Woensdag 16/10/2019

Wielrennen

CEO Deceuninck: “Iedereen kijkt naar de koers én heeft ramen nodig”

Francis Van Eeckhout. Beeld Photo News

De blauwe troepen van Lefevere zijn weer aan een indrukwekkende zegereeks bezig. Grote kans dat het vandaag in Sanremo weer raak is. “De Tour winnen. Dát zou pas prachtig zijn”, zegt Francis Van Eeckhout (50), CEO van sponsor Deceuninck.

Francis Van Eeckhout geeft niet vaak interviews – op een zeldzame keer in de financiële pers na, wanneer de jaarresultaten van zijn beursgenoteerde bedrijf besproken moeten worden. Liever werkt hij in de luwte, ver van de media-aandacht, als CEO van pvc-producent Deceuninck. Maar nu, na een zegetocht zonder voorgaande van ‘zijn’ wielerteam, gaat hij ervoor zitten – ontspannen, enthousiast, gedreven. Over de koers – die met de fiets, niet die van de aandelen.

Patrick Lefevere was vorig jaar koortsachtig op zoek naar een sponsor. Ondanks al het sportieve succes vond hij geen vers geld en dreigde zijn ploeg op de schop te gaan. En toen kwam u op de proppen.

Van Eeckhout: “Op een dag stapte de marketingdirecteur mijn kantoor binnen. ‘Wat denk je van de koers?’, vroeg hij. Ik had in de krant al wel gelezen dat Patrick geen sponsor vond. Ik dacht niet dat zo’n sponsoring voor ons weggelegd zou zijn – ik had geen idee van de budgetten in het wielrennen. Maar goed, we wierpen een visje uit onder het personeel en direct was iedereen enthousiast. We hebben dat momentum gegrepen. Eén meeting later met Patrick was het beklonken.”

Een gesprek van nauwelijks een half uur, volgens Lefevere.

“Zoiets moet het geweest zijn, ja. Ik nodigde hem hier op kantoor uit, maar dat wou hij niet: hij was bang dat het nieuws zou uitlekken omdat ze hem aan het onthaal zouden herkennen. En omdat we beursgenoteerd zijn, dacht hij dat dat nieuws effect zou hebben. Hij is dus tot bij mij thuis gekomen, op een namiddag in oktober – hij woont ook in Roeselare, op geen 2 kilometer van mij. Het klikte onmiddellijk. Ons product past bij de sport. Iedereen, van de postbode tot de bankdirecteur kijkt naar de koers én heeft ramen nodig. Ze koersen over de hele wereld en wij zitten in 90 landen.”

En ze winnen veel.

“Ik bel Patrick na elke overwinning – niet meteen na de aankomst, een uur of twee later. ‘Als ik u iedere keer moet bellen, heb ik er een halftijdse job aan’, zei ik hem al. Maar het winnen is niet het mooiste. Het is de kameraadschap: die jongens leven zo voor elkaar. We proberen die spirit ook in het bedrijf te laten doorleven: samen voor één doel gaan. Dat krijg je er dus niet in twee maanden ingeslepen, maar kom, we hebben een meerjarige overeenkomst met Patrick.

Ook niet onbelangrijk: topwielrennen is spotgoedkoop. Het totale budget van het team bedraagt 18 miljoen euro per jaar. Hoeveel daarvan van Deceuninck komt, wilt u niet zeggen, las ik al. Maar voor dat geld heb je in het voetbal een middenmoter à la KV Oostende of Zulte-Waregem.

“Ik ben blij dat je zelf al zegt dat ik niet wil zeggen wat we betalen (lacht). Maar je hebt gelijk: als we even veel zouden investeren in een voetbalploeg, zouden we misschien koning van België zijn – en that’s it. Dan zien de mensen ons 35 keer op tv, of hoeveel matchen zijn er in een jaar? Koersen doen ze een heel jaar en over de hele wereld, van Australië over Colombia tot in China en het Midden-Oosten.”

“Nog een voordeel van de koers: er is geen vijandschap tussen de supporters. Ik kan me voorstellen dat een fan van Manchester City geen Chevrolet wil kopen omdat ze sponsor zijn van grote rivaal Manchester United.”

Opnieuw prijs voor Deceuninck-QuickStep. Dit keer met Julian Alaphilippe in de Strade Bianche. Beeld LAPRESSE

Chevrolet zit niet in de koers. Grote multinationals wagen er zich al jaren niet meer aan. Ze zijn bang van een dopingschandaal.

“Ik ben er zeker van: binnen tien jaar zijn de multinationals terug. Het wielrennen heeft zijn schandalen gekend, en ja, daar waren wij ook beducht voor. Maar kijk nu eens wat er in het voetbal gebeurt? Fundamenteel is daar ook iedereen bedrogen als zou blijken dat er gesjoemeld is. In het tennis hebben ze dopingverhalen, in de atletiek en onlangs nog de langlaufers die met bloeddoping betrapt zijn. Het publiek zal dat niet blijven pikken. Mensen eisen dat een sport zuiver is. Het wielrennen wordt opnieuw interessant voor echt grote bedrijven. Daar ben ik zeker van.”

Als dat zo is, zult u moeten passen.

“Dan zetten we Deuceuninck misschien nog in kleine lettertjes op het truitje onder hun oksel (lacht).”

U zei net dat uw bedrijf in 90 landen werkt. Turkije bijvoorbeeld is een hele belangrijke afzetmarkt en ze hadden er pas de Ronde van Antalya, zonder Deceuninck-QuickStep. Hebt u uw invloed al aangewend om Patrick Lefevere te overtuigen net in die landen te gaan koersen.

“Ik heb hem gezegd dat we groot zijn in Turkije en dat we in Polen en Duitsland willen groeien. De Ronde van Turkije rijdt de ploeg trouwens wél. We zitten overal: in Europa, in Colombia – gek van wielrennen, trouwens – en in heel Latijns-Amerika, maar ook in Vietnam, India, Pakistan, Saudi-Arabië, Oman. In Iran zaten we, maar we zijn er moeten vertrekken. Overal gaan koersen, is onmogelijk. Dat weten wij ook. Winnen in de Belgische openingskoersen is leuk, maar niet vergeten: België is maar goed voor 8 procent van onze omzet. Ik moet hem ook niet wijzen op een groot talent in Bosnië – dat is zíjn job.”

Dat is een serieuze opsomming. En overal heet u Deceuninck. Erg internationaal klinkt dat niet, toch?

“We krijgen elke dag bestellingen uit 90 landen. Dus de mensen zullen wel weten wat Deceuninck is – of ze het nu juist uitspreken of niet. We hadden ons bedrijf ook ‘International Window Solutions’ kunnen noemen, maar hoe onpersoonlijk is dat? Maar voor de zekerheid hebben we toch ‘windows’ onder Deceuninck op de truitjes laten zetten. Ik zat vroeger zelf in de bouwsector en ik wist begot niet wat Mapei was. Dat wilden we toch vermijden, dat mensen voor onze renners zouden supporters maar niet wisten wat Deceuninck precies was.”

Het viel op dat u, als sponsor, snel en streng reageerde op de heisa rond de foto van Iljo Keisse en de Argentijnse dienster tijdens de Ronde van San Juan. Waarom deed u dat?

“We hebben daar zeer uiteenlopende reacties op gekregen. Maar met de snelheid waarmee het nieuws reist, moésten we daar meteen op reageren. Ik moet zeggen: de eerste keer dat ik die foto zag, vielen me enkel de twee ezelsorenvingertjes achter die vrouw haar hoofd op, niet de houding van Keisse.”

Het was wel een moedige reactie, vond ik.

“Ik ben blij dat u dat zegt. Er waren veel meningen over. Maar het is onze taak om te zeggen dat hij onze waarden moet uitdragen. Hij rijdt tenslotte met onze naam op zijn borst. Wij willen niemand kwetsen. Wij willen niemand kleineren. Maar omgekeerd: iedereen krijgt ook een tweede kans. Keisse dus ook.”

Was u boos op Iljo Keisse?

“Hij heeft die vrouw niet verkracht, hé. Keisse heeft een fout gemaakt – ik had dat niet van iemand van zijn leeftijd verwacht. Maar de reactie was te hard. Hij is uit koers gezet – in feite is zijn werk afgepakt – en hij heeft een boete betaald. En hij heeft zich verontschuldigd. Als hij dat volgende week opnieuw doet, heeft hij wel een probleem.”

Om af te sluiten: welke koers zou u – enfin, een van de renners van het team – dit jaar nog willen winnen?

“De Ronde van Vlaanderen. Maakt niet uit wie, maar liefst heroïsch: een solo van 30 of 50 kilometer. Dat is het schoonste, toch? En volgend jaar de Tour de France (lacht).”

Waw. Dat is ambitieus.

“Het is al zo lang geleden dat een Belgische ploeg de Tour nog eens won. Dat zou toch prachtig zijn, nee? Ik vrees wel dat de dag dat het gebeurt, Patrick ermee stopt. Dan zou hij alles bereikt hebben.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234