Dinsdag 24/11/2020

Chalet met een vleugje château

Butlers die koffers uitpakken en afternoon tea serveren bij een haardvuur in je eigen privéchalet: Club Med heeft de kapitaalkrachtige luxetoerist in het vizier. Is de tijd van wilde feestjes en collectieve uitbundigheid op 'la dance du club' voorgoed voorbij? Nou nee, dát nu ook weer niet.

Rewind. Een dansende rij zongebruinde jongens en heupwiegende meisjes staat een nieuwe lading GM's op te wachten. We schrijven 1995. Het was mijn eerste persreis en meteen ook eerste kennismaking met de wonderlijke wereld van Club Med. Ik leerde dat GM codetaal was voor Gentil Membre en dat de dansende welkomsthaag bestond uit GO's, Gentils Organisateurs.

Mijn reisgezelschap bestond toen uit enkele cerebrale collega-journalisten die bij zo veel gekunstelde joligheid meteen de wenkbrauwen fronsten. Ik herinner me nog hoe we de welkomstcocktail die ons aan het einde van de haag werd aangeboden in één teug achterover sloegen. Kwestie van onszelf moed in te drinken, want op dat moment vreesden we in de sekte van Bhagwan beland te zijn.

Een vrees die werd bevestigd toen enkele uren later, klokslag twaalf uur, Cloclo door de luidsprekers galmde en alle zonnekloppers enthousiast rond het zwembad verzamelden voor la danse de club. Een zongebruinde GO in strak zwemshortje en dito sixpack demonstreerde de obligate 'crazy signs', die vervolgens door grijzende familievaders met bollende buikjes werden nagebootst. Even voelden ze zich weer jong en onbezonnen, terwijl hun kroost zich met leeftijdgenootjes amuseerde in de kinderclub. In een sfeer van collectieve zinsverbijstering werden vriendschapsbanden gesmeed doorheen taalbarrières en nationaliteiten.

Het was de droom die grondlegger Gérard Blitz - een Antwerpse jood, diamantair en waterpolokampioen - voor ogen had toen hij na de Tweede Wereldoorlog de eerste vakantie organiseerde in een rudimentair tentenkamp. Mensen waren oorlogsmoe en hadden behoefte aan sociale cohesie en menselijke warmte.

De daaropvolgende jaren brachten vrede en welvaart en de tenten werden vervangen door hutten op afgelegen stranden aan de Middellandse Zee. Wie in de jaren 80 als tiener opgroeide in de betere middenklasse, heeft beslist onvergetelijke jeugdherinneringen aan vakanties in Club Med-dorpen als La Fidèle in Tunesië. Denk aan mooie meisjes à la Sophie Marceau die met perfecte schoonzonen à la Alain Delon dansen op het hagelwitte strand van The Blue Lagoon. 'Love on the beat' à la Serge Gainsbourg.

Dertig jaar later en twintig graden kouder. Op de luchthaven van Genève worden we opgewacht door een chauffeur in strak pak. Mijn reisgezelschap bestaat deze keer niet uit cerebrale collega's, maar uit gefortuneerde zakenmannen. Als ambassadeurs en potentiële klanten zijn ze door Club Med uitgenodigd om de nieuwe luxe chalets in het skidorp Valmorel te ontdekken.

Omar tot uw dienst

De auto baant zich een weg doorheen het spitsuur om vervolgens langs kronkelende wegen de bergtop te bereiken. Eenmaal de barrière van het dorp gepasseerd, blijkt dat we ons niet hoeven aan te melden aan de receptie. Chaleteigenaars worden niet lastiggevallen met administratieve rompslomp.

In het hoger gelegen deel van het dorp stopt onze wagen voor de deur van een houten chalet waar een gedienstige Mauritiaan ons staat op te wachten. Hij stelt zichzelf voor als onze persoonlijke butler die luistert naar de naam Omar. Het haardvuur knettert, de lichten zijn gedempt en de champagne staat koud. Terwijl we het interieur in harmonieus kleurenpalet ontdekken en de reisstress wegdrinken, vraagt Omar toestemming om onze valiezen uit te pakken. De heren in het gezelschap zeggen zonder enige schroom volmondig ja. Waarschijnlijk zijn ze niet anders gewoon. De vrouwelijke fotograaf en persagente antwoorden vanuit een natuurlijke reflex dat ze dat zelf wel zullen doen. Een uur en twee flessen champagne later hebben ze spijt van hun keuze en bedenken ze zich.

