Maandag 27/06/2022

China's protesten

Catherine Vuylsteke

Terwijl de wereld zich deze week vooral verbaasde over de tienduizenden Chinezen die niet geheel vreedzaam demonstreerden tegen Japan (wegens de goedkeuring van een revisionistisch geschiedenisboek, dat weinig scholen evenwel zullen gebruiken), vond in een tienduizend zielen tellend dorp in het Oost-Chinese en rijke Zhejiang een protestactie plaats die vooral in China zelf voor het nodige wenkbrauwgefrons zorgde.

Protesten zijn op zich niet uitzonderlijk in 's werelds volkrijkste natie. Volgens de overheid waren er vorig jaar niet minder dan 58.000. Bijna 160 per dag, elke dag van het jaar, is dat. De redenen voor protesten zijn meestal van sociaal-economische aard. Ze betreffen ontslagen werknemers die geen acceptabele ontslagpremie kregen, boeren die genoeg hebben van de belastingen die de lokale autoriteiten heffen voor prestigeprojecten, onteigende burgers die naar de periferie van hun stad zijn gekatapulteerd en niet behoorlijk schadeloos werden gesteld, boeren die hun land verloren aan inhalige functionarissen of burgers die het slachtoffer werden van ecologische problemen, veroorzaakt door een samenspel van de economische en de politieke elite.

Het was afgelopen weekend in Huankantou, in de provincie Zhejiang, niet anders. Hoewel er verschillende versies van de feiten zijn, komt het hierop neer: twee dametjes die protesteerden tegen de chemische fabriek in de buurt, die toxische stoffen loosde in de Huashui-rivier, werden door ordehandhavers doodgereden. Vervolgens braken er rellen uit. Enige duizenden (de overheid zegt duizend, de demonstranten beweren dat het er drie keer zoveel waren) politiemannen werden ingezet en tijdens de uren durende straatgevechten raakten meer dan dertig geüniformeerden gewond. Vijf van hen zouden tot op heden voor hun leven vechten.

Heden ten dage is Huankantou een soort toeristische trekpleister, zo meldt de Britse krant The Guardian. Mensen komen van uren ver om deze wonderlijke plek te zien. Merkwaardig is niet het feit dat er is gedemonstreerd of met de politie gevochten, wel dat die laatste zich heeft teruggetrokken en dat er sindsdien geen nieuws is van de overheid. Uitstel hoeft evenwel geen afstel te zijn.

"Een dergelijke overwinning op de autoriteiten, dat is volstrekt ongezien. Dus wilden we dat met onze eigen ogen aanschouwen", zegt een vrouw in The Guardian terwijl ze enige oorlogstrofeeën (stukken van de ruit van een politiebusje) uitzoekt.

De protesten in de 160 Huankantous die China dagelijks kent, zijn op zich veel regimebedreigender dan die in Shanghai, Chengdu of Canton tegen de Japanners, die veel grotere media-aandacht kregen. Toch zijn ook die anti-Japanse demonstraties niet zonder risico voor China's leiders. Denk aan de Pekingse Lente van 1989. Ze begon als een beweging tegen de corruptie, maar evolueerde uiteindelijk naar een contestatie van de macht van de Partij. En dat is Peking, met de 160 dagelijkse kruitvaten in het achterhoofd, geenszins vergeten.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234