Maandag 25/10/2021

InterviewCharlotte Matthias

Charlotte, de vriendin van Sven uit ‘De mol’: ‘Ik sprak niet meer af met vrienden. Ik was bang om loslippig te worden’

Sven Uyttersprot en Charlotte Mathias. Beeld Joris Casaer
Sven Uyttersprot en Charlotte Mathias.Beeld Joris Casaer

Het was nét niet voor Sven Uyttersprot (41) in De mol. Hij lag goed in de groep, raakte tot in de finale, eindigde ex aequo met medefinaliste Annelotte, en moest dan, na tien extra vragen, alsnog de duimen leggen. Geen erkenning als mol, geen groepspot van 18.000 euro. Wél een vriendin, Charlotte Mathias (37), die vandaag nog steeds nagloeit van trots.

Hij heeft het inderdaad goed gedaan: hij werd, samen met de negen anderen, geselecteerd uit maar liefst dertigduizend inzendingen.

“Ongelooflijk. Eigenlijk zouden ze maar vijfduizend inschrijvingen toelaten, maar er waren zoveel aanmeldingen dat ze dat aantal hebben opgetrokken. We gingen er dus absoluut niet van uit dat Sven zou worden uitgekozen.”

Maar jij wist dus wel dat hij zich had ingeschreven?

(knikt) We zijn allebei grote fan van De mol, eraan meedoen stond al lang bovenaan op Svens bucketlist. Twee jaar geleden wilde hij zich inschrijven, maar je moet daarvoor een filmpje maken van jezelf en dat wilde maar niet lukken, het was te geforceerd. Vorig jaar, na de finale met Alina, wilde hij het opnieuw proberen, maar weer liep hij vast op dat filmpje. ‘Oefen gewoon een beetje,’ zei ik, ‘en dan zien we wel.’ Hij begon te praten, ik filmde stiekem en zei: ‘Voilà, het staat erop.’ Het was perfect: spontaan, grappig, helemaal Sven. Blijkbaar heeft het gewerkt.”

Hoe verliep het verder?

“Hij kreeg bericht dat hij door de eerste selectieronde was. Hij moest toen opnieuw een filmpje maken waarin hij een rondleiding gaf door ons huis en waarin hij ons, zijn huisgenoten, voorstelde. Daarna volgden nog een aantal gesprekken. Eind augustus belden ze: je bent erbij.

“Achteraf gezien is het grappig. Na elk gesprek zei Sven: ‘Het ging keigoed.’ Ik weet dat hij optimistisch van aard is, dus ik temperde hem elke keer: ‘Verwacht niet te veel, de kans dat je uit 30.000 mensen wordt gekozen, is héél klein.’ Maar het ging dus écht keigoed. (lacht)

Hoe reageerde hij toen hij hoorde dat hij erbij was?

“Het telefoontje kwam minder dan een maand voor het vertrek. Hij moest dus vooral praktisch schakelen: je kunt niet zomaar drie weken verdwijnen, zeker niet in tijden van corona. Zijn grootste zorg waren de vennoten van zijn croquebar: ze hadden maanden niet kunnen werken, hoe kon hij aan hen uitgelegd krijgen dat hij, net nu ze weer open waren, wéér drie weken niet zou werken? Uiteindelijk heeft hij hun de waarheid verteld, hij kon dat anders niet verkocht krijgen. Tegen alle anderen zeiden we dat hij met de foodtruck een aantal locaties in Nederland ging bezoeken. Iedereen geloofde dat, maar zodra hij vertrokken was, kwamen de vragen. De kandidaten zijn tijdens de opnames niet bereikbaar. Dat vonden mensen vreemd. ‘Hij is zijn gsm kwijt’, zei ik. ‘Dan kan hij toch gewoon een nieuwe kopen?’ ‘Ja, euh, geen tijd voor.’ ‘Dat is toch raar?’ ‘Bwa, nee.’ (lacht)

Ze zouden hem nog gaan verdenken van een dubbelleven.

“Dat was nog net niet het geval. Denk ik. (lacht) Ze begonnen wel te speculeren over medische ingrepen. ‘Is hij haarimplantaten gaan laten steken in Turkije misschien?’ Grappig, Sven heeft kéíveel haar.”

Vond je het moeilijk om te zwijgen?

