Zondag 05/12/2021

Camps & Hanot

Met spijt in het hart neem ik afscheid van Londen 2012. 'The party is over'. Terug naar de orde van de dag. Zulte Waregem, Club Brugge en Waasland-Beveren als alternatief voor Usain Bolt en Michael Phelps. Dagschotels in plaats van haute cuisine'. Het zal, met alle respect, even wennen worden. In de ontnuchterende wetenschap dat het tot Rio 2016 duren zal voor de sportieve hoogmis opnieuw wordt gecelebreerd, bleef ik tot de laatste minuut in de ban van de ringen.

Want wat schrijft topsport toch wondermooie sprookjes. Zoals dat van de aangenomen Britse zoon die na de 10.000 meter alle harten deed smelten door vrouw en dochter op de heilige piste in zijn geluk te laten delen. Zelfs de onkreukbare officials knepen vertederd een oogje dicht. Ik probeerde me voor te stellen hoe Mo Farah zich moest voelen. In een staat van opperste gelukzaligheid wellicht. De zwarte prins vierde even uitbundig als ingetogen. Mo kuste de baan nog warm van zijn verschroeiende tred. Hij bracht beide handen naar het kale hoofd en dankte als in een soort trance een voor een alle goden op de Olympus.

Die zagen dat het goed was want zaterdag was er opnieuw goud na een bloedstollende 5.000 meter. Nu helemaal de held van zijn nieuwe vaderland. Naar winst geschreeuwd door een uitzinnig en kolkend stadion. Bescheiden, breekbare artiest. De karbonkels van ogen opengesperd van inspanning, vreugde en ongeloof. Prachtige atleet, Mo Farah. Mooie mens. Een van de vele helden van deze fascinerende sportjamboree en straks ongetwijfeld door The Queen in de adelstand verheven. De Spelen als razende rollercoaster van vreugde en verdriet die je zelfs als toeschouwer niet onberoerd kan laten.

Ik kreeg de krop in de keel toen 'veteraan' Felix Sanchez zijn ontroering amper de baas bleef omdat goud voor hem zoveel meer betekende dan enkel maar de beloning voor een gewonnen race over 400 meter en wat horden. Alsof de film van vier jaar werken, afzien, blessures en onzekerheid zich tijdens die paar minuten op het podium versneld in zijn hoofd ontrolde. Het alles verlossende 'het is volbracht'. Na goud komt rust. Voor een miljardenpubliek even helemaal alleen met zichzelf. Er was een trillende onderlip bij het aanschouwen van de mij volstrekt onbekende Mariya Savinova die tussen haar tranen door het Russische volkslied probeerde mee te zingen. Ik had oprecht te doen met de vier Canadese spurters die pas na hun vreugdedansje en het gezwaai met de vlag vernamen dat de verrassende medaille hen door een foute stokwissel werd ontnomen. Brons voor hen van goudwaarde. Droom aan diggelen. Onpeilbare droefenis.

Even verderop bouwde Jamaica onder leiding van Usain Bolt een feestje. De snelste mannen op deze planeet liepen het wereldrecord aan gruzelementen en 'thunderbolt' bevestigde met panache zijn status van 'King of the Games'. Showman, fenomeen en loopwonder in een attractief totaalpakket van spektakel en personencultus gegoten. Bij 'thunderbolt' kan, net als bij Michael Phelps, de buitenaardse David Rudisha of het Amerikaanse Dream Team enkel verlies een verrassing zijn. Het handelsmerk van de hele groten.

Daarover beschikt België niet meer. We zijn een sportland zonder heersers en heerseressen geworden. Gewogen en veel te licht bevonden. Niet meer dan figuranten in een wervelende show. Zelfs vlaggendraagster Tia Hellebaut niet langer in staat zich met de absolute top te meten. Er zijn geen zekerheden meer. Toch was er even de hoop op een mirakel. Pas bij haar derde poging over 1m93 maar dan met overschot over 1m97. "Ze gaat het weer flikken", maande ik mijn huisgenoten enthousiast van tafel. Maar Tia toverde deze keer niet. "Hoger kon niet", gaf de 34-jarige hoogspringmama toe. Eervol vijfde. Respect. Het wonder had zich vier jaar geleden in Peking voltrokken en daar moeten we haar eeuwig dankbaar voor blijven.

Jules Hanot

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234