Maandag 16/12/2019

Cement eerst!

Wat schattig, bloembakken die de bouwval van AS Eupen nog enigszins moesten camoufleren. Ik dacht terug aan Engelse dorpen, waar je in de vorige eeuw, op weg naar het stadionnetje, altijd over herfstbladeren liep, toen er nog op zondagnamiddag werd gevoetbald. Poëtische ambiance tussen bierbuiken en tattoos in. Echt heel mooi.

AS Eupen ontroert als kruk in het hedendaagse gigantisme van het voetbal. STVV had dat vroeger ook. Het rook er altijd naar rottend fruit, maar de hel van Staaien was alom gevreesd. En wat zou er mis zijn met een kleedkamer zonder jacuzzi? Michel Preud’homme vertelde me dat hij op de velden van Sclessin, bij regenweer, altijd as van de nabije terrils over zich heen voelde neerdalen. Hij noemde het een dierbare herinnering.

Onze competitie mag dan niet de grandeur van de Premier League of de Primera Division hebben, België is wel een voetballand. De feestvreugde, zaterdagavond in het Jan Breydelstadion, was authentiek en indrukwekkend. Na Standard heeft Club Brugge de beste supporters, vaak inventief en artistiek in de beleving van een wedstrijd. In Nederland zie je die primaire hondstrouw alleen terug bij Feyenoord.

Dus, zou je denken: het WK 2018 vindt hier een perfecte habitat. Aan de voetballiefhebbers zal het niet liggen. Geboren sfeermakers, en de laatste tijd al met al ook nog vredig. Toch is de WK-kandidatuur van België en Nederland pijnlijk lachwekkend. Wij zijn Zuid-Afrika niet, hebben geen Mandela, kennen geen emancipatienood, en zijn met Herman Van Rompuy als Europees president al overmatig gerespecteerd in de wereld. Overigens, een land waar modale burgers de komende jaren zullen bloeden uit de wonden van de crisis. Dan wordt de bouw van zeven stadions met 50.000 zitplaatsen een Fellini-achtige constructie. Zo’n hoop mensen tweewekelijks bij elkaar in de Cristal Arena? Nog in geen honderd jaar! Perverse braspartij van de betonsekte, dus.

Waarom houden we het niet op het WK-veldrijden? Het is overzichtelijk, op de maat van het land, en kost hooguit een paar fruitbomen en plantsoenen. Terwijl het ook volstrekt binnen de état d’âme van dit volk ligt. En nu weet ik ook wel dat de UCI zich steeds vaker presenteert als duistere kliek, aan het touwtje van Lance Armstrong, maar van de mores van de FIFA lusten de honden al helemaal geen brood.

Yves Leterme wel, en nu toch weer het draaiorgel Bert Anciaux. Zou deze mediageile senator dan echt niet anderhalve dag kunnen uitzitten zonder gespleten tong? Enfin, ook Anciaux zal de FIFA-commissie, die deze week het bid komt onderzoeken, niet op morele prikkeldraad vergasten. Terwijl dat wel zeer wenselijk zou zijn. En dan niet om die paar onnozele voorbehouden rijstroken voor de eigen bobo’s, maar om het financiële imbroglio dat de wereldvoetbalbond al jaren is.

Blatter en de zijnen hebben dit land niets te bieden. Juist in Zuid-Afrika hebben ze alle krediet verloren. Zij weg met het geld, en het land bleef achter met lege stadions en een hoop schulden. Noem het een misdaad tegen de menselijkheid.

De hoofdredacteur van Voetbal International, Johan Derksen, wijst het bidbook van België en Nederland radicaal af. Terwijl hij wel een bladenmaker is, en VI fantastisch scoort bij eindtoernooien van Oranje. Maar de heer Blatter is hem net iets te veel dictator, met net iets te weinig scrupules.

Zeg dat tegen Yves Leterme en Michel D’Hooghe.

Wie of wat zou Bert Anciaux op de valreep hebben bijgestuurd? Dexia en ING? De BAM, of aanverwante cementboeren? Aan Caroline Gennez durf ik niet te denken, al heeft ook zij haar ziel verkocht aan een Vlaamse investeringsregering.

Ach, ik houd het maar op een vlaag van epilepsie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234