Dinsdag 19/10/2021

Carla en het leven

Dat wereldleiders hitsige mannetjes zijn, is genoegzaam bekend. John F. Kennedy, Bill Clinton, Willy Brandt, François Mitterrand, Rainier van Monaco, de sjeiks in het Midden-Oosten, de hele regering van Israël: geen dag zonder zaadlozing. Al moesten ze tegen een zeephelling opklimmen, tussen de benen zouden ze eindigen, de dag.

Alledaags neuken was voor dit slag mensen niet genoeg, de meisjes moesten gebrevetteerd zijn in hun wulpse schoonheid: Marilyn Monroe, Jacqueline Onassis, Grace Kelly, Dalida... En ze moesten talent hebben voor geheimzinnigheid, voor discretie zelfs. De grens tussen het privédomein en het publieke domein was nog heilig. De hypocrisie was navenant. In de roddelbladen was je toen ook wel eens de ex-van, maar roddelbladen zijn met hun zogenaamde onthullingen meestal een paar jaar te laat, soms zelfs een half leven.

Nicolas Sarkozy en Carla Bruni zijn paparazziminnaars. Daar hebben ze voor gekozen. Ik zie ze nu al drie maanden hand in hand lopen, is het niet in Disneyland dan wel in Luxor. Hij met Ray-Ban-zonnebril in los overhemd, zij in jeans en jurken die vooral moeten laten zien dat de bips niet aan de voorkant zit. Ze druipen van verliefdheid.

Kan dat wel voor een president? Waar ze zich ook bevinden, in Libanon of Afghanistan, in oude schuren in Normandië of in dorpsschooltjes in de Ardèche, in het ziek- of doodsbed, er is geen ontkomen aan: Franse onderdanen kunnen nog alleen aan het seksleven van hun president denken. Dat heeft beroepsmaîtresse Carla Bruni toch maar fijn voor elkaar gekregen. Geen Fransman die nog herinnerd wil worden aan een droge trut als Jeanne d'Arc. Filmsterren van eigen bodem kunnen het ook schudden. Wie zou er nu nog zitten te wachten op een blote tepel van Catherine Deneuve? Het ex-model Bruni heeft een nieuw type Franse president gecreëerd. Zoals dagblad Le Monde schreef: 'Meer Berlusconi dan de Gaulle.'

Gênant waren de beelden waar Sarkozy het zoontje van Bruni op de schouders droeg tijdens een intieme strandwandeling. Dat zouden de naar Tsjaad, Libanon en Congo uitgestuurde Franse soldaten ook nog wel eens willen voelen, een kind op de schouders. Liever dan een bazooka. Maar terwijl hun president plezierreisjes maakt en zondig in islamitische bedden ligt te neuken, mogen zij het land dienen. Ook nog zonder pastis.

Wat heeft Carla Bruni wat Cécilia niet had? Op zijn minst langere benen. En ze kan zingen. Voor de al even hese Jane Birkin "klinkt het als een trucker, maar wel een die haar benen scheert." Ze zingt over lustgevoelens, want wat zou het leven anders zijn dan lust, verlangen en seks? Fransen laten zich graag aanspreken op lustgevoelens. Volgens ingewijden is Bruni haar hele leven al van de hogere flirtkunst. Ze flirt muren en huwelijken omver als waren het zeepbellen. Dan eindig je sowieso in het bed van de groten der aarde: Mick Jagger, Eric Clapton, Donald Trump, Kevin Costner... Reken maar dat ze zich ook nog heeft laten likken door het halve tricolore rugby- en voetbalteam. Zinédine Zidane voorop.

Voor het geld hoefde ze het allemaal niet te doen. Carla Bruni is een dochter van de Pirelli-industrie. Geboren en getogen in de schoot van de Haute Finance. Misschien ligt daar de bron van haar cuisses légères: épater le bourgeois. Weg uit de hengsels van beursgenoteerde theekransjes. De straat op, liefst naakt, of op zijn minst als halfblote mannequin. Wat ook vaak bestorven ligt in een pralinejeugd is een soort koketterie van artistiek intellectualisme. Van links. Bruni schaarde zich in de presidentiële campagne achter de socialiste Ségolène Royal, en op haar tweede cd ging ze de grote dichters zingen: W.B. Yeats, W.H. Auden, Emily Dickinson, Dorothy Parker... Alles aan het gewezen topmodel is gestold tot curriculum vitae. En ja, dan eindig je misschien wel op het Elysée.

Voor hoelang? Dat weet ze zelf niet.

Haar veroveringsdrift is onvoorspelbaar. Op alle foto's van Carla Bruni aan de hand van Nicolas Sarkozy zie je dat hij meer glimt dan zij. Hij klatert van trots en springerigheid, zij stormt weliswaar mee voorwaarts, maar met de handrem op. Beetje standbeeldachtig. Haar schoonheid is nog steeds niet communautair geworden, eerder als in een delta opgesloten. Vooralsnog loopt ze er meer als Titanic-zangeresje bij dan als First Lady. Nog altijd is er de glimp van hoe ze vroeger was. Beetje autocueblik. Of zou het gelukspijn zijn: bang dat ook dit weer ophoudt?

Als je haar hoort zingen denk je: dit meisje neemt op straat nog even de tijd om te huilen. En ook: deze vrouw kan aangeraakt maar nooit helemaal gevonden worden. Noem het metafysische schizofrenie. Wellicht is ze ook daarom altijd zo rommelig als het op relaties aankomt. In een interview met Bart Steenhaut van deze krant zei ze: "Voor mij is een verhouding niet iets waar je in of uitstapt. Je komt gewoon langs."

Die kan Nicolas Sarkozy in zijn zak steken.

De vraag is dus: kan Carla Bruni een leven schenken? Een uitstapje naar Disneyland of een tv-spotje voor een nieuwe Lancia gaat haar moeiteloos af. Maar straks moet ze mee naar Bush en naar het Vaticaan, en daar wachten andere subtiliteiten. Of dichter bij huis: ik kan mij niet voorstellen dat zij bij het nationale defilé als gedecoreerde worst aan de zijde van haar man staat en met het vuur van een spotter omhoog kijkt als een paar vliegtuigjes langskomen. Een ingeblikt prinsesje met de goddelijke glimlach van Fabiola? Dan is ze terug bij af. Dan zijn alle veroveringen, catwalks en muziekjes tevergeefs geweest.

Carla Bruni is niet opgegroeid in een milieu waar liefde voor een meisje nog werken was. Thuis kreeg ze Maria Callas en Herbert von Karajan op bezoek. Iconen in de kunst, chaoten in het leven. Echt werken was er niet bij. Nicolas Sarkozy mag dan een lapzwans zijn die zich graag verbindt met het grote geld en de jetset, First Lady spelen doe je hoe dan ook in versterving. Als plantaardig lid van een protocol.

Dat red je niet, ex van Mick Jagger zijnde.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234