Vrijdag 20/05/2022

Cake en chips, voor elk wat wils

Oostende

Eigen berichtgeving

Steven Heene

Het Theater aan Zee-festival beleeft vandaag zijn laatste dag. Die wordt afgerond met een groot feest in het Casino Kursaal, waar een aantal doorgewinterde podiumkunstenaars voor het voetlicht treedt: Guy Dermul en Willy Thomas van het Brusselse collectief Dito'Dito met Voetstuk / Piedestal; De factorie & W.A.C.K.O. met De uitspreker; charmezanger Guido Belcanto met zijn orkest De Libidos en Marijke Pinoy van Theater Zuidpool met de Almodóvar-monoloog Bouche B. Daarna is het aan het veelkoppig sambaorkest El Tattoo Del Tigre, berucht in Vlaanderen sinds hun optreden op het Werchter-festival, om de sterren van de hemel te blazen.

Tussendoor worden er ook prijzen uitgedeeld: de prijs voor de beste act op het Performing Arts Festival, een ronkende titel voor de categorie kleinschalige straatacts op Theater aan Zee (TaZ). Ook de bank die het festival sponsort deelt traditiegetrouw een prijs uit, dezelfde bank die de redactie van de TaZ-dagkrant inspireerde tot de slogan 'Ontroering. Het is ook ons mooiste werk' op de voorpagina eergisteren. In dat nummer stond trouwens een stemformulier waarmee de festivalganger zijn of haar waardering kon uitspreken over de voorstellingen in de categorie Jong Theaterwerk. Zo waren er de voorbije dagen niet minder dan vijfendertig theaterprojecten te zien in en rond het Postgebouw, projecten van studenten aan de toneelopleidingen in Vlaanderen en Maastricht. Een aantal onder hen krijgt van Theater aan Zee een aanmoedigingsprijs ter waarde van 100.000 frank (2.470 euro), op voorwaarde dat die jonge theatermakers volgend jaar weer in Oostende komen spelen. Dit 'juryrapport' wordt eveneens vandaag bekendgemaakt.

In afwachting daarvan ging het festival eergisteravond zijn gewone gangetje. Voor de festivalganger betekent dat: een keuze maken uit mysterieus klinkende titels als Frim Fram Sauce, Lepelkop en Rattewit. Al doken er ook enkele bekendere namen op in het programmaoverzicht.

Een daarvan was Haar... Afd. 2 van het jonge gezelschap Millenniumproof. Dat zijn de actrices Tania Poppe en Fania Sorel, intussen al een tijdje afgestudeerd en vorig jaar van de partij in Oostende met de eerste versie van Haar. Het is een monoloog, gespeeld door Poppe en geregisseerd door Sorel, over een personage dat innerlijk verscheurd wordt omdat 'hij' eigenlijk een 'zij' wil zijn, met alle traumatische gevolgen van dien. Haar is dan ook geen lichte kost, en hoewel de monoloog sinds vorig jaar aan helderheid en diepgang heeft gewonnen, leek er toch nog iets mis met de dosering van zeg maar de emotionele ellende. Poppe speelt de man/vrouw met een grote, platinablonde pruik en een jurk met split, als een drag queen dus, maar twijfelde zichtbaar tussen overdreven theatraliteit om haar personage in de verf te zetten en een intiemere, gewonere verteltoon.

Voor theatermaakster Pascale Platel, zus van choreograaf Alain Platel en zelf ook al enkele jaren actief in het professionele theatercircuit, is een 'gewone' verteltoon de leidraad in De koning van de paprikachips. Deze Bronks-productie maakte de voorbije jaren een zegetocht langs de Vlaamse podia, won onderweg onder meer de Signaalprijs voor jeugdtheater en werd in Oostende nog eens opgevoerd in het Feest- en Kultuurpaleis. Daar zat de zaal stampvol met kinderen én volwassenen, want beide groepen weet Platel aan te spreken dankzij haar schijnbaar eindeloze verbeelding en haar gevoel voor maffe, absurde humor. Hoe moet je anders de avonturen van Platel, haar gorilla Ben en de sexy, met een Engelse tongval sprekende pantoffel Sammy omschrijven? Het publiek genoot met volle teugen.

Daarna ging het, voor sommigen althans, naar de ruimte onder de kiosk op het Wapenplein. Een krappe, donkere ruimte met net genoeg plaats voor vijftien toeschouwers en een monoloog in het kader van de Stadsnomaden. Dit keer was het RITS-studente Aagje Dom die haar publiek opwachtte; zij bracht een tekst van Arnon Grunberg. Grillroom of Nog een klein beetje wachten is het verhaal van een eenzame oude vrouw die, rondjes draaiend tussen lege wijnflessen, ratelt over haar overleden echtgenoot en haar zoon. Voor hem heeft ze een cake gebakken, maar het laat zich uitschijnen dat hij niet zal komen. Een trieste historie, door Dom verdienstelijk uiteengezet.

Ondertussen was op het Klein Strand een feeëriek spektakel begonnen: Babel van het Brusselse Théâtre Attrape. Staande op een toren van drie verdiepingen lokten zangers en percussionisten het publiek van ver. Maar het was vooral het uitgebreide vuurwerk dat de moeite loonde, een passende afsluiter voor dag vier op de Theater aan Zee-zesdaagse.

Dit is de vierde aflevering van onze reeks over Theater aan Zee.

Theater aan Zee wordt vanavond afgerond in Oostende. Inlichtingen op tel. 059/70.11.99.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234