Woensdag 18/09/2019

Casanova was hier

'Kiss the Girls' van regisseur Gary Fleder, met Morgan Freeman en Ashley Judd

Er wordt weleens beweerd dat het geheel altijd meer is dan de som der delen. Wel, niet altijd. Zo kan van de Amerikaanse thriller Kiss the Girls, die zowat een kruising lijkt tussen Silence of the Lambs en Seven, niet gezegd worden dat hij beter is dan beide andere films samen. In feite is Kiss the Girls niet eens zo goed als beide films afzonderlijk, maar nu vergelijken we dan ook wel met twee absolute toppers uit het thrillergenre. Kortom, Kiss the Girls speelt in dezelfde divisie, maar scoort minder. Maar misschien is een dergelijke voetbalmetafoor een beetje ongepast in verband met een verhaal over een 'verzamelaar' die meisjes in kelders opsluit, seksueel misbruikt en na verloop van tijd op rituele wijze vermoordt.

Wat Kiss the Girls met de genoemde thrillers gemeen heeft is onder meer het gegeven van de seriemoordenaar met een geheel eigen agenda, de gedreven speurtocht van snuggere, goed deducerende politiedetectives, de sombere, dreigende en soms ronduit morbide sfeer, de aanwezigheid van een jonge getraumatiseerde heldin en de lugubere, naar weerzinwekkende perversie neigende details. En er is natuurlijk de opnieuw sterke vertolking van Morgan Freeman als Dr. Alex Cross, die hier net als in Seven een waanzinnige misdadiger op de hielen zit. Dr. Cross is niet zomaar een politiedetective, hij is namelijk ook een zogenaamd forensisch psycholoog - hij wordt in de film geïntroduceerd op het moment dat hij een hysterische vrouw (die net haar mishandelende echtgenoot vermoord heeft) wil verhinderen de hand aan zichzelf te slaan - èn een succesrijk auteur. Zo hoeft het ook niemand te verbazen dat hij in een zwarte Porsche rondrijdt.

In Seven speelde Freeman de rol van de zeer geroutineerde, maar tegelijk wat uitgebluste politiedetective Somerset, die één week voor zijn pensioen een onappetijtelijk lijk krijgt voorgeschoteld: dat van een zeer zwaarlijvige man, die in zijn zoveelste bord spaghetti gestikt is. Extreme vraatzucht, zo lijkt het. In tegenstelling tot zijn jonge, net beginnende en dus minder ervaren collega Mills (rol van Brad Pitt) voelt Somerset intuïtief aan dat er meer aan de hand is. Hij vraagt dan ook meteen om van het onderzoek naar die curieuze moord, want dat blijkt het dus wel degelijk te zijn, ontheven te worden. Somerset wil ook niet dat Mills de zaak overneemt, want hij ziet liever niet dat zijn jonge collega in zo'n walgelijk dossier moet debuteren. Maar de commissaris blijkt niet gevoelig voor zijn argumenten.

In Kiss the Girls oogt Dr. Alex Cross een stuk minder vermoeid en ontgoocheld. Als hij verneemt dat zijn nichtje Naomi vermist wordt op de universiteitscampus van Durham, in de staat Noord-Carolina, schiet hij spontaan in actie en rijdt er vanuit Washington meteen heen. In Durham reageren de mensen nog argwanend als ze een zwarte man in een Porsche zien rondrijden en kan de plaatselijke politie het niet erg appreciëren dat hoge pieten uit de grote stad zich met haar zaken komen bemoeien. Inmiddels zijn er in de bossen rond Durham twee verminkte meisjeslijken gevonden, door de moordenaar met 'Casanova' gesigneerd.

Vrij snel ontdekt Alex Cross dat er in de omgeving wel meer mooie, verstandige en zelfbewuste meisjes ver-dwenen zijn. Volgens hem is de man die zich achter de naam van de legendarische minnaar verschuilt een diepgestoorde 'verzamelaar', die er blijkbaar een persoonlijke harem van seksslavinnen op na houdt. Maar waarom en wanneer beslist hij zijn zorgvuldig geselecteerde 'collectie' zelf uit te dunnen?

Cross krijgt hulp van de jonge arts Kate McTiernan (rol van Ashley Judd), die zelf ook het slachtoffer werd van een ontvoering. Ze werd verdoofd en opgesloten in een soort ondergrondse kerker, maar wist toch te ontsnappen. Aan die helse vlucht door de bossen van Durham - snel, snedig en opwindend in beeld gebracht - kwam pas een einde door een levensgevaarlijke sprong in een waterval. Daar heeft Kate een posttraumatische shock aan overgehouden, die ook haar geheugen beïnvloed heeft, zodat ze haar vluchtroute bijvoorbeeld niet zomaar kan reconstrueren.

In hun gezamenlijke speurtocht naar de lugubere Casanova ontdekken Alex en Kate dat er in Los Angeles een soortgelijke reeks misdaden aan de gang is. Heeft de 'verzamelaar' zijn werkterrein plots verlegd? Of is er parallel een andere seriemoordenaar aan de slag? Werken ze misschien samen? Of hebben ze van hun perversie gewoon een ziekelijke concurrentieslag gemaakt?

Als detective Somerset in Seven wist Morgan Freeman zo'n aura van stille kracht en vermoeide ervaring uit te stralen, dat het perfect aannemelijk werd dat deze uitgeputte en ontgoochelde wetsdienaar rustig de tijd nam om in de bibliotheek tussen de klassieken uit de wereldliteratuur op zoek te gaan naar aanwijzigingen die hem op het spoor van de eveneens geletterde serial killer konden brengen. Ook hier duikt hij opnieuw in de boeken (medische naslagwerken ditmaal) om zijn criminele prooi op het spoor te komen.

De mooie, donker ogende Ashley Judd krijgt hier de kans een slachtoffer neer te zetten waarvan niet alleen verwacht wordt dat ze gillend wegloopt van boze mannen of bevend op redding door brave mannen hoopt. Haar personage heeft weliswaar een stevig trauma opgelopen, maar ze is duidelijk niet van plan gekwetst en getroubleerd in een hoekje te blijven te zitten. Belangrijk is ook dat haar acties en reacties niet zomaar door hysterische rancune gestuurd worden.

Sinds haar opmerkelijke debuut in Ruby in Paradise van Victor Nunez uit 1993, waarin ze al die aantrekkelijke mengeling van vrouwelijke zachtheid, rustig zelfbewustzijn en natuurlijke intelligentie tentoonspreidde, heeft de knappe Ashley Judd een interessant parcours afgelegd, dat rustig heen en weer schuift tussen kleinere independent-films (zoals Smoke van Wayne Wang en Darkly Noon van Philipp Ridley) en grotere Hollywood-producties (zoals Heat van Michael Mann en A Time to Kill van Joel Schumacher).

Samen met de vinnige cameravoering, de sfeervolle muziek van Mark Isham en de efficiënte regie van Gary Fleder zorgt de geïnspireerde en uitstekende casting van Morgan Freeman en Ashley Judd er dus voor dat Kiss the Girls tot het betere thrillerwerk gerekend mag worden.

(Jan T.)

TITEL: Kiss the Girls. REGIE: Gary Fleder. SCENARIO: David Klass, naar de roman van James Patterson. FOTOGRAFIE: Aaron Schneider. MUZIEK: Mark Isham. PRODUCTIE: David Brown en Joe Wizan. VERTOLKING: Morgan Freeman, Ashley Judd, Cary Elwes, Tony Goldwyn, Jay O. Sanders, Bill Nunn, Brian Cox, e.a. VS, 1997, kleur, 116 min. Gedistribueerd door UIP.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234