Zondag 11/04/2021

Cd-tips

undefined

12 Years A Slave

Original Soundtrack

De film is zo beklemmend dat je er haast onwel van wordt, maar de soundtrack voelt aan als een deken van troost om je achteraf in onder te stoppen. John Legend, Alabama Shakes, Alicia Keys en Laura Mvula blijven dicht bij tijdsgeest van de film, en leveren sobere, gospelachtige songs aan, en zelfs Soundgarden-zanger Chris Cornell klinkt zwarter dan ooit tevoren. In tegenstelling tot de meeste soundtracks is dit een coherente verzameling songs van een uitzonderlijk niveau. (Sony)

Birds Of Passage

This Kindly Slumber

Op This Kindly Slumber grossiert de Nieuw-Zeelandse Alicia Merz in verstilde, mysterieuze ambient-pop die tegelijk poëtisch en sensueel klinkt. Ze fluistert haar teksten alsof ze een slaapliedje zingt, en nummers als 'Yesterday's Stains' en 'Belle Du Jour' waaien voorbij zonder dat je er erg in hebt. Bloedmooie onthaastingsmuziek waar je als vanzelf bij weg begint te dromen. Te ontdekken door iedereen die Sigur Ros, Slowdive en Cocteau Twins een warm hart toedraagt. (Denovali)

Tom Robinson Band

The Anthology 1977-1979

Eind jaren zeventig was Tom Robinson zowat de enige die punk kruiste met cabaret. Dat leverde met Power in the Darkness een klassieke debuutplaat op, en met 'Glad to be Gay' één van de grootste hits uit zijn carrière. Die plaat vormt de kern van deze driedubbele box, die het volledige werk van de Tom Robinson Band bundelt, inclusief demo's, live-opnamen en radiosessies. Het materiaal klinkt ook nu nog fris en strijdvaardig, al zijn vijf versies van '2-4-6-8 Motorway' wat teveel van het goede. Een extra dvd voegt daar - naast de voor de hand liggende clips - nog een documentaire uit die tijd aan toe. (EMI)

Tom Robinson Band speelt Power in the Darkness morgenavond integraal in de Roma te Borgerhout.

Broken Bells

After The Disco

Drie jaar geleden sloeg Dangermouse de klauwtjes in elkaar met James Mercer van The Shins. Dat resulteerde in lome, fraai ingekleurde popsongs. De langspeler liet je toen helaas op je honger. Méér vlees hangt aan dit nieuwste bot.

After the Disco bulkt van messcherpe hooks, warme baslijnen en een glinsterende sound. 'Holding on for Life' lijkt op het lijf van de Bee Gees geschreven, ware het niet dat Broken Bells tegelijk een groothandel drijft in onheilspellende synths. De titelsong knipoogt dan weer naar 'Get Lucky' van Daft Punk, terwijl 'No Matter What You're Told' smaakt naar de zoete zondes waar Mika zich aan laaft. Daarmee krijgen de morose ontboezemingen van Mercer een euforisch tegenwicht. Een formule waar Broken Bells geheid potten mee breekt. (Sony)

Broken Bells staat 31/3 in de AB.

Thee Silver Mt Zion Memorial Orchestra

Fuck Off Get Free We Pour Light On Everything

De voorbije vijftien jaar tijd bedreef Thee Silver Mt Zion Memorial Orchestra een draaideur-en-windhaanpolitiek. Personeelswissels noch diverse muzikale richtingen konden echter de grondkleur van dit Canadese orkest veranderen.

Hooguit klinkt deze zevende plaat vol postrock in grauwe sepia kwader en intenser dan gewoonlijk. Maar dan ook enkel in de eerste helft van de plaat. Met 'Little Ones' gunt de groep je halfweg een rustpunt, waarna 'What We Loved Was Not Enough' verdrinkt in smart en 'Rains thru the Roof' rillend en doornat over de eindmeet strompelt. Op deze plaat hoef je geen zonlicht te verwachten. Maar zo'n voorbijtrekkend onweder kan je net zo goed verkwikken. (Constellation)

David Crosby

Croz

Twee decennia na zijn laatste, geflopte langspeler lijken David Crosby's wonden gelikt. Op deze comebackplaat laat de legendarische songschrijver horen dat zijn suiker- en hartziekte allerminst in de weg staan van bezielde en honingzoete songs. De Westcoast en Mark Knopflers gitaarspel vinden hun weg naar 'What's Broken', terwijl Wynton Marsalis een straffe trompetsolo uit zijn longen perst in 'Holding on to Nothing'. Zo'n gastenlijst blijkt niet noodzakelijk.

Hoewel sommige songs iets te braaf in de pas lopen, vindt Crosby toch de weg naar je gemoed in 'If She Called', geïnspireerd door de hoertjes die hij zag tippelen in de buurt van zijn Belgisch hotel. In het mooie 'Morning Falling' sneert hij naar laffe warlords die onschuldige burgers uitroeien met drones. Deze 72-jarige knar is nog lang niet uitgezongen, laat staan afgeschreven. (Blue Castle)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234