Maandag 29/11/2021

CAMPS & HANOT

Op de Spelen tellen wereldrecords noch adelbrieven. Deelnemen al lang oneindig belangrijker dan winnen. De favorietenstatus eerder een vloek dan een zegen omdat winst vanzelfsprekend is en al de rest een nederlaag.

Op het meest prestigieuze podium ter wereld begint elkeen, gelouterde ster of nobele onbekende, met een schone lei. Op die ene dag moet je er staan. Dan wordt in een wedstrijd van alles of niets beslist over eeuwige roem of onmetelijke teleurstelling.

Sneller, sterker, hoger, ... Boven zichzelf uitstijgen een obsessie omdat niets mooier is dan het uitzicht op de top van de Olympos. De ambities aarzelend tussen realistisch bescheiden en grenzeloos. Voor de ene geldt een halvefinaleplaats als ultieme lauwerkrans, voor een ander is zelfs zilver niet goed genoeg. Falen hoe dan ook geen optie want opnieuw vier jaar wachten en werken voor een nieuwe kans.

Nergens liggen vreugde en verdriet zo dicht bij elkaar als op het ultieme sportfeest. En precies dat maakt de Spelen zo fantastisch. Sport hoort naast talent van computergestuurde atleten immers vooral onvoorspelbaar te zijn. Een verrassende rollercoaster vol emoties die van winnaars verliezers maakt en omgekeerd.

Roeier Tim Maeyens had nog een jongensdroom op overschot. Ondankbaar vierde in Peking maar in Londen zou het eindelijk gebeuren. Na de kwartfinale zag hij zichzelf al op het podium. Schromelijk onderbetaald sportarbeider. Enkel gedreven door eerzucht en zelfbevestiging. Ik had het hem zo gegund maar de droom werd een nachtmerrie. Allerlaatste! Als lichtgewicht weggeblazen door de wind. Zijn verdriet was een beetje het mijne.

In de schaduw van het bronzen geluk van Charlene Van Snick en de sterke Belgische zwemmers was er de bijna sprakeloze ontgoocheling van Dirk Van Tichelt en Elco van der Geest. Ook zij hadden er alles voor opgeofferd. Roem- en medailleloos ten onder. Van favoriet tot figurant. Voor elke winnaar honderden verliezers. Meer dan waar ook geldt op de keiharde Spelen het 'vae victis'. De dood of de gladiolen.

De Australiër James 'de raket' Magnussen, de snelste man te water, had zich al helemaal op de bloemen ingesteld. Klaar om net als 'tsaar' Aleksander Popov, 'Tarzan' Johnny Weissmuller of 'Flying Dutchman' Pieter van den Hoogenband opgenomen te worden in het zwemwalhalla. In het koningsnummer met een nageldikte geklopt door de Amerikaan Nathan Adrian. Wezenloos voor zich uitstarend naast de onverwachte winnaar die dankzij datzelfde honderdste van een seconde het feestje van zijn leven bouwde. 'Tristesse' met een hoofdletter. Mijn gejubel getemperd door medeleven.

Merkwaardig toch hoe eervol verlies vermenselijkt. Al onthouden we straks natuurlijk vooral de winnaars.

Zoals 'Wiggo' die zich in een triomftocht voor eigen uitzinnig volk tot held der helden kroonde. Of Kohei Uchimura de onaantastbare turnlegende en de Chinese Ye Shiwen. Meisje van zestien dat zich door alle dopinggeruchten onverstoorbaar naar een tweede goud zwom.

Was er iets ontroerender dan de trillende kin en de opwellende tranen van de Zuidafrikaan Chad Le Clos? Naast hem zijn grote idool Michael Phelps. Het doorgaans hermetisch gesloten zwemmonument, dit keer vooral geklopt door een eigen debutantenfout, leek bijna opgelucht met de nederlaag. De machine was ook maar een mens en ik voelde warempel opwellende sympathie voor de 'The Baltimore Bullet'.

De grootste olympiër aller tijden wandelde ontspannen rond en ging zich zelfs te buiten aan een glimlach terwijl hij zijn jonge rivaal vaderlijk wegwijs maakte in het protocollaire gebeuren. Afscheidnemende koning en troonopvolger. Prachtig beeld. Phelps meer dan ooit een winnaar.

Jules Hanot

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234