Omar knikt begripvol en gaat meteen aan de slag. De man is duidelijk opgelucht dat hij zich nuttig kan maken. Eenmaal de klus geklaard, vraagt hij naar onze wensen voor het ontbijt de volgende ochtend. Vervolgens toont hij de dranken en hapjes in de koelkast en verdwijnt hij geruisloos in de donkere winterkoude.

Dansen op de toog

Met veel tegenzin volgen we een half uur later zijn voorbeeld. De commercieel verantwoordelijke wacht ons op in de barchalet die uitsluitend gereserveerd is voor chaleteigenaars. In roodpluchen zetels voor een warm haardvuur zit Carine ons al op te wachten. Ze pendelt tussen Parijs en Valmorel om eventueel geïnteresseerde kopers tekst en uitleg te bieden. Haar ratelvlug Frans verraadt de Parisienne in haar en in ijltempo troont ze ons vervolgens mee naar de lockers waar ons skimateriaal al klaar staat.

Na een kwartier passen gaat het gezwind richting buffetten waar we plots terug in de tijd worden gekatapulteerd. Na de knusheid van onze chalet lopen we een beetje verdwaald rond in de grote eetzaal. De service zit er bijna op en de lange tafels vertonen nog sporen van onze voorgangers. De zelfbediening staat in schril contrast met Omars persoonlijke butlerservice waaraan we net begonnen te wennen. De heren zakenmannen bestuderen de wijnkaart en bestellen een Bordeaux die buiten het all-inclusivepakket valt, maar die de meerprijs al snel waard blijkt te zijn.

Nog twee flessen later zit de stemming erin en, wanneer we twee uur later de eetzaal verlaten, weerklinkt de lokroep van seventies disco. De dance de club in mijn herinnering staat in schril contrast met de zeven eenzame gestalten op de dansvloer. We keren terug naar de chalets waar de heren de muziekinstallatie opentrekken. Vanuit mijn slaapkamer hoor ik hen als losgeslagen tieners 'Born in the USA' brullen. Het Club Med-effect blijkt dan toch toegeslagen.

Wanneer de volgende dag de regenbuien het skiën onmogelijk maken, gaat het feest verder in een skihut op de berg. Geen Club Med, wel Franse chansons en enkele verdwaalde ambassadeurs die om twee uur 's middags op de toog dansen.

Vijf uur later staan we verdwaasd buiten om te ontdekken dat de liften al gesloten zijn en de bus naar het Club Med-dorp reeds vertrokken is. Gelukkig krijgen we een lift van een joviale Fransman die - jawel - invoerder van Taittinger champagne blijkt te zijn. We nodigen hem uit voor een afternoon tea in onze chalet waar Omar alle voorbereidingen heeft getroffen. Zoals het een welgetrainde butler betaamt, kan Omar situaties snel inschatten en binnen een oogwenk wordt Earl Grey vervangen door Bombay-gin en wodka. Het feest gaat gewoon verder, weliswaar in besloten kring. Toeval of niet, maar ook het diner wordt die avond geserveerd in de chalet.

Luxe in laagjes

Pas de volgende dag begeven we ons weer onder de andere gasten in het Club-dorp, waar een immer energieke Carine ons wijst op de privileges die samengaan met de status van eigenaar. We worden naar de Premium-bar geleid, waar de combinatie van rode tapis-plain, plexi en plastic kandelaars een flashback geeft naar onvervalste kitsch van de jaren 80.

Een meer gedistingeerde inrichting treffen we in de twee bars die respectievelijk zijn voorbehouden voor GM's met een status van 4 en 5 Tridents. Vers fruit, aperitiefhapjes en magazines moeten ervoor zorgen dat het hier aangenaam vertoeven is. Net als we in de zetel willen ploffen, wordt ons duidelijk gemaakt dat chaleteigenaars enkel welkom zijn op rustige momenten. De barchalet die hoger in het dorp ligt, is immers exclusief voor hen gereserveerd.

En dat is nog niet alles. Zo krijgen eigenaars voorrang bij reservaties in het restaurant La Laiterie en worden hun kinderen - indien gewenst - door een GO opgehaald en begeleid van de chalet naar de Kids Club, alwaar ze vervolgens skilessen volgen. Eigenaars die niet graag koken, kunnen mits betaling ook een beroep doen op een privékok en/of een babysit. Wanneer er een schoonheidsbehandeling wordt geboekt, geeft hen dat meteen ook recht op toegang tot de private spa. Conclusie? Luxe kent in Club Med verschillende gradaties en als hoogste kaste kunnen chaleteigenaars genieten van het neusje van de zalm.

