Dinsdag 26/01/2021

Chezeré: geen

Ik maak muziek omdat het in mijn aard ligt en als andere mensen daar ook een boodschap aan hebben, is dat een aardige bijkomstigheid

plastieken vrouw

De Britse Chezeré werkte zich voor het eerst in de schijnwerpers als zangeres bij Screaming Target en Urban Species. Telkens sloeg ze het aanbod af om vast lid te worden van deze crossovergroepen, en nu haar eerste solo-cd 'Upfront... And Personal' klaar is, begrijp je ook waarom. Op dit veelzijdige debuut integreert ze folk, rock, funk en soul tot een smetteloos geheel dat nergens vergezocht of geforceerd aandoet.

Nog voor Chezeré zich met muziek inliet, wilde ze het maken als danseres en ging ze haar geluk beproeven in Los Angeles. Niet zonder resultaat trouwens, want ze werd er in een discotheek opgemerkt door Madonna, die het onervaren meisje meteen wilde inhuren voor de Blonde Ambition-tournee. "Jammer genoeg vergat haar entourage me daarvan op de hoogte brengen en toen ik er uiteindelijk achter kwam dat het menens was, sloeg het noodlot toe. De trein die me naar haar toe moest brengen, viel halverwege stil, waardoor ik ook mijn vliegtuig miste en dus onmogelijk bijtijds op de afspraak kon raken."

Toch is Chezeré niet rouwig om de gemiste kans. "Ik heb achteraf de film gezien en wellicht zouden we elkaar binnen de kortste keren in de haren zijn gevlogen. Ze behandelde de enige heterodanser uit haar groep als een inferieur organisme en keek neer op iedereen die niet meteen tot de intieme vriendenkring behoorde. Ik koester enorm veel respect voor Madonna als zakenvrouw, maar aan de hand van de In Bed With Madonna-documentaire lijkt ze me een ontzettende feeks."

U merkt het: Chezeré praat vrij en vrank over alles wat haar op de lever ligt, zodat de titel Upfront... And Personal niet alleen een vlag is die de lading van de plaat dekt, maar ook een perfecte omschrijving vormt van de zangeres zelf. Ze lacht wanneer ik beken verrast te zijn door zoveel openhartigheid en knijpt en passant bijna mijn hand tot moes. "Ik ben inderdaad recht voor de raap, dus wanneer iets me niet zint, zeg ik dat ook. What you get is what you see."

Zelf vindt ze zich evenwel een toonbeeld van vriendelijkheid en inderdaad, tijdens ons gesprek, en vooral daarna blijkt Chezeré een warmhartige oudere zus, die een heel eind weg tatert over de meest uiteenlopende onderwerpen. De opnamen van haar eerste soloplaat verliepen evenwel aanzienlijk minder vlot. In die mate zelfs dat de oorspronkelijke producer, Chris Dowd van het prettig gestoorde rariteitenkabinet Fishbone, de laan werd uitgestuurd.

"Iedereen probeerde me ervan te overtuigen dat die kerel de geschikte man was voor de job, maar mijn reserves bleken al snel terecht. Hij wilde het project helemaal naar zich toetrekken en dat zinde me niet. Ik weet wel: iemand in zulk een functie moet belangrijke knopen doorhakken. Alleen had Chris gewoon een heel andere plaat voor ogen en wilde hij die ook in praktijk brengen, zonder daarbij mijn eigen visie als uitgangspunt te gebruiken. Ik mocht bijvoorbeeld niet in de buurt zijn wanneer hij aan de opnamen sleutelde. Ja zeg, gaat-ie lekker? Het was mijn eerste soloplaat, dus die moest klinken zoals ik het wilde. Met een een debuut leg je nu eenmaal de funderingen voor een verdere carrière. Daarom mocht Upfront... And Personal niet het soort plaat worden die iedereen van een zwarte zangeres zou verwachten: je weet wel, de souldiva met een hoog bitchgehalte. Zelf vind ik de plaat veel dichter bij rock aanleunen. Led Zeppelin was trouwens één van mijn voornaamste invloeden en dat valt eraan te horen. De akoestische songs doen dan weer tamelijk folky aan. Weet je: ik maak muziek omdat het in mijn aard ligt en als andere mensen daar ook een boodschap aan hebben, is dat een aardige bijkomstigheid. Dan stellen ze me namelijk in staat om te leven van datgene wat ik het liefste doe. Da's mooi."