“Héél moeilijk. Ik heb dat al vaak tegen Sven gezegd. Hij zat in Duitsland, was hele dagen bezig, had amper tijd om aan iets anders te denken. Hij wist waar hij was, wat hij aan het doen was én wat ik aan het doen was, want mijn dagelijkse leven liep gewoon door. Ik wist van niks: niet in welk land hij was, niet met wie. Dat heeft me heel erg beziggehouden. Hoe sociaal Sven ook is, je komt daar wel in een groep van tien mensen die je niet kent. Was hij gelukkig? Kon hij er aarden? Of zat hij de hele tijd te denken: wat dóé ik hier? Plus: hij kon elk moment bellen dat hij eruit lag. Ik hield constant mijn gsm in de gaten.

“Het moeilijkste was het voortdurende liegen. Als vrienden vroegen om mee te gaan wandelen, zei ik op den duur gewoon nee, ook al had ik veel zin om mee te gaan. Iets drinken durfde ik ook al niet. Ik was bang om loslippig te worden.”

null Beeld Joris Casaer
Beeld Joris Casaer

Wisten jullie kinderen waar hij was?

“Nee, tegen hen moest ik ook zwijgen! Mijn kinderen zijn te jong, maar Quinten en Cleo, de kinderen van Sven, zijn 15 en 12. Zij hebben sneller in de gaten dat er ‘iets’ is. Sven heeft het hun een maand na de opnames verteld. Ze vonden het fantastisch. En ze hebben gezwegen, echt straf van ze. Nu zijn ze superfier. Volgens mij genoot Sven daar nog het meest van: de gezichten van zijn kinderen tijdens de uitzendingen.”

Hij is populair bij de jeugd. Wist je dat ze massaal TikTok-filmpjes over hem maken?

“Dat zei Cleo ook al! Zo grappig. Ik zou denken dat vooral Lennart scoort bij die jonge meisjes, maar blijkbaar vinden ze Sven ook leuk. Hem houdt dat niet zo bezig – hij kent TikTok zelfs niet – maar Cleo is natuurlijk trots. Iedereen op school komt haar zeggen hoe cool haar papa is.”

Was hij graag de mol geweest?

“Hij had dat zeker gewild, alleen al omdat je dan zeker bent dat je er tot het einde in blijft. Maar eerlijk gezegd denk ik niet dat hij het had gekund. Hij is te eerlijk en te open. Zelfs in een gezelschapsspel kan hij niet liegen, je ziet dat meteen aan zijn gezicht. De makers van De mol laten niets aan het toeval over, ik denk niet dat ze dat risico zouden nemen.”

Was jij opgelucht toen bleek dat hij het níét was? Lennart, de eigenlijke mol, vertelde vorige week in Humo dat zijn vriendin na zijn ontmaskering tegen hem zei dat ze hem nooit meer kon vertrouwen.

“Ach, nee. Het is niet omdat je de mol bent, dat je opeens over alles liegt, toch?”

Nee, maar het toont wel aan dat je het heel goed kunt.

(lacht) Da’s waar. Maar die kandidaten worden daar volgens mij goed in begeleid.”

DE GROTE SVEN SHOW

Mollenjagers hadden dit jaar opnieuw de gekste theorieën. Heeft Sven die gniffelend gevolgd?

“Niet echt. De makers hadden de kandidaten gewaarschuwd om niet te veel te gaan lezen op internetfora. Online kunnen mensen lelijk uit de hoek komen. Ik zocht die theorieën wel op en moest er vaak om lachen. Sommigen vonden het zelfs verdacht dat Sven zijn croquebar gaat verhuizen naar de Molenstraat. (lacht)

“De eerste twee weken las ik af en toe negatieve commentaar op Sven. Mensen vonden hem arrogant en afstandelijk, en die opmerking dat hij niet wilde knuffelen deed daar natuurlijk geen goed aan. In de derde week keerde het, toen vond iedereen hem ineens grappig en tof. Hij zegt zelf ook dat hij toen pas begon te ontspannen. Hij moest wennen aan de camera’s, die beïnvloedden zijn gedrag.”

Raakte die commentaar jou?

“Nee, hoor. Alles wat online wordt geschreven, mag je niet te serieus nemen. Die commentaar was ook niet overwegend negatief. Gewoon af en toe een mindere opmerking.

