Zaterdag 16/11/2019

Column

Camps: "Vijf regeringen in de steiger, niet één geleid door een vrouw. Wat voor achterlijk land ben je dan?"

Beeld PHOTO_NEWS

Het zou zomaar kunnen dat Gwendolyn Rutten dezer dagen op een praalwagen door Vlaamse dorpen en steden wordt gereden. Ik sluit zelfs niet uit dat ergens in het Hageland een grot oprijst met haar beeltenis. De eerste heiligverklaring is er al: Van Quickenborne noemde Gwendolyn een mirakelvoorzitter.

De onverwachte inbraak van Open Vld in de Vlaamse regering komt geheel op rekening van de voorzitter. Op haar taaie vasthoudendheid - visie zat er niet achter. Haar tombola van én Vlaams én federaal of helemaal niets pakte goed uit. Ministerposten lachen de partij toe. Mogelijk heeft ze en passant het stoeltje van haar ouwe baas in de Europese Commissie gered. Alleen is het niet zeker of er over vijf jaar nog een partij zal zijn. In hun blinde signeerdrift hebben de liberalen zich publiekelijk gedegradeerd tot nuttige idioten.

Dat waren ze toch al.

Open Vld en sp.a zijn sterfhuizen. Leeggeroofd door hun extremen, teloorgegaan aan ideologische vadsigheid. Toch, de demonstratie dat een uitgekookt dametje de grote bekken Peeters en De Wever kon doen verstommen, was een opwindend moment. Helaas zonder de vreugde van echte verandering. Vijf regeringen staan in de steiger en niet één zal geleid worden door een vrouw. Wat voor een achterlijk land ben je dan?

Vijf jaar lang in het tv-geile gezicht van Kris Peeters en Geert Bourgeois moeten kijken, is een zware beproeving voor de joie de vivre van een samenleving. De een staat aangeharkt in het stijfsel van een prehistorisch flamingantisme, de ander is de slechtste uitvoering van roomse blijheid.

Liesbeth Homans voerde privéredenen aan om te verzaken aan het minister-presidentschap. Alles wat privé is, is eerbaar en ongeschikt voor commentaar. Het femi-niene cachet van de Vlaamse regering ligt mede in handen van Hilde Crevits en Joke Schauvliege. Het agrarische duo dat bij god niet zou weten wie Pier Paolo Pasolini is. Geen streep cultuur aan de kont. Geen haarlok van Melina Mercouri.

Waar blijft de spetterende vrouw in Belgische regeringen? Zo iemand die alles heeft met niets?

Het is niet gezegd dat de wereld er hooggestemder zou uitzien met vrouwen aan het bewind, maar het is wel het proberen waard. Ik denk dat vrouwen in Moskou en Jeruzalem voor een ander soort statelijkheid zouden hebben gezorgd. Meer mededogen, minder gruwel. Nabokov achterna: de macht van schoonheid is groter dan die van kennis. Of nog: je kunt de ander niet kennen, wel liefhebben. Nooit zullen we het Vladimir Poetin of Benjamin Netanyahu horen zeggen.

Schurken met bloed aan de handen.

Mannen leven in de anachronistische overtuiging dat macht geen sekse heeft. Met de vrouwenemancipatie gaat het de goede kant op, is een veelgehoorde dooddoener. En jawel, we hebben zelfs een vrouw als Senaatsvoorzitter: aan Sabine de Bethune de eer om zichzelf op te heffen.

Hoe schandelijk lang duurt het nog voor we hier ook eens een vrouwelijke minister van Buitenlandse Zaken krijgen? Tot in de pruimentijd, naar ik vrees.

Beeld Stephan Vanfleteren
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234