Zaterdag 19/10/2019

CAMPS

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps elke donderdag.

Nee, ik ga de biografie van Thomas Dekker niet lezen. Hij kan mij niets nieuws vertellen en ik heb geen zin in ouwe koek. Een boek over doping, drugs en hoeren in het wielermilieu degradeert de lezer tot het ras der herkauwers. De namen, locaties en details kunnen verschillen, maar zijn allemaal gedateerd. Nog gaan renners naar de hoeren, maar dat doen bankiers en journalisten ook. Coke snuiven is al even geproletariseerd. De orgieën die Dekker opvoert, zijn verleden tijd. Renners in de Tour gaan niet nachtbraken met zeven Oost-Europese prostituees. Masturberen doen ze natuurlijk wel.

Het kwalijke aan het boek Mijn gevecht is dat Thomas Dekker een aantal ploegmaats meetrekt in zijn decadente val. Dat hij bij de kennismaking met Steven de Jongh in een gedeelde hotelkamer meteen gevraagd wordt samen te masturberen, is het opschrijven niet waard. De Jongh is nu ploegleider bij Trek en moet het verdere leven door als de man met het handdoekje voor de zaadlozing. Boosaardige beschadiging.

Was het nodig om de wereld kond te doen dat de ene ploegmaat in een hotel in Madrid bloedzakken ging ophalen en de andere rondreed met testosteronpleisters? Dat ze ook nog de drug ghb gebruikten? Klasbakken spreken voor zichzelf en halen er geen derde bij om hun experimenteerzucht te kaderen.

Dat ploegmaat Michael Boogerd een notoire bloedzakgebruiker was, was al langer bekend. Hij zit een schorsing van twee jaar uit en heeft ontslag moeten nemen als ploegleider. Toch blijft Dekker Boogerd zoeken. Het is trappen tegen een lijk.

Dat renners zich tijdens etappewedstrijden tegoed deden aan courtisanes is niet wereldschokkend. Wat dacht je anders? Het peloton is een uithuizige bende die vol testosteron zit, al dan niet bijgespoten. Drie weken Vuelta is drie weken verleiding. Het podium maakt veel goed, maar is slechts voor drie stuks weggelegd. Bovendien is de ambiance van de Ronde die van een kermis. Het is niet toevallig dat nogal wat renners blijven hangen in de armen van een bloemenmeisje.

Tijdens de Eneco Tour zit Sauna Diana vol met ploegleiders, mecaniciens en verzorgers. Soms glipt een renner binnen en buiten. Sauna Diana is een chique bordeel, net over de Belgische grens. De bus met prikkelende afbeeldingen van blote dames volgde jarenlang het peloton in de Tour. Mario Cipollini was er kind aan huis.

Artsen komen uiteraard ook ter sprake. De ploegdokter van Lotto zou middels valse attesten de renners verboden cortisonen hebben verstrekt. Ook ouwe koek.

Thomas Dekker werd gezien als de meest beloftevolle naoorlogse renner in Nederland. Hij verknoeide zijn carrière met te veel nachtelijk feestgedruis en ontembare dopingzucht. Dat kan hij alleen zichzelf aanrekenen. Dat het halve peloton in die jaren aan het spul zat, is geen excuus. Dekker vertelt dat een Sloveen hem aan Dynepo, een synthetische variant van epo, had geholpen. Werd er een afwijkende bloedwaarde vastgesteld, dan moesten ze zichzelf via een infuus water toedienen, met bloederige taferelen tot gevolg. Hij werd betrapt en voor twee jaar geschorst.

Hoeren, drugs en drank lezen lekker weg. Maar een rennersleven is meer dan dat. Dekker heeft het peloton nodeloos respect ontnomen door flagrante privacyschending.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234