“Over dat knuffelen ben ik trouwens zó vaak aangesproken! ‘Is jouw man écht zo afstandelijk?’ Nee dus. Sven knuffelt heel graag. En niet alleen met mij, ook met familie en vrienden. Hij is een heel fysiek persoon. Maar zo’n opgelegde groepsknuffel vindt hij fake. Nu, uiteindelijk heb ik hem in De mol toch zien knuffelen, hoor. De groep werd hechter.”

Heeft hij je op nog meer momenten verbaasd?

“Hij was op tv zoals hij echt is. Ik weet dat hij hoogtevrees heeft, ik wist dat hij die proef aan de hotelkamer, waarbij ze metershoog voor het raam moesten hangen, niet zou doen. Het verbaasde me wel heel erg dat hij de uitdaging aanging om te overnachten in dat tentje tegen die bergflank. Ik heb hem ernaar gevraagd: volgens hem viel het nog mee omdat je vanuit die tent de diepte niet meer ziet. Tot die storm begon, natuurlijk. Dat was om zót te worden, zei hij.

“Ik vond het vooral mooi om te zien hoe hij steeds meer de touwtjes in handen nam. Zoals toen hij aanbood om de regie te doen van die videoclip. Hij is een leiderstype, en het was fijn om te zien hoe hij die kwaliteit ook in het spel kon benutten.”

Veel kijkers waren verbaasd toen hij met Lennart ging shoppen. Ze hadden in hem geen modeliefhebber gezien.

MATHIAS «Dat is hij ook niet. (lacht) Toen Lennart zei dat hij geen kostuum meegenomen had en gewoon in jeans naar de finale zou gaan, dacht Sven: no way dat ik daar alléén in hemd en das ga staan. Vandaar. Hij kan zich wel goed kleden, maar een grote shopper zou ik hem niet noemen. Dat is meer mijn afdeling.”

null Beeld Joris Casaer
Beeld Joris Casaer

Dat doet me eraan denken: toen de kandidaten in de laatste aflevering naar huis belden, beloofde Sven jou een Chanel-handtas als hij zou winnen. Heb je die gekregen?

(lacht) Nee, helaas. Hij heeft niet gewonnen, hè. Maar in principe krijg ik ze alsnog: mijn zus was er zéker van dat Sven de mol was en we hebben gewed voor een handtas naar keuze. Eentje van Chanel dus graag, zus.

“Dat ze dat fragment in die aflevering hebben gestoken, zeg. (lacht) Net zoals die uitspraak over mijn nieuwe jas (tijdens het bezoek van de familie was Svens eerste reactie toen hij Charlotte zag: ‘Heeft ze nu weer een nieuwe jas aan?’, red). Hoe vaak ik daarop aangesproken ben! En dan moet je weten dat we die jas anderhalf jaar geleden samen hebben gekocht. Sven heeft ’m zelf nog uit de rekken gehaald.”

Je zus was lang niet de enige voor wie Sven de hoofdverdachte was.

“Iederéén in onze omgeving verdacht hem. Ik heb weddenschappen gewonnen, je wilt het niet weten. Als de restaurants weer open zijn, kan ik élke week gratis uit eten.”

Jij hebt hem nooit verdacht?

“Heel even. Sven is nonchalant: als je hem vraagt wat hij gisteren heeft gegeten, weet hij het waarschijnlijk niet meer. Op die manier is hij ook vertrokken: totaal onvoorbereid, zonder enige tactiek. Dus toen ze me belden dat ik op bezoek mocht komen, vond ik het vreemd dat hij er nog in zat. Ook omdat hij duidelijk al meer bezig was geweest met van de opdrachten te genieten dan met naar de mol te zoeken.

“Toen ik de afleveringen zag, was ik weer zeker dat hij níét de mol was. Hij zou niet zo kunnen liegen. En hij kwam veel te prominent in beeld. Er waren afleveringen waarvan ik dacht: dat is hier precies De Grote Sven Uyttersprot Show. Terwijl ze de mol toch eerder wat low profile in beeld brengen.”

Wie verdacht je wel?

