Woensdag 21/08/2019

Chips

Is Bart Wellens de Jacques Anquetil van het veldrijden? Als we zijn ex-coach Paul Ponnet mogen geloven, heeft Bart de kenmerken van een aantal toppers die aan lager wal zijn geraakt. De begenadigde crosser zou het afgelopen seizoen op 'chips en champagne' hebben geleefd, terwijl er nachten waren dat hij maar twee uur sliep. Maître Jacques dus. Of toch niet helemaal? Anquetil was een verwoed champagnedrinker, maar chips en borrelnootjes zag hij als een belediging. Voor minder dan een foie gras wou Jacques niet kauwen.

Dat van die chips geloof ik graag. Wellens was vorig seizoen vrijgezel, en bovendien moest hij in zijn eentje koudvuur overleven. Een hoofd op krukken ook nog. Dan graai je naar de verkeerde dingen, naar chips en vuile snoep. Maar champagne? Zo verwijfd zijn veldrijders niet. Een Duvel gaat er altijd in, maar Taittinger is niet des veldrijden. Zelfs niet in de VIP-tenten. Ook in deze hogere sferen blijft de stal duren.

Veldrijden is een zware discipline. Alles verzuurt, van de benen tot het onbestemde gebied tussen scrotum en anus. Sven Nys kan niet eens meer lachen na de wedstrijd. Er moet dus doordeweeks gebuffeld worden: duifkes, sudderlappen, gehaktballen, varkenspoot, als het maar substantie heeft. Op chips kom je niet eens aan de start van een veldrit.

Dat zou de ex-trainer van Bart Wellens kunnen weten. Ponnet fabuleert als een castraat. Hij heeft het kennelijk niet verteerd dat hij bedankt is voor bewezen diensten. Een coach, die naam waardig, laat zich de bek niet openbreken over topsporters die hij zelf heeft begeleid. Noem het beroepsgeheim. Lomme Driessens loog zich een ongeluk om de zijnen uit de kwade winden van roddel te houden. Zo hoort het.

Natuurlijk is Bart Wellens een vervelende puber. Kijk maar naar de soap 'Wellens en wee' op VT4. Daar triomfeert hij met de domste bungalow-pret, met humor uit de ijstijd, met het zelfbeeld van een pensenkermis. Parvenusfeertje op klompen. Maar wat wil je als je zo vroeg in je leven twee keer wereldkampioen wordt? Ik ken er die voor minder doorschieten.

Volgens Ponnet is Bart Wellens op weg om, net als Erik de Vlaeminck en Roland Liboton, zijn carrière te beëindigen als een berooide stakker. Het is een kwaadaardig intentieproces. Ik heb Bart eens horen zeggen dat hij thuis zeventien plasmaschermen heeft. Iets te veel voor een dorpeling, maar hij heeft ze wel zelf bijeengefietst. Nu er weer een meisje in zijn leven is, zal hij vermoedelijk wat gerichter worden in het uitgavenpatroon. Alles komt goed.

Bart Wellens won gisteren de 2de manche van de Superprestige. Solo. Hij zat niet op de fiets als een chipszak.

Hugo Camps

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden