Zaterdag 14/12/2019

Calvados aangelengd met hete tranen

Een beetje toeschouwer kan de theaterproducties van het Nederlandse Dood Paard aan verschillende elementen herkennen. Vooreerst zijn er bijvoorbeeld de leuke tekeningen van Kuno Bakker op de strooibiljetten: grillige figuurtjes in krijt die lijken te twijfelen tussen zelfmedelijden en levensvreugde. Er zijn de van talent bol staande teksten van acteur Oscar van Woensel, die twee jaar geleden het enigmatische Wie... schreef, over de getraumatiseerde kinderen van een televisiegigant. Er zijn de meestal prima acteerprestaties, vol van een zelfvertrouwen dat op het podium aan nonchalance grenst. En er zijn de sigaretten en de drank, want na de cognac in Wie... wordt er in de nieuwe productie, Onder ons gezegd en gezwegen, niet op een glaasje calvados min of meer gekeken.

Onder ons gezegd en gezwegen kan dan ook als een soort vervolg op Wie... worden gezien: opnieuw gaat het om getraumatiseerde jonge volwassenen die in de verlaten villa van hun intussen overleden ouders bijeenkomen en elkaar een snelle blik in de diepte van hun ziel te gunnen. Bart en Bram, rollen voor respectievelijk Kuno Bakker en Oscar van Woensel, lijken wel vergroeid met hun eenpersoonszetels die helemaal vooraan op het podium staan: keurig naast elkaar maar vooral dicht bij het publiek, terwijl ergens achterin een doorweekte doek boven een emmer hangt te druppelen. Pling, pling, klinkt dat langzaam uitstervend geluid, maar niet van dien aard dat het op je zenuwen gaat werken. Daarvoor wordt er te knap geacteerd, en nodigt de dialoog te verleidelijk uit om mee stil te zitten en langzaam heel erg dronken te worden.

Het zeggen en zwijgen uit de titel is bijgevolg niet veel meer dan dat, maar zeker niet minder. Dood Paard geeft de toeschouwer de indruk bij een authentieke reünie aanwezig te laten zijn, een dialoog van horten en stoten en stiltes waaruit blijkt hoezeer de tweelingbroers van elkaar verschillen. Hoe de een van vakantie houdt en twee auto's bezit, een station en een Porsche. Hoe de ander al depressief wordt van een leeg weekeinde, laat staan van een lamlendig verblijf in het buitenland. Hij, Bram, is componist, en niet helemaal onverwacht van het getormenteerde type, terwijl broertje zich met kunstzinnige installaties bezighoudt en al eens een investeringetje waagt.

Van Woensel heeft als auteur een scherp oog voor zulke details, maar geeft de gevoelige verbintenis tussen zijn personages maar mondjesmaat prijs. En er blijft sowieso een mysterieus waas over het verleden hangen, tot uiteindelijk de broers, na zichzelf te hebben doordrenkt in liters calvados, afscheid nemen voor weer tien jaar, een einde dat dezelfde onderhuidse tragiek suggereert als een subtiele huiskamertrilling van Pinter, maar dan een stuk rechtlijniger. Onder ons gezegd en gezwegen is hoe dan ook àf, kwaliteitsvol en warm aanbevolen.

(SH)

Voorstellingen vanavond in Limelight Kortrijk (056/22.10.01) en op vrijdag 13 maart in CC België in Hasselt (011/22.41.61).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234