Enige hamvraag die nog rest, is welk eigendomsprincipe aan de basis ligt van al deze privileges. Commercieel verantwoordelijke Carine legt uit: "Eigenaars kopen het volledige eigendom van een chalet en vertrouwen ons de verhuur toe, maar reserveren voor zichzelf een paar weken waarin ze zelf gebruikmaken van hun eigendom."

Dat doet denken aan het timesharing-concept dat furore maakte tijdens de jaren 80, maar Carine ontkent: "Het is alsof je een tweede woonst zou kopen in het buitenland om er vakanties met het gezin door te brengen, en een immo-kantoor de opdracht geeft de rest van het jaar het huis te verhuren. Het enige verschil is dat Club Med eigenlijk de enige huurder is en vervolgens de chalet aan haar gasten voorstelt als verblijfsmogelijkheid. De eigenaar sluit dus een commercieel contract met Club Med en ontvangt in ruil een bepaald percentage van het omzetcijfer.

"Maar het grootste verschil met klassieke verhuur van vakantiewoningen is dat eigenaars tijdens hun verblijf ook gebruik kunnen maken van alle Club Med-faciliteiten. Bovendien is het mogelijk een vakantie te boeken in een ander Club-dorp. Dit ruilprincipe wordt ook wel eens la bourse des échanges genoemd en geldt voor alle Club Med-dorpen, met uitzondering van vijf clubs waar wij zelf geen eigenaar van zijn, maar enkel de uitbating op ons nemen. Maar de overige 75 clubs staan dus wel ter hun beschikking, waardoor de valorisatie van drie tot vijf weken vakantie in Club Med gegarandeerd is.

"De verdeling van de winst wordt berekend op basis van verdeelsleutels in functie van de waarde van de eigendom. Of de ene chalet nu drie of vijf weken wordt verhuurd, speelt geen rol. Alle huurinkomsten worden in één pot verzameld en vervolgens onder alle eigenaars verdeeld op basis van de prijs van het eigendom."

Oosterse invasie

En toen bleef het even stil in de chalet. Omar schenkt thee en de ambassadeurs bekijken met een diepe frons de powerpointpresentatie. Het vraagt enige alertheid en zakelijk inzicht om de finesse van de nieuwe formule te doorgronden. Aangezien het nieuwe eigendomsprincipe enkel van toepassing is op Valmorel en Mauritius, rijst de vraag of eigenaars volgens het principe van timesharing vakantieweken kunnen ruilen, maar volgens Carine zou een dergelijke strategie in het nadeel van de eigenaars zijn. Hoe meer betalende gasten, hoe hoger de inkomsten en hoe groter in de winstverdeling, zo luidt de redenering. Wel kan een eigenaar van Valmorel een week in Mauritius verblijven, maar dan als gast in het Club-dorp. Als er een privé-eigendom tijdens zijn verblijf niet verhuurd is, krijgt hij dat automatisch toegewezen.

Rest enkel nog de vraag of er sinds de overname van Club Med door de Chinese businessgigant Fosun geen overrompeling is van Aziatische skifanaten, maar Carine ontkent: "De hoofdmoot van de eigenaars hebben vandaag de dag de Franse nationaliteit. Degenen die zich als eerste ingeschreven hebben in dit nieuwe concept, zijn onze meest trouwe klanten. Op Mauritius heeft heel recent de eerste Chinese eigenaar ingetekend, maar dat staat los van de overname. Wel is er de recente vliegconnectie tussen Sjanghai en Port Louis, waardoor ook het aantal Chinese gasten in het Club Med-dorp gestaag stijgt."

Zeker is dat Sophie Marceau en Alain Deloin binnenkort concurrentie uit het Oosten mogen verwachten. Door het raam van de chalet lonken de besneeuwde bergtoppen van de Alpen, een houvast in het fluctuerende landschap van vakantiedorpen en toeristische formules. Net zoals Club Med altijd de essentie van reizen zal zijn. Getuige daarvan deze quote van Peanuts-tekenaar Charles Schulz: 'In life it's not where you go, it's who you travel with'.

Praktisch

Prijzen vanaf 1950 euro per nacht voor een chalet met twee slaapkamers (maximum 6 personen, onder wie 4 volwassenen).

De afstand tussen Valmorel en Brussel bedraagt 911 km.

Gemiddelde reistijd met de auto is 8,5 uur. Een andere optie is een vlucht tussen Brussel en Genève (1u15) met vervolgens een transfer van anderhalf uur tussen de luchthaven en het skidorp.

villas-chalets.clubmed.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234