Dinsdag 22/09/2020

Cd-tips

Son Lux

Lanterns

Sloopwerk kan betoverend zijn. Toch als je te werk gaat zoals Son Lux: de scheidingsmuren tussen folk, post-rock, elektronica, hiphopbeats en barokke kamermuziek gaan volmaakt tegen de vlakte op zijn derde plaat Lanterns. In de arrangementen hoor je net zo goed mandoline als housesynths, koperblazers of pizzicatostrijkers. De in New York gestationeerde songsmid Ryan Lott zingt dan weer met een lichte stem, maar zijn ingenieuze faux-hymnes lijken beslagen in wanhoop en verlies. Daardoor klinkt Lanterns vreemd genoeg even theatraal als impressionistisch. Son Lux biedt misschien slechts een dwaallichtje aan het eind van een donkere tunnel, maar de gloed blijkt toch weergaloos. (Joyful Noise)
Son Lux speelt op 18/1 in AB, 28/1 in Vooruit.

The Flaming Lips

Peace Sword ep

'Peace and Paranoia' heet de tournee die The Flaming Lips in september nog naar Stekene bracht, en ook op deze ep - met zijn 36 minuten bijna een volwaardige langspeler - hangen Wayne Coyne en co. tussen vreedzame berusting en woekerende onrust in. Zonken de Lips op het in april verschenen viersterrenalbum The Terror nog weg in een aardedonkere depressie, dan hoor je Coyne nu zijn moed bijeenrapen in 'Is the Black at the End Good'. Of het nog goed komt, is niet duidelijk, maar dankzij deze zes nieuwe songs dringt er, na de algehele zonsverduistering dit voorjaar, in ieder geval weer wat licht door in het universum van The Flaming Lips.
(Bella Union)

Howe Gelb

The Coincidentalist

Terwijl Howe Gelb nog door ons land toert met een plaat uit 2012 (het puike Tucson), heeft de 57-jarige Amerikaan alweer een nieuwe solo-cd klaar. Zijn tweede van 2013 trouwens, na het in april nauwelijks opgemerkte Dust Bowl. "Welcome to the desert", zingt hij in 'Vortexas' en de Gelb-getrouwen wrijven zich in de handen: zijn mix van rafelige rock, krukkige country en sjofele jazz blijft uniek. Het toeval (zie de albumtitel) krijgt weer ruim baan en ook het vertrouwde woestijnstof dwarrelt door de songs. Nieuw is wel Gelbs stevige gastenlijst: onder meer Bonnie 'Prince' Billy, KT Tunstall en M. Ward. (New West Records)
Giant Giant Sand, met Howe Gelb, speelt vanavond in Turnhout (de Warande) en morgen in Leuven (30cc).

Eminem The Marshall Mathers LP 2

"How's this for publicity stunt?", rapt Eminem als zijn eigen moordenaar in 'Bad Guy'. "This should be fun! Last album now, 'cause after this you'll be officially done." In die eerste song eindigt Slim Shady in de handen van Stans kleinere broertje, die net zo psychotisch blijkt als Ems vroegere stalker. Dertien jaar na het gitzwarte meesterwerkje The Marshall Mathers LP, moet ook deze sequel het hebben van Eminems acrobatische raps en persoonlijke demonen over een sobere beat. Het grootste verschil? De rapper verontschuldigt zich bij zijn ooit zo gehate moeder ('Headlights') en de cynische ondertoon ruimt vaker plaats voor nostalgische reflexen, die beter passen bij zijn middelbare leeftijd. Is Eminem 'officially done'? Als testament kan deze plaat tellen, al blijft het origineel straffer (Aftermath)

Sharon Corr

The Same Sun

Hoewel The Corrs officieel niet gesplit zijn, spitsen de verschillende groepsleden zich de laatste jaren vooral toe op het uitbouwen van een solocarrière. De actiefste is violiste Sharon Corr, die nu met hulp van sterproducer Mitchell Froom (zie ook: Crowded House en Elvis Costello) een tweede cd uit heeft. Ze heeft een goede stem, en kan een melodie schrijven, maar haar karakteristieke, opzwepende vioolspel blijft grotendeels achterwege ten voordele van meer orkestrale arrangementen. Wat overblijft is een onopvallend mooie, maar wel érg brave popplaat. (Bobby Jean)

Op 10/11 in het Concertgebouw Brugge.

FLOP VAN DE WEEK

Gavin DeGraw

Make a Move

Je hoort het wel vaker: singer-songwriters die degelijke nummers in de vingers hebben en over een niet onaardig stemgeluid beschikken, maar onder druk van de commercie zichzelf zodanig verloochenen dat ze met een producer de studio intrekken die zelfs hun beste songs de keel toeknijpt. Dat hoor je heel duidelijk op Make a Move, de vijfde plaat van New Yorker Gavin DeGraw, die op de foto's braaf met akoestische gitaar poseert, maar op deze elf songs onveranderlijk klinkt alsof de plaat in een beerput werd opgenomen. Steriel als een operatiezaal. (Sony)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234