Donderdag 09/12/2021

Camps & Hanot

Het doet altijd pijn als idolen van hun voetstuk tuimelen en zelf hun zorgvuldig gekoesterde imago aan diggelen trappen. Zo kon ik tijdens Denemarken-Portugal mijn ogen niet afhouden van Cristiano Ronaldo. Binnen het tijdsbestek van 90 minuten werd jarenlange naïeve heldenverering genadeloos afgestraft. Nochtans was mijn bewondering voor dit voetballende wonderkind bij de aftrap nog intact. Begeesterd en gefascineerd door een bruisend vat vol talent. Flitsende en explosieve stormram. Hollywood op noppen. Elk jaar goed voor een karrenvracht 'grand cru'-goals en gedroomd voortrekker van een team dat zijn land even de grauwe realiteit van de crisis kon doen vergeten. Het kon niet anders of Cristiano, zich bewust van zijn verpletterende verantwoordelijkheid als rolmodel, zou op dit EK toveren zoals hij nog nooit getoverd had. Voor volk en vaderland. Voor trouwe fans als ik.

Jammer genoeg liet mijn held me op ontoelaatbare wijze in de steek. In de marge van de wedstrijd tekenden de camera's een ontluisterend beeld van de duurste voetballer op de planeet. Pas nu zag ik wie hij echt was. Een onuitstaanbare etter. Ik voelde me bedrogen bij het aanschouwen van een verwaande, nukkige vedette die enkel aan zichzelf dacht en zelfs op het veld naar een spiegel leek te zoeken om zichzelf in te bewonderen.

"Is het dat maar?", vroeg ik me, bevangen door oprukkende plaatsvervangende schaamte, af. In plaats van een fijnbesnaarde virtuoos zat ik naar een rotverwende kleuter te kijken. Aangestuurd door misplaatst superioriteitsgevoel en verregaande minachting voor de medemens. Voetbal een teamsport? Niet voor hem. Miskend en misnoegd genie. Schimpend, scheldend en slenterend. Meer krakende kar dan gestroomlijnde bolide. Tot mijn ergernis bleek de superspits niet bij machte het eigen falen een plaats te geven en zich, al was het maar voor één keer, dienstbaar op te stellen. Veel te goed voor het vuile werk. Te beroerd en te ijdel om te delen in de vreugde rond de winning goal van Varela. Jaloers wellicht omdat in zijn hoofd dit privilege enkel hem toekwam.

Ineens had ik helemaal niets meer met de ondankbare miljonair die op de valreep gered werd door een simpele invaller en winst slechts kan savoureren als ze geheel en al aan hem wordt toegeschreven. Portugal won. Ronaldo verloor. Lusteloos slofte hij de spelerstunnel in. Kathedraal van een lijf met wankele toren. Voortaan ex-held. Nooit meer in mijn ploeg.

Dan veel liever de Duitse beuker Mario Gomez. "Je moet hem af en toe omdraaien, anders bestaat het risico op doorligwonden", laakte ex-speler en analist Mehmet Scholl de geringe bedrijvigheid van de Mannschaftspits. Mario haalde de brede schouders op en maakte twee wereldgoals tegen Nederland. Even spreken met de voeten en meteen einde discussie.

Dat is vooralsnog niet het geval bij het kansloos weggespeelde Oranje. Geween en tandengeknars alom. Ik voelde de berusting waarmee Bert van Marwijk - "we moeten wel een keertje winnen natuurlijk" - zich aan de laatste strohalm vastklampte. Een heer van stand die gedwee het boetekleed aantrok en de kritiek op zijn team, en dus op zichzelf, niet spaarde. Papa was niet boos. Papa was verdrietig. Kampioenenmaker gedegradeerd tot pispaal van Oranje, maar wel oneindig veel groter in de nederlaag dan Ronaldo in de triomf.

Daarom: 'Hup, Holland, hup.' Zondagavond gewoon ouwerwets de beuk erin tegen de Portugezen en hopen dat de Duitsers hetzelfde met de Denen willen doen. Moge de hemel weer oranje kleuren en Cristiano Ronaldo roemloos uit de arena verdwijnen. Die moet thuis maar een beetje voor zichzelf juichen.

Jules Hanot

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234