Zondag 05/12/2021

CAMPS & HANOT

Johan Bruyneel schrijft in zijn column in De Telegraaf dat hij weinig kan zeggen over de mogelijke deal van het antidopingagentschap Usada met vijf voormalige ploeggenoten van Lance Armstrong. Vier Amerikaanse renners die prominent in de Tour aanwezig zijn, zouden na getuigenissen tegen Armstrong uitstel van schorsing en mindering van straf hebben gekregen voor dopinggebruik.

Bruyneel die zich liever niet in de Tour laat zien, noemde de kwestie te delicaat om er diep op in te gaan. Allicht: de ploegleider is zelf betrokken. De verdachten, onder wie George Hincapie en Levi Leipheimer, stamelden met de blik op oneindig: "No comment."

Dan weet ik het wel.

Vreemd dat de UCI zich niet laat horen. Nog steeds gegijzeld door de industrie Armstrong, zoals in het verleden? De willekeur van Pat McQaid en de zijnen is nog de grootste smet op het wielrennen. Wielerbobo's kwadrateren Sepp Blatter in hypocrisie en arrogantie.

Aan opstappen denken ze nooit.

Ik heb het nu helemaal gehad met Lance Armstrong. En met zijn generatie. Waarom niet gewoon een collectieve bekentenis? Ja, er was een tijd dat wij epo lekker vonden. Et alors? Maar nee, Armstrong en co. blijven het licht van de duisternis ontkennen. En verzieken hun opvolgers met speculaties over bizarre infuuspraktijken. Terwijl ik het ze niet eens kwalijk neem dat zij in de jaren negentig aan de epotrog zaten. Er waren geen anderen. Doping was ook een vorm van Koude Oorlog met volgehouden passie en idolatrie.

Schaamte hoeft niet.

Het is altijd een genot om met Eddy Merckx te keuvelen. Over titaniumframes en derailleurs, over exquise maaltijden en rijke wijnen, over de schimmige raakvlakken van sport en business. Enig nadeel: Eddy wil altijd het café sluiten. Maar verder een hartelijke, lieve man. Tot je over doping begint: dan slaat achterdocht toe. Dan zie je ineens zijn ogen smeken: is hier misschien nog een dame in de buurt. Merckx blijft doping taboeïseren alsof het een vreselijke ziekte uit vooroorlogse tijden is.

Syfilis misschien.

Geen kwaad woord over zijn vriend Armstrong. Als de Amerikaan straks alle Tourzeges worden ontnomen, zal Merckx blijven roepen dat het een groot kampioen is.

Deze baron is te oud voor bekering.

Wie ook een groot kampioen was, is Bernard Hinault. Blijft helemaal niets meer van over.

Iedere dag staat een erehaag klaar om de winnaar van de etappe en de dragers van klassementstruien feestelijk te begroeten. Regionale notabelen. Zo zijn ze ook gekleed. Ze kunnen linea recta de tractor op om het hooi binnen te halen.

Soms maakt een vrouw ook deel uit van het ontvangstcomité. Het goede mens wil de triomferende renner graag zoenen. Maar ze blijft hangen in dubio: mag het wel voor al die camera's? Haar lippen zijn reeds onderweg als ze alsnog in een ultieme reflex toch maar de hand uitsteekt. Het hoofd zweeft moedeloos na op een ander lichaam.

Protocol.

De Tourdirectie is er gek op, maar de kunst ervan verstaat ze niet. In Seraing stond Eddy Merckx als vierde in de rij om Fabian Cancellara de hand te schudden. Achterin dus. Een paar boerenkinkels, type stationschef, gingen hem voor. Eddy bleef glimlachen.

Sinds jaar en dag is Bernard Hinault de ceremoniemeester in de Tour. Hij hoort de renners tot protocollaire handreiking te bevelen. In Bretoense nukkigheid duwt hij ze zachtjes de richting van de dienstdoende paljassen van de dag uit. Aan deze chef podium is geen vreugde te beleven. Dat laat hij onverbloemd zien, in grimassen van riek en vork.

Over doping heb ik Hinault ook nooit gehoord. Nog steeds niet. Zoals hij zich nu in gênante deftigheid dubbel plooit, zo plooide hij zich als renner dubbel in veterinaire ongereptheid.

De impermeabele maskers van de Tour: ik kan er niet meer tegen.

Hugo Camps

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234