Dinsdag 27/10/2020

Tv-recensie

'C.B. Strike': de spannende clichés van J.K. Rowling

Holliday Grainger en Tom Burke in 'C.B. Strike'.Beeld rv

Het hoeven niet altijd tovenaars, elfen of andere ongein te zijn, dacht J.K. Rowling. En dus kwam de geestelijke moeder van Harry Potter met Cormoran Strike op de proppen. Een ouderwets degelijke detective die in televisievorm net iets te nadrukkelijk binnen de lijntjes van zijn genre kleurt.

Drie weken na de release van The Cuckoo's Calling had Robert Galbraith amper 1.500 exemplaren van zijn debuutroman verkocht. Aan lovende reacties nochtans geen gebrek. Recensenten prezen zijn vlotte schrijfstijl, de mooi aangehouden spanningsboog en de knap geportretteerde hoofdpersonages. Maar zonder grote naam op de kaft vond de thriller moeilijk zijn weg naar het grote publiek. 

Dat veranderde toen een paar maanden later uitlekte dat het boek niet door de fictieve Galbraith, maar wel door J.K. Rowling bijeen werd gepend. In een mum van tijd schoot The Cuckoo's Calling naar de top van de bestsellerlijstjes. Achteraf liet Rowling weten dat ze het jammer vond dat ze zo snel door de mand was gevallen. "Schrijven onder een pseudoniem gaf me de kans om alle bagage te dumpen die aan mijn naam vasthangt", vertelde ze na haar ontmaskering. Als Robert Galbraith kon ze – althans een paar maanden lang – debuteren zonder hype en hooggespannen verwachtingen.

Die luxe is Cormoran Strike, de privédetective waar het in de boeken van Robert Galbraith om draait, bij zijn televisiedebuut niet gegund. De naar hem genoemde reeks wordt wereldwijd in de markt gezet met de naam J.K. Rowling en het daaraan verbonden verwachtingspatroon als uithangbord. Niet dat hij zich daar iets van aantrekt. Strike is, zoals dat bij tv-detectives blijkbaar hoort, van het eigenzinnige soort. En dat is niet het enige cliché waaraan Rowling zich bezondigt. 

Niet vernieuwend

Zoals veel van zijn tv-collega's blijkt Strike een turbulente voorgeschiedenis met zich mee te slepen. Dat slepen mag je trouwens letterlijk nemen. Aan de oorlog in Afghanistan hield