“Philip is een ex-collega van mij, ik ken hem, ik zag dat hij gewoon zichzelf was. Annelotte heb ik ook niet verdacht, zij was te gedreven. Mijn verdachten waren Katrien en Lennart, omdat ze beiden nogal op de achtergrond bleven. Dat is volgens mij een belangrijke kwaliteit van een goede mol.”

Sven bleef lange tijd overtuigd van Philip.

(knikt) Ook daarom wist ik zeker dat Sven de mol niet was. Philip en Sven verdachten elkaar. Philip lag eruit in de voorlaatste aflevering. Hij móést het dus fout hebben.”

Iederéén had het in die aflevering fout.

“Zot, hè. Sven en Annelotte waren zeker van Philip. Stel dat Annelotte er toen had uitgelegen, dan hadden Lennart, Philip en Sven de finale gespeeld, en hadden Philip en Sven ongetwijfeld opnieuw op elkaar ingezet. Dan was de mol dit jaar niet ontmaskerd geweest.”

FULL HOUSE

Hoe reageerden de Aalstenaars op Svens deelname?

“Heel positief. Hij is dan ook een Oilsjteneer in hart en ziel. Dat hoor je wel, hè. (lacht)

Kan hij nog buitenkomen in Aalst?

“Natuurlijk. Mensen roepen hem af en toe na vanop de fiets: ‘Hé, de mol!’ Of ze vragen een selfie. Maar het valt echt wel mee, hoor. Sven is, vooral door de croquebar, sowieso een bekend gezicht in Aalst. Overal waar hij komt, is het van: ‘Ha, de Sven van de Bevoorrading’.”

Als goeie Aalstenaar hulde hij zich in De mol met plezier in een trouwjurk.

“Dat is Sven ten voeten uit. Carnavalist in hart en nieren. Voor hem is carnaval het hoogtepunt van het jaar, hij viert dat vier dagen lang met alles erop en eraan. Ik heb dat, als niet-Aalstenaar, minder. Ik vind de stoet fantastisch, en ik dans en feest ook graag, maar carnaval is… (wikt haar woorden) een apart fenomeen. Volgens mij moet je hier geboren zijn om het echt te begrijpen.”

Is hij eigenlijk familie van Ilse Uyttersprot, de voormalige burgemeester van Aalst die vorige zomer werd gedood door haar partner?

“Nee. Hij kende haar wel, en als ze elkaar tegenkwamen, was het altijd van ‘Dag kozzen’ en ‘Ha, nichteken’. Maar Aalst is een groot dorp, iedereen kent elkaar hier.”

Vanwaar ben jij afkomstig?

“Mijn papa is van Aalst, mama van Merchtem, en daar zijn ze na hun huwelijk gaan wonen. Ik ben opgegroeid tussen de koeien en de velden. Ik dacht altijd dat ik er ook zou blijven, maar twaalf jaar geleden kwam ik, door mijn eerste huwelijk (met Jean-Jacques De Gucht, red.) toch in Aalst terecht. Ik kende het hier natuurlijk al: als kind ging ik elk weekend op bezoek bij mijn grootouders.

“Ik heb in Aalst heel snel mijn draai gevonden. Door in de stad te wonen, ging ik er de voordelen van inzien. Vroeger moesten we voor alles de auto nemen, al was het maar om een brood te halen. Nu gaan de kinderen te voet naar school en nemen we de fiets voor onze hobby’s.”

Hoe heb je Sven leren kennen?

“Ik run een evenementenlocatie, De Filatuur. Sven kwam langs omdat hij graag iets wilde organiseren. Zo raakten we in gesprek. Het klikte, maar het heeft nadien nog wel even geduurd voor we echt een koppel waren. Intussen zijn we vier jaar samen.”

Wat trok je in hem aan?

“Zijn humor. Ik kon meteen zo goed met hem lachen. Hij was heel spontaan en joviaal, en we bleken veel dezelfde interesses te hebben. En hij is natuurlijk ook een mooie man. (glimlacht)

“Sven en ik hebben in het begin een tijd apart gewoond, allebei met onze twee kinderen. Het was niet evident om een huis te vinden waarin we allemaal konden samenwonen. Uiteindelijk hebben we dit huis gekocht en gerenoveerd. We wonen hier nu twee jaar en het gaat goed. Ik was daar vooraf bang voor, je leest zo vaak hoe moeilijk nieuw samengestelde gezinnen het hebben en ik was erop voorbereid dat het geen makkie zou worden. Maar het is heel natuurlijk verlopen. Iedereen vond snel zijn draai en de kinderen hebben een goeie klik. Het voordeel is dat hun leeftijden zo ver uit elkaar liggen: Quinten en Cleo zijn 15 en 12, mijn kinderen, Jack en Charlie, zijn 7 en 5. Ze zitten niet in elkaars vaarwater, er is geen reden tot jaloezie of discussies.”

