Donderdag 19/09/2019

Chansons van Brel, wijn à volonté en stapels vlees

De Franse acteur Gérard Depardieu trakteerde dit weekend zijn nieuwe buren op een copieuze barbecue. In de indrukwekkende tuin van zijn 'Villa White Cloud' wist hij de inwoners van het dorpje Néchin, in de provincie Henegouwen, voor zich te winnen. Met kilo's vlees en liters wijn. Sven Spoormakers

Een speenvarken aan het spit. Enorme lappen côte à l'os, pensen, patés, charcuterie. Eendenfilets ook. Een frietkraam waar saucijzen knisperend uit het vet komen. Macarons gevuld met ijs als dessert. Wijnen van Depardieus eigen wijngaarden. Alleen jammer dat het weer niet mee wilde, en dat de wafelenbak kortsluiting aan de elektriciteitsleiding kreeg. Maar toch vertrok iedereen bolrond en goedgemutst na het feestje voor de buren en nieuwe Henegouwse vrienden van de Franse filmster.

Slager Marc Vens was misschien wel de gelukkigste van allemaal: hij mocht het speenvarken leveren. "De eerste keer dat Gérard Depardieu in mijn winkel stond, schrok ik natuurlijk - hoe zou je zelf zijn: die man is een 'star'. Maar nu is hij een klant als alle andere geworden: ik leg niet speciaal de meest malse koteletjes aan de kant voor hem, hoor."

Bij de bakker

Depardieu had dit feestje beloofd toen hij vorig jaar in Néchin neerstreek, verbolgen als hij was over de Franse rijkentaks. Néchin, op een steenworp van de grens, verwelkomde de vedette na wat gepruttel over zijn fiscale vaandelvlucht met open armen. "Je komt hem wel eens 's ochtends tegen als hij zijn koffietje drinkt bij Valerie en Tony van Le Point. En bij de bakker schuift hij op zondagochtend ook gewoon aan voor warme pistolets", zegt burgemeester Daniël Senesael, een bijzonder excentrieke man overigens, waar Depardieu qua X-factor schril bij afsteekt.

"Voor de mensen van hier ben ik geen 'star' meer, maar gewoon Gérard die in het dorp woont", vertelt de acteur zelf. "Iedereen zegt vriendelijk goeiedag en ik zeg goeiedag terug. Dát is voor mij waarschijnlijk de grootste troef van dit dorpje: hier voel ik geen stress, en kom ik tot rust tussen gewone mensen. Ik ben hier liever dan in Parijs. Ik denk wel eens: 'Was ik maar eerder hiernaartoe gekomen', maar kom: een laat huwelijk is meestal een béter huwelijk."

Alleen eten

Opvallend: Depardieu opende het buffet, en verdween daarna naar binnen. Hij at liever alleen, aan zijn eigen tafel, dan tussen het bonte gezelschap in zijn tuin. Nochtans had hij zijn eigen kok Jean-Jean La Cantine ingehuurd voor het buffet. Maar na het eten was hij er terug, vrolijk en gezellig. Eens de storm van fotograferende mobieltjes was gaan liggen en iedereen gewend was geraakt aan de nabijheid van de Franse wereldster, zette Depardieu zich achter de microfoon. Niet om te speechen, wel om te zingen. Chansons van Jacques Brel en van Léo Ferret galmden door de inderhaast opgezette tenten - het regende inmiddels stevig.

Het grote feest was 's ochtends al begonnen, toen Depardieu tot ereburger van Estampuis werd gebombardeerd in het Château de Bourgogne. Terwijl burgemeester Senesael, in een opvallend wit pak en blauwe schoenen met blinkende stalen tippen, een zelfgeschreven liefdesbrief voordroeg, lachte Depardieu beleefd doch duidelijk verveeld om de verwijzingen naar de Franse films in de litanie van de burgemeester. De Franse ster zweette als een rund, met grote okselvijvers in zijn lichtblauwe hemd tot gevolg. Was het de warmte in de bedompte zaal die hem parten speelde, of was hij, zwaarlijvig als hij is, buiten adem van te voet de trap naar de eerste verdieping te nemen? Feit is: hij moest zelfs even vragen het venster te openen, om met wat frisse lucht de dreigende appelflauwte af te wenden.

Twee kussen

Na de speech van Senesael en twee dikke kussen - Depardieu blijft de Franse zoentraditie blijkbaar trouw, want de burgemeester bood vergeefs zijn wang aan voor een derde kus - kreeg de nieuwbakken ereburger nog een lederen borstriem omgegord. Hij werd immers ook lid van de Broederschap der 'Satcheux', botentrekkers. Want ze zijn Depardieu toch wel héél dankbaar, daar in Néchin. Hij heeft zich immers op de plaatselijke economie gestort, en is gul met investeringen. Naast zijn eerste huis op de hoek van de Rue de la Reine Astrid en de Rue de Gibraltar, kocht hij begin dit jaar ook het witte kasteeltje van de brouwersfamilie Duchatelet en richtte er vijf luxueuze gastenverblijven in.

In de loop van 2014 moet zijn restaurant openen in een voormalige café-slagerij en op 1 november dit jaar start zijn winkel. "Dat is een sociaal project dat hij samen met de gemeente opstartte", zegt burgemeester Senesael trots. "Het wordt een winkel waar hij zijn wijnen, zijn lederwaren én tweedehandskleren zal verkopen. Een uniek concept: de kwaliteit van het Depardieu-stempel gekoppeld aan een tewerkstellingsproject in een kleine gemeente. Dat bewijst toch dat Depardieu meer is dan zomaar een rijke Fransman die geen belastingen in eigen land wil betalen?"

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234