Vrijdag 03/12/2021

Cannes opent zwaarmoedig

Cannes l Is het ironie? Cynisme? Of gewoon een teken des tijds? Het is hoe dan ook opmerkelijk dat een filmfestival opent met Blindness, een verhaal over blindheid. Massale blindheid. Als een epidemie. Maar vooral als metafoor voor het niet willen zien.

door Jan Temmerman

Het 61ste Festival van Cannes ging gisterenavond officieel van start met Blindness van de geëngageerde Braziliaanse regisseur Fernando Meirelles, die eerder naam maakte met Cidade de Deus en The Constant Gardener. Zijn nieuwe film is gebaseerd op de roman De stad der blinden van de Portugese schrijver en Nobelprijswinnaar José Saramago en hij kon daarvoor beroep doen op een indrukwekkende, internationale cast: Julianne Moore, Gael Garcia Bernal, Alice Braga, Danny Glover, Mark Ruffalo, Sandra Oh en Don Mc Kellar.

In een niet nader genoemde grootstad breekt plots een epidemie van 'witte blindheid' uit. De overheid panikeert. De slachtoffers worden opgesloten. En aan hun lot overgelaten. De gevolgen zijn desastreus. Op de persconferentie na de film zag een journaliste een verband met de opvang (of wat daarvoor moest doorgaan) van de slachtoffers van orkaan Katrina.

Volgens regisseur Meirelles betreft het hier een allegorie over de kwetsbaarheid van onze beschaving: "We schaatsen allemaal op dun ijs. Het volstaat dat er iets misgaat en alles stuikt in elkaar." Van zijn kant benadrukte acteur Danny Glover dat de personages in het verhaal niet alleen kampen met hun blindheid, maar ook met dat ze als het ware 'onzichtbaar' worden gemaakt. En hij verwees daarbij naar 'rampgebieden' zoals Irak of Somalië. De televisie toont wel de beelden, maar 'zien' we die wel?

Geen vrolijke opening dus en dat past dan weer bij het zwaardere werk dat hier vandaag en morgen op het programma staat. Zoals de Argentijnse film Leonora, over een vrouw die in de gevangenis bevalt en daar haar baby moet grootbrengen. Of Hunger, over de laatste weken, anno 1981, van de Ierse hongerstaker Bobby Sands in de beruchte Mazegevangenis. Of ook nog Waltz with Bashir van de Israëlische regisseur Ari Folman, waarin hij zijn herinneringen als soldaat tijdens de oorlog in Libanon, ten tijde van de slachtpartijen in Sabra en Chatila, verwerkt in de vorm van een documentaire animatiefilm.

Buiten schijnt de zon, maar in de donkere zalen is het tijdens de proloog van deze filmmarathon wel af en toe een beetje slikken.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234