Ze zijn week om week bij jullie?

(knikt) De ene week is het hier full house met vier kinderen en veel leven in de brouwerij, de andere week is het heel rustig. Sven en ik stemmen onze levens daarop af. De ene week staat alles in het teken van de kinderen. Dan sta ik elke dag aan de schoolpoort en wil ik er helemaal voor hen zijn. De andere week leiden Sven en ik ons leven. Dan gaan we uit eten en heel vaak golfen. Sven is supersportief en een krak in elke balsport, nu is hij bijvoorbeeld helemaal into padel. Hij is veel beter in golf dan ik, maar dankzij het handicapsysteem kunnen we toch samen spelen. Echt tof. We doen dat vaak. Zeker het afgelopen jaar. We hadden toch niets anders te doen.”

null Beeld SBS
Beeld SBS

Lag jullie werk helemaal stil?

“Toch zo goed als. Ik ben al thuis sinds maart vorig jaar. In de zomer waren er versoepelingen en werden evenementen tot vijftig personen toegelaten, maar De Filatuur is bestemd voor evenementen van honderdvijftig tot vijfhonderd personen. Sven heeft na de eerste lockdown even kunnen werken, eind september vertrok hij voor De mol, en de dag na zijn thuiskomst moest de horeca weer dicht. Hij is héél blij dat hij weer is kunnen starten.

“Zelf ben ik vrij snel op de kar van de virtuele events gesprongen. Ik heb samen met een aantal partners een concept uitgewerkt waarbij bedrijven livestreams kunnen organiseren. Daardoor viel ik niet helemaal stil. Dat is niks voor mij.”

FINANCIËLE DRAMA’S

Hoe ben je in de evenementensector beland?

“Per toeval. Mijn papa heeft een verf- en behangwinkel, een familiezaak die mijn overgrootvader ooit heeft opgestart. Dertig jaar geleden had hij voor die winkel nood aan een grotere locatie en kocht een pand waar ook een oud fabrieksgebouw bij hoorde. Aalstenaars kennen het als de FFR, Filature et Filteries Réunies: in de tijd van Daens werd er naaigaren gemaakt. Het is een knap, industrieel gebouw, en toen mijn zus ging trouwen kwam ze op het idee om daar haar feest te geven. Enkele weken na de trouw belde sprintster Olivia Borlée: ze had foto’s van de zaal gezien en wilde er ook graag trouwen. Zo is de bal aan het rollen gegaan.

“Ik werkte op dat moment als producer bij reclamebureau Famous. Ik deed dat werk graag, maar in de reclame maak je lange dagen, en ik was zwanger van mijn tweede kindje. Ik was al aan het overwegen om een nieuwe job te zoeken, die ik beter zou kunnen combineren met een gezin. Toen er meer aanvragen voor De Filatuur binnenliepen, ben ik gesprongen. Ik kom uit een familie van ondernemers en zelfstandigen en het kriebelde al langer om iets voor mezelf te doen. Dat geeft een heel andere drive. Het liep vier jaar heel goed, tot vorig jaar alles ineens stilviel.”

Hoe lastig was dat?

“In het begin was het zalig. Het was prachtig weer, de kinderen waren veel thuis, we hebben genoten. Maar Sven en ik zijn werkers: op den duur begon de rust te vervelen. Dan zijn we beginnen na te denken over alternatieven. Sven begon met thuisleveringen, ik met de virtuele events. We gaan ook samen een evenement organiseren: ‘Alors on danse’, een groot dansfeest. We weten nog niet wanneer het zal kunnen en mogen, maar zodra het kan, vliegen we erin.”

Waren jullie blij met de recente versoepelingen? De horeca mocht na maanden de terrassen openen, vanaf juni mogen evenementen tot 200 man worden georganiseerd, ook binnen.

