Zondag 29/03/2020

Cannes 2013: van lesbisch drama tot brandend schaamhaar

Met zijn 179 minuten heeft de langste film uit de competitie het gehaald. De jury met voorzitter Steven Spielberg heeft de Palme d'Or van de 66ste Cannes-editie toegekend aan La vie d'Adèle van de Frans-Tunesische regisseur Abdellatif Kechiche. De Coen-broers eindigden op de tweede plaats.

De jury heeft haar palmares mooi geografisch gespreid, met winnaars uit Frankrijk, Japan, China, de VS en Mexico. Na de Gouden Palm voor Entre les murs (2008) van Laurent Cantet heeft het dit keer dus niet zo lang geduurd dat gastland Frankrijk nog eens met de ultieme eer beloond werd. Minpuntje aan de overwinning van La vie d'Adèle, het verhaal van een passionele lesbische liefdesaffaire, is dat de fenomenale Adèle Exarchopoulos naast de prijs voor de beste actrice greep. Die ging, zeker niet onverdiend, naar de vertolking van Bérénice Bejo in het aangrijpende Franse familiedrama La passé, de eerste film die de zeer getalenteerde Iraanse regisseur Asghar Farhadi buiten zijn thuisland draaide. Le passé werd zelf ook wel als 'palmable' ingeschat. De jury mag weliswaar twee prijzen uitreiken aan dezelfde film, maar dat wordt door de festivalorganisatie doorgaans ontraden en zelfs verboden wanneer het de hoofdprijs betreft, kwestie van de prijzenpot onder meerdere gelukkigen te kunnen verdelen.

De prijs voor beste acteur was wel een (kleine) verrassing, want die ging naar veteraan Bruce Dern in de bitterzoete Amerikaanse roadmovie met vader-zoonthematiek Nebraska van regisseur Alexander Payne. In die categorie werden Michael Douglas en Matt Damon in de Liberace-biopic Behind the Candelabra van Steven Soderbergh en Oscar Isac in Inside Llewyn Davis van de Coen-broers als grootse kanshebbers beschouwd.

Geen dubbelslag

Dit jaar waren drie eerdere Gouden Palm-winnaars in de competitie aanwezig, namelijk Roman Polanski, Steven Soderbergh en de gebroeders Ethan en Joel Coen. Voor geen van hen een dubbelslag (zoals in de Cannes-geschiedenis wél eerder het geval was met o.a. Michael Haneke, de gebroeders Dardenne, Francis Ford Coppola en Emir Kusturica), maar de gebroeders Coen kwamen wel het dichtst in de buurt. Zij kregen voor hun geslaagde kroniek over de folkscène in Greenwich Village vóór de doorbraak van Bob Dylan de Grand Prix du Jury. De broers waren al huiswaarts gekeerd en dus werd hun prijs in ontvangst genomen door hoofdrolspeler Oscar Isaac. Bij Nebraska was het net omgekeerd: beste acteur Bruce Dern was ook al weg uit Cannes en dus nam regisseur Alexander Payne in zijn plaats de honneurs waar.

Op de derde plaats eindigde Like Father, Like Son van de Japanse grootmeester Hirokazu Kore-Eda. Die kreeg de Prix du Jury voor zijn aangrijpende verhaal over twee echtparen die te horen krijgen dat hun respectievelijke zonen, die zij ondertussen al zes jaar als hun eigen vlees en bloed hebben grootgebracht, bij de geboorte verwisseld werden. Azië was nog een keer present in het palmares met de prijs voor het beste scenario voor A Touch of Sin waarin de Chinese regisseur Jia Zhangke via vier aparte verhalen een alarmerend beeld schetst van escalerend geweld in zijn door steeds grotere ongelijkheid belaagde thuisland.

Gestolen juwelen

De meest verrassende bekroning was die voor de Mexicaanse cineast Amat Escalante als beste regisseur voor het controversiële, want eveneens erg gewelddadige Heli over een familie die ongewild geconfronteerd wordt met de impact van de drugscultuur. In zijn dankwoord loofde de regisseur de jury voor haar moed. Heli zal ongetwijfeld herinnerd blijven als 'die film met dat brandende schaamhaar'. De prijs voor beste regie ging vorig jaar ook al naar een Mexicaanse filmmaker, namelijk Carlos Reygadas voor het toen ook al controversiële, want toch wel erg hermetische Post Tenebras Lux.

In de competitie voor de Palme d'Or voor beste kortfilm, die door een andere jury werd toegekend, moest Vlaming Gilles Coulier het met zijn Mont Blanc afleggen tegen Safe van de Zuid-Koreaanse cineast Moon Byoung-gon.

De slotceremonie van deze 66ste editie, die zonder noemenswaardige schandalen de geschiedenis zal ingaan als een zeer degelijke, maar net niet echt excellente cru, werd gepresenteerd door actrice Audrey Tautou, die de lachers op haar hand kreeg met een grapje over gestolen juwelen. Zelf kreeg juryvoorzitter Steven Spielberg de handen op elkaar met zijn verdediging van de zogenaamde 'culturele uitzondering', die het mogelijk moet maken dat Europa zijn filmindustrie financieel blijft ondersteunen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234