Maandag 30/03/2020

Charmant stuiteren tussen opwinding en onnozelheid

Een optreden van Stephen Malkmus blijft een dubbeltje op zijn kant. Nu eens giert de voormalige hoofdman van Pavement met een razende vaart door de set, maar een andere keer rijdt hij flierefluitend alle kantjes eraf. In Trix overheerste de behendige chauffeur. Al bleef het voor hem soms nog moeilijk om zijn ogen strak op de weg te houden.

Met songs over naaktlopers in Birkenstocks, senatoren die om een pijpbeurt verlegen zitten en geliefden die elkaar eeuwige trouw zweren op de tonen van 'Brothers in Arms', wist Stephen Malkmus dinsdag een even excentriek als geestig parcours uit te stippelen in Trix.

We zullen hem ongetwijfeld voor eeuwig en een dag herinneren als de in sarcasme gemarineerde slacker van Pavement, onze favoriete jeugdheld. Maar nu zijn lucratieve tour met die superieure gitaargroep - definitief? - tot het verleden behoort, keert Malkmus terug naar zijn sterkste begeleidingsgroep The Jicks.

Goed, zijn muziek als sologanger bleek altijd tamelijk wisselvallig, net als zijn concertreputatie nooit echt betrouwbaar is geweest. Maar met Mirror Traffic heeft de nonchalante gitaarheld misschien wel de beste soloplaat uit zijn carrière naar de winkelrekken verwezen. Een plaat vol spitse kattebelletjes, die langer dan de opgelegde drieminuten-grens onder je hersenpan blijft bivakkeren.

Samen met zijn nieuwe begeleidingsband The Jicks banjerde Malkmus ook liefst door dat nieuwe werk, al reserveerde hij nog voldoende plaats voor oudere songs zoals het geweldige 'Real Emotional Trash' of 'Baby C'mon'.

In 'Tigers' werd de opmerkelijke dynamiek van de groep misschien wel het duidelijkst: zo ging het sprankelende punkgitaartje van Malkmus in tegen de kordate tred die zijn piepjonge drummer Jake Morris aanhield, een mollig jongetje met een bespottelijke knevel onder de neus. Dat strakke tempo bleek Malkmus helaas niet altijd zo goed te liggen. In Antwerpen smokkelde hij dan ook voortdurend stoorzenders binnen. Die strooiden roet in het eten tijdens weerbarstige songs als 'Jennie and the Ess-Dog' of de borstelige groove van 'Asking Price' en Pavement-vibe van 'Share the Red': hier klonken ze eerder irritant slordig dan slonzig.

Gelukkig bleken in Trix alleen de bindteksten écht de vaart even uit de set te halen. Naar aloude gewoonte toonde Malkmus zich daarbij een gortdroge moppentapper. Zo haalde hij herinneringen op aan zijn eerste optreden in Antwerpen: "Op Crossing Border. Okay, dat festival is dan wel Hollands, maar al bij al valt het nog redelijk mee." Even later moesten ook de Vlamingen eraan geloven. "I feel Flemish", zei hij gortdroog. "I seem to have to cough all the time" (fonetisch klinken 'Vlaams' en 'fluimerig' hetzelfde in het Engels). Geen hond die dit dwaze woordgrapje leek te begrijpen.

Malkmus kreeg wél respons toen hij verwees naar 'Fascist Cops' van The Kids ("Ze zijn advocaten nu", vermoedde de frontman. "Nee, conciërges", gilde iemand terug). En even later mompelde hij iets onbestemds over Crouching Tiger, Hidden Dragon. Dat aanloopje was bedoeld voor een nieuwe song, die volgens de Malkmus "Dylanesk" zou klinken, maar eigenlijk verdacht veel gelijkenissen vertoonde met de back catalogue van Pavement. In dezelfde boot schommelde ook 'Jennie & The Ess-Dog', waarin de frontman nogal lui een gitaarduel met zichzelf probeerde te beslechten.

De zelfverklaarde "nietsnut van de nineties" bleek op de respectabele leeftijd van 45 jaar nog steeds een overmaats kind, stuiterend tussen onnozelheid en opwinding.

Vreemd genoeg kon je daar alleen maar vrolijk om worden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234