Woensdag 02/12/2020

Cd opera l Susan chilcott l Susan Chilcott in Brussels hhhh

De mooiste momenten van een operarecensent zijn die waarop je als van de hand geslagen Gods bent door een nieuw talent. Het overkomt je in een carrière misschien een tiental keren. Toen Susan Chilcott in 1994 in De Munt debuteerde als Ellen Orford in Benjamin Brittens Peter Grimes, was ze totaal onbekend. Oorspronkelijk wilde De Munt haar trouwens engageren als 'tweede nicht', omdat men dacht dat ze te jong was voor de rol van Ellen. De première werd echter mythisch: een nagenoeg perfecte enscenering (van Willy Decker), Antonio Pappano in topvorm en Susan Chilcott als een absolute eenheid van vertolker en personage. De voorstelling betekende haar doorbraak. Negen jaar later was dat wonder ten einde: Chilcott overleed aan borstkanker.

Maar wat een negen jaren! Peter Grimes en The Turn of the Screw van Britten, Desdemona in Otello en Alice Ford in Falstaff van Verdi, de muziekleraar in Ariadne auf Naxos van Strauss, Hermione in Wintermärchen van Boesmans: telkens kwamen we woorden te kort. Over The Turn of the Screw: "Fenomenaal als gouvernante voor wie idealisme, kinderliefde en bezitterigheid één zijn en rechtstreeks naar de afgrond leiden. Het mooie is dat dit zowel aan haar gelaatsexpressie als aan haar stemkleur afleesbaar is." Over Falstaff: "De mooiste stem en vooral de mooiste vocale rolinvulling van de avond." Over Wintermärchen: "De wonderbaarlijke Susan Chilcott." Waarlijk: de engel van De Munt.

Het is gemakkelijk om een al te korte, vlekkeloze levensgeschiedenis te idealiseren. Toch is de unanimiteit in het geval van Chilcott opvallend, niet alleen over haar artistieke prestaties maar ook over haar karakter. "Gezegend met een waarachtige, natuurlijke bescheidenheid", dat vat het zowat samen en is voor een operadiva geen vanzelfsprekendheid.

De cd Susan Chilcott in Brussels biedt een compilatie van stukken uit liveradio-opnames uit De Munt, allemaal gedirigeerd door Antonio Pappano. De warme, nobele, ingehouden emotie van Chilcott, waarachter wanhoop en vertwijfeling lijken schuil te gaan, tegen het exuberante maar ook precieze geweld van de dirigent: dat was telkens opnieuw een overweldigende ervaring, waarvan de cd toch een zekere afspiegeling is.

Het best komt dat over in de twee Brittens, maar ook de uitgebreide fragmenten uit Otello zijn - ondanks of misschien net wegens kleine onevenwichten - het beluisteren meer dan waard.

Misschien is het Pappano die in al zijn eenvoud en lapidariteit de kern van de kunst van Chilcott het best getroffen had: "She's the real thing." (Cyprès) (sm)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234