Woensdag 08/07/2020

Carolo met fijne neus

Charleroi is Knokke niet, maar hoe beter ik de regio rondom deze industriestad leer kennen, hoe meer ik ze begin te appreciëren. Op de terugweg uit de Champagne maak ik van de gelegenheid gebruik om nog eens een bezoek te brengen aan Les 3 p'tits Bouchons.

Het restaurant/wijnzaak is verhuisd. Het herenhuis lijkt op dat van The Addams Family. We worden meteen ontvangen door de man die mij, na mijn vorig bezoek op de oude locatie, zwaar onder de indruk had gelaten door zijn vakkennis. Een man die naar eigen zeggen nooit hotelschool volgde, maar uit pure passie in het beroep is gestapt.

Roland Kempinaire laat ons eerst de wijnbar zien waar volop wijncursus wordt gegeven. "Straks kunnen we hier samen een glas nuttigen." Eerst stillen we onze honger in het restaurant. Het decor is als een gerestaureerd kasteel met hoge zuilen, visgraadparket, een wit marmeren hal en sierschouwen.

We bestellen een moot lijnbaars met gepocheerde oester, algen, miso, sesamzaad en enokipaddestoelen. Daarbij lusten we wel een glas wijn. De mogelijkheden per glas zijn fenomenaal, met referenties als Meursault, Châteauneuf-du-Pape, Côte-Rôtie, madeira, xérès, vin jaune, sauternes. Ze zijn allemaal per glas te verkrijgen, van tien of veertien centiliter. De lijvige wijnkaart is klassiek opgesteld en omvat voornamelijk een overaanbod bourgogne, rhône en Zuid-Franse wijnen.

Het blijft toch opvallend dat we in Vlaanderen meer bordeauxdrinkers zijn en in Wallonië meer bourgognegenieters. Ik zat ooit ook met de vraag waar je de grens van meridionaal Frankrijk kunt trekken. Het antwoord bleek simpel: vanwaar je olijfolie gebruikt in plaats van boter. Het zou een interessante landkaart opleveren: volgens de consumptie van de bevolking in plaats van de politieke afbakeningen.

Mijn oog valt op een wijn waarvan ik de rode versie ken, maar waarvan ik de witte nog niet eerder tegenkwam: een Mas Julien. De wijn heeft een opvallende strogele intensiteit en een vette viscositeit. In de neus ruik je kalksteen alsook rijpe steenvruchten als perzik en abrikoos. Een exotische toon doet denken aan passievruchtpitjes. Ik ruik een beperkte houtlagering, maar deze zit mooi verweven in de materie en brengt een meerwaarde.

In de mond is de aanzet zeer complex. Opvallend is dat de wijn zich niet gewonnen geeft aan makkelijke zoete tonen, maar mooi droog is, ongeacht de rijpheid van het fruit in de neus. De zuren zijn mild en de wijn gedraagt zich vet op de tong. De afdronk bevat een walnoot-eindbittertje en laat een rond warmtegevoel na. Eigenlijk is hij vandaag nog wat te jong, gezien het verouderingspotentieel. Het is een complexe gastronomische wijn die je naast gegrilde vis zelfs kunt serveren met kalfsvlees, nobel gevogelte of oude brokkelkaas. Ons Japans geïnspireerde visgerecht is te zuiver voor onze wijn en daarom drinken we onze top-Mas Julien als dessertje.

We verlaten de restaurantzaal waar de groep wijnproevers zich ondertussen heeft geïnstalleerd, en verhuizen naar de kleinere wijnbar. Roland is al wat ontlast van zijn taak en komt samen met chef Shunsuke Yoshida even mee van een fles genieten. Ik laat hen kiezen uit hun gamma en ze gaan voor een Gevray-Chambertin.

De wijngaard is een ommuurd perceel (clos) ter hoogte van de premier cru's, juist onder de oude stad. Het perceel heeft enkel recht op de gemeentelijke herkomstbenaming, wat hem qua prijs-kwaliteit interessanter maakt.

Hij heeft een jeugdige pinot-noirkleur met een tamelijk ondersteunde intensiteit voor een druivenvariëteit die dat normaal gezien amper heeft.

In de neus ruik je een mand vol verse noorderkrieken die na het walsen overschakelen naar kirsch-eau de vie. Zeer zuivere neus met naast het fruit amper wat kreupelhout en bloesemaroma's, te definiëren als een Japanse kerselaar in bloei. Fenolisch rijp maar op het randje, alsof je met de handen de takken en bladeren van fruitbomen had gestreeld.

In de mond overheerst opnieuw het krokante delicate fruit. Alles is mooi uitgebalanceerd, al zou wat flesrijping geen kwaad kunnen. De zuren zijn puntig en de tannine soepel drinkbaar, zelfs haast weg te denken. Als de kleine broer van een grote terroirewijn verdedigt hij zich goed en is het een mooi voorbeeld van de betere bourgogne die nu op de markt komt. Het is niet eenvoudig om uit 2009 zo'n mooi resultaat te hebben.

Les 3 p'tits Bouchons, Av. Paul Pastur 378, Mont-sur-Marchienne (Charleroi)

071 325 519

Mas Julien, 2010 (chenin, manseng, clairette, grenache, carignan blanc) Pays de l'Hérault IGP, Frankrijk, 14% Vol. (9 euro/10 cl, 12 euro/14 cl)

Import België:www. cavedesoblats.com

Gevray-Chambertin, 'Clos Village' Domaine des Tilleuls, Philippe Livera 2009 (pinot noir)

Import in België: Les 3 p'tits Bouchons.

Past je wijn niet echt bij de keuze van je gerecht, drink er dan beter water bij en hou je glas wijn als 'nagerecht'. Bij de Japanse keuken past trouwens beter sake dan wijn.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234