Vrijdag 27/11/2020

Cheers, Norman

Zopas werden de brieven van Norman Mailer aan 3.500 correspondenten openbaar gemaakt. Ik ben een van de 3.500 en ben daar een beetje trots op. Enkele jaren geleden werkte ik aan een biografie van Maria Nys, de Vlaamse echtgenote van Aldous Huxley. Maandenlang begroef ik mij in boeken en brieven en stootte per toeval op de naam Chessman, bijgenaamd 'de misdadiger met het rode licht'.

Enkele woorden Amerikaanse misdaadgeschiedenis ter verduidelijking: nadat Chessman was ontslagen uit een gevangenis in Los Angeles begon hij vrijende paartjes te stalken en hij zwaaide daarbij met een rood licht, waardoor zij dachten dat hij een politieagent was. Chessman verkrachtte zeventien vrouwen. Hij werd opgepakt en ter dood veroordeeld. In de twaalf jaar dat hij in de dodencel zat, wachtend op zijn executie, schreef hij enkele boeken - waaronder Cel 2455 - die bestsellers werden en door Hollywood werden verfilmd.

Twee schrijvers ondertekenden in die tijd een petitie voor de afschaffing van de doodstraf: Aldous Huxley en de jonge Norman Mailer, die pas zijn eerste romans had gepubliceerd. Huxley werd verdacht van on-Amerikaanse en dus communistische sympathieën en kreeg prompt enkele agenten van de FBI achter zich.

Ik vroeg mij af hoe dat zat met Norman Mailer en zond een brief aan zijn Amerikaanse uitgever met het verzoek mijn vraag aan de schrijver voor te leggen. Twee maand later ontving ik een eerste kattebelletje van Norman Mailer, in een stevig, duidelijk en typisch Amerikaans handschrift:

Beste Mr. Lauryssens,

Sorry, dat is zo lang geleden. Ik kan me er niets van herinneren behalve dat ik de petitie (the Chessman letter) uit vrije wil heb ondertekend en dat ik geen spijt heb.

Cheers,

Norman Mailer

Er zaten twee tekeningen bij, zelfportretten eigenlijk, met een bijschrift dat niets aan de verbeelding overliet: "Soms voel ik mij alsof ik geen greep heb op de dingen - NM" op het eerste, Kafka-achtige zelfportret van een angstige man, en "Soms voel ik mij alsof ik alles begrijp - NM" op het tweede, aangedikte zelfportret van de rustige, bedaarde Mailer.

Ik stuurde een bedankje retour met de vraag of hij in die tijd - begin jaren vijftig - contact had met ofwel Aldous Huxley ofwel met diens Vlaamse echtgenote. Het antwoord kwam per kerende post:

Beste Stan,

Eerlijk, ik weet het niet meer. In die tijd was ik ofwel stoned ofwel stomdronken.

Cheers,

Norman

Helaas, ik schrijf geen brieven meer, ik e-mail, zoals iedereen zeker?

Een van mijn vaste correspondenten is Lawrence ('Larry') Grobel uit Los Angeles, die 'de Mozart onder de interviewers' wordt genoemd. Voor Playboy interviewde hij Harrison Ford, Jodie Foster, Sharon Stone, onze eigen Jean-Claude Van Damme, Al Pacino, Truman Capote en Norman Mailer.

Vorig jaar, op 8 oktober, mailde Larry mij: "The New York Times vraagt mij om een in memoriam te schrijven over Norman Mailer. Hopelijk duurt het nog lang voor het wordt gepubliceerd."

Een maand later, op 10 november, een zaterdag, overleed Mailer en op 11 november stond het in memoriam van Lawrence Grobel in de zondagseditie van The New York Times, onder de titel 'De dood van de Amerikaanse Tolstoi'.

Stan Lauryssens is misdaadauteur en schreef ook Dalí en ik, dat verfilmd wordt met Al Pacino in de hoofdrol.

Stan Lauryssens

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234