Zondag 05/12/2021

CAMPS & HANOT

Bij het IOC van Jacques Rogge weten ze niet wat recessie is. Problemen met de euro kennen ze daar ook niet. Er staat nog steeds geen rem op het gigantisme van de Olympische Spelen. En ook niet op de commercie, de veiligheidsindustrie, de Hof van Eden van luxe en decadentie. Het Britse leger zal prominenter aanwezig zijn in Londen dan in Afghanistan.

Hoezo sport.

Zelfs de olympische vlam is gesponsord, om maar te zeggen hoe verloederd de idealen van Pierre de Coubertin er aan toe zijn. Vroeger was er de politiek die een smet wierp op de noblesse van de Spelen. De politieke boycots bereikten een dieptepunt tijdens de Spelen van 1980 in Moskou en die van 1984 in Los Angeles. Met het beëindigen van de Koude Oorlog ging de commercie helemaal los. De Amerikanen introduceerden eerder al private financiering van de Spelen. De olympische beweging draait nu vooral om geld, met een dun sausje sportethiek.

Jacques Rogge heeft goed geboerd voor zijn organisatie. Eén cijfer: de inkomsten aan televisierechten zijn van 1,2 miljard in 1996 opgelopen naar 3,9 miljard dollar in 2012. Grote sponsors als Visa, Coca-Cola en McDonald's, die er in het straatbeeld en in de stadions een terreurregime op nahouden, vertonen geen enkel crisisgedrag.

Toch zijn er ook slachtoffers. Olympische steden worden tijdens de Spelen kolonies van een vreemde mogendheid. De minder begoede locals mogen de prestigezucht van hun regering uitzweten. De stad is niet meer van hen. Prostituees worden verbannen, bedelaars naar reservaten gestuurd.

In 2004 zag ik in Athene midden in de nacht een ouwe Griek een hondenkar met wat spullen trekken op de rijbaan die voorbehouden was voor bobo's en sporters. De goede man werd opgepakt, zijn hondenkar afgevoerd naar het stort.

Hij huilde.

Van de Spelen in Seoel herinner ik me dat er in restaurants geen hond meer op het menu mocht staan. Een delicatesse voor Koreanen. Op bevel van McDonald's werd een volk twee weken lang beroofd van zijn geliefde potje stoofvlees.

Klein leed?

Wat stoort, is de stalinistische dominantie van het IOC cs. Het ontregelen van dagelijkse levens als een sociaal en cultureel hemellichaam zonder scrupules. De Spelen van het volk? Op dat sentiment is de olympische ballotagegeest niet gebouwd. De langgerekte commerciële orgie kijkt niet om naar afgebladderde rijtjeshuizen.

Gelukkig leven de atleten in hun eigen, afgesloten wereldje. Zij willen gewoon strijden voor een medaille. Zij het ook in het besef dat een olympische titel goud waard is. Maar toch: prestatie, eer en roem staan voorop. Kim Clijsters en Tom Boonen hebben geen olympische titel nodig om hun vermogen op peil te houden. Zij zijn in Londen voor de sport.

Zoals ook de hockeymeisjes, de judoka's, de paardenmannen en de zeilsters. Eindelijk hebben zij ook eens het gevoel dat er zoiets als een enthousiast thuisfront bestaat. Eindelijk krijgen ook zij een gezicht.

Het Belgisch Olympisch en Interfederaal Comité hoopt op zes medailles in Londen. Prima score voor een klein sportland.

Jacques Rogge zei dat deze Spelen groen en duurzaam zullen zijn. Dat zei hij in Athene en Peking ook. Het is goed bedoeld, maar massafeesten zijn zelden groen en duurzaam. Londen zal de komende weken de aanblik van een 'weggooistad' hebben.

De Spelen kunnen alleen groen en duurzaam worden wanneer het IOC drastisch snoeit in het gigantisme. En die cultuuromslag kondigt zich niet aan. De Brazilianen die in 2016 aan de beurt zijn, zouden zich bij elke afslanking ten diepste beledigd voelen. De sponsors niet minder, want uitgerekend Brazilië is een spectaculaire groeimarkt.

Ik juich de Spelen van harte toe, maar dan zonder de hooggestemde tralala.

Voor ontroering zorg ik zelf wel.

Hugo Camps

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234