Chezeré meent het, want de artistieke vrijheid waar ze momenteel van geniet, is voor haar het hoogste goed. Anders dan bij Urban Species en Screaming Target, waar de songs telkens al geschreven waren voor ze de groep vervoegde, heeft ze met uitzondering van 'Where Does Your Mind Go?' deze keer alle nummers zelf geschreven. "Daarnaast speelden de muzikanten alles volgens mijn aanwijzigingen in. Ik voelde me zeer verantwoordelijk voor het geheel en dus was het niet zo moeilijk om me ook op tekstueel vlak meer bloot te geven. Ik ben sowieso een flapuit en besef meestal veel te laat dat die openhartigheid tegen mij zou kunnen worden gebruikt. Zodus ben ik een ezel dat zich telkens opnieuw aan dezelfde steen stoot."

In 'Possessing The Secret Of Joy' stelt de zangeres luidop de vraag in hoeverre persoonlijk geluk bepaald is door de waarde die aan pijn wordt toegekend. Intussen heeft ze een antwoord op de kwestie gevonden, al bieden haar bevindingen weinig reden tot vrolijkheid. "Ik schreef die song nadat ik het gelijknamige boek van Alice Walker had gelezen. Daarin heeft ze het onder meer over de rituele besnijdenis zoals die ook vandaag nog in een heleboel Afrikaanse culturen wordt toegepast omdat het deel uitmaakt van hun religie. Men knipt de clitoris af en naait nadien de vagina dicht. Pure martelpraktijken! Bovendien maakt men die vrouwen wijs dat ze er trots op moeten zijn dat ze nooit nog van seks zullen kunnen genieten. Fraai, hoor. Nadien besefte ik dat je mijn nummer ook breder kon interpreteren en het eveneens over emotionele pijn handelde. Tja, ik heb evenmin een antwoord op alle problemen, maar het kan geen kwaad om de mensen af en toe aan het denken te zetten. Al wil ik in de eerste plaats toch met mezelf in het reine zijn. Noem dat egoïstisch als je wil, maar het is niet anders."

Een ander opvallend nummer op de plaat heet 'Plastic Woman', waarin Chezeré zich afzet tegen vrouwen die tegemoetkomen aan het stereotiepe schoonheidsideaal en met het oog daarop net zoveel plastisch chirurgische ingrepen ondergaan tot ze er volgens dergelijke maatstaven volmaakt uitzien. "In Los Angeles is het geen gemakkelijke opgave om nog een vrouw te vinden waar niet aan gesleuteld is. Daar gaat het niet langer om wie je bent, maar is het veel belangrijker waar je woont, waarmee je rijdt en hoe je eruit ziet. Het is er niet ongewoon dat meisjes er voor hun zeventiende verjaardag een operatie cadeau krijgen om hun neus te laten corrigeren. Als een soort beloning. Ik heb van jongsaf altijd een hekel gehad aan mijn uiterlijk, precies omdat men me er altijd op beoordeelde en nooit oog had voor wie ik werkelijk was. (gniffelt:) Tegenwoordig voel ik me gelukkig veel beter in mijn vel, al zouden er gerust nog een paar kilootjes afmogen. Ik heb vriendinnen die destijds onder het mes zijn gegaan en daar nu openlijk spijt van hebben omdat het zulk een volstrekt stompzinnige ingreep was. 't Is een typisch Amerikaans fenomeen. Sla ginds een willekeurig tijdschrift open en op vrijwel elke pagina staat wel een advertentie die je aanmoedigt om je uiterlijk te 'perfectioneren'. Iedereen droomt er blijkbaar van om Barbie te worden. Let wel: ik heb niets tegen plastische chirurgie, maar alleen wanneer de omstandigheden daarom vragen. Stel dat je borsten zo zwaar zijn dat je voortdurend voorover valt of je gezicht verminkt werd na een auto-ongeval, dán is het ongetwijfeld een godsgeschenk. Maar in alle andere gevallen blijkt het een totaal lachwekkend modeverschijnsel."

Bart Steenhaut

Upfront... And Personal van Chezeré is verschenen bij Delabel/Virgin. De zangeres treedt zondag 28 juni op tijdens 'Couleur Café' in het Thurn & Taxis-gebouw aan de Picardstraat 1 in Brussel.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234