“Sven was heel blij dat hij kon openen. Maar als ik de beelden van sommige overvolle terrassen zie, hou ik mijn hart vast. De overheid heeft beloofd dat de heropening deze keer definitief is, maar dat zeiden ze tegen de kappers ook. Als de ziekenhuizen vol liggen, liggen ze vol. Dan gaan ze niet zeggen: doe maar allemaal voort.

“Svens croquebar gaat verhuizen en omdat de verbouwingen nog bezig zijn, heeft hij zijn terras geopend op het terrein van De Filatuur. We hebben een terras laten leggen en tenten geïnstalleerd. Als ze binnen twee weken weer alles sluiten, is die investering voor niks geweest.”

De evenementensector heeft zich de voorbije maanden vaak kwaad gemaakt omdat ze zich vergeten voelde.

“Ik begrijp die woede. Het gebouw van De Filatuur is al jaren in het bezit van de familie, en we hebben geen personeel, ik doe alles alleen. Ik mag dus niet klagen. Voor collega’s die zware afbetalingen hebben of personeel moeten betalen, is het een heel ander verhaal. Dat zijn financiële drama’s. Nu, ik snap ook waarom politici die maatregelen nemen. Als de ziekenhuizen vol liggen, kunnen ze niet anders dan kordaat reageren. Corona is niet niks, hè. In het begin dachten wij ook: het zal zo erg wel niet zijn. Maar dan werden mensen in onze omgeving ziek. De papa van een goede vriendin overleed. Dan komt het ineens heel dichtbij.

“Eerlijk: voor mij hadden de maatregelen strenger gemogen. Nu werd er telkens snel versoepeld, waardoor men keer op keer opnieuw moest verstrengen. In landen waar men kordater ingreep, waren de cijfers beter onder controle. Maar laten we vooral hopen dat we er, nu de vaccinatiecampagne goed loopt, voor eens en voor altijd van af zijn.”

Wanneer hoop je weer op te starten?

“Vanaf oktober zijn alle weekends volgeboekt, en voor september hebben we goede hoop.”

Kan er deze zomer voor jullie ook een reisje af?

“Voor Sven niet. Hij heeft het voorbije jaar al te veel moeten sluiten. Ik ga normaal gezien een week naar Spanje met mijn ouders. Sven en ik reizen graag, eens naar de zon, eens gaan skiën, maar vorig jaar hebben we alles moeten annuleren. Ik kijk er echt naar uit om nog eens weg te zijn, al zal het helaas niet samen met Sven zijn. Maar hij heeft zijn reis al gehad: met De mol. (lacht)

Naar Duitsland. Naar verluidt zei één van de kandidaten bij aankomst: ‘Ha, we zullen opstijgen in Frankfurt’.

“Voor Sven maakte dat eigenlijk niets uit. In De mol gaat het om de proeven en de ervaring, en of je die in Vietnam, Mexico of Duitsland doet, dat maakt op zich geen verschil. Hij vond Duitsland trouwens prachtig. Het klopt wel dat ze vooraf niet wisten waar ze naartoe gingen. De ploeg had enkel gezegd om warme kleding mee te nemen.”

Heb je zelf nooit aan De mol willen meedoen?

“O, nee. Ik zou het niet kunnen. Vooral door het slaaptekort. Sven vertelde bijvoorbeeld over die proef in de bunker. Ze hadden de hele dag gewandeld, kwamen om drie uur ’s ochtends toe, de proef eindigde om half vijf en dan moesten ze de test nog invullen. Om zes uur was de eliminatie. Mij hadden ze kunnen afvoeren. Ook de voortdurende paranoia, het feit dat je niemand kunt vertrouwen, zou niks voor mij zijn.”

Tot slot: gaat Sven nog iets doen met zijn status als jeugdidool?

(lacht) Hij is er nooit op uit geweest om bekend te worden, het ging hem louter om het avontuur. Maar mocht er een tof aanbod komen, pakweg een programma over sport of padel, zal hij het niet weigeren. Dat is hoe hij in het leven staat. Hij bekijkt wat er op zijn pad komt, en is het iets leuks, dan springt hij op de kar. Zonder al te veel tijd te verliezen aan de voorbereiding. (lacht)

© Humo

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234