

Over de titel: "De W.M. staat voor Willy en Mariette, mijn tweede en derde voornaam. Warlop vond ik fantastisch klinken als familienaam. Hij komt vaak voor in West-Vlaanderen en is mij ingegeven door kunstenares Miet Warlop. W.M. Marlop is de directeur. En ergens ben ik dat wel, de directeur van het spel."

Ultieme doel

Een directeur, dat zie je meteen, ook op de foto's bij dit verhaal, met twee overheersende karaktertrekken. Triest en charmant, circus Kowlier is in het dorp. Je ziet een glimlach om de lippen, en droefheid in de ogen. Zelf verwoordt hij het als volgt.

"Ik heb al diep gezeten, maar ik ben wel een eeuwige optimist. Er ligt een gevoel van zwaarte over mij, en in bepaalde periodes ben ik heel labiel. Maar ik heb nog nooit dood gewild, nog nooit. Ik verlang altijd naar de volgende dag. En ondertussen zit ik ook als artiest in een comfortabele positie. Mijn muziek wordt gedraaid, ik kan gaan spelen, mensen vinden het tof. Ik zie niet in waarom ik ooit nog met muziek zou stoppen. Meer zelfs, mijn ultieme doel in het leven is tegenwoordig om die positie te behouden."

Flip Kowlier: 'Ik voel mezelf ook een rondreizende artiest. Tussen Meulebeke en Kachtem, dat wel, maar ik zie er de romantiek van in'.

Cirque. De avonturen van W.M. Warlop is vanaf vrijdag verkrijgbaar, uit bij Petrol. Flip Kowlier speelt donderdag in de AB, op 29 november in de Antwerpse Roma, en op 1 december in de Vooruit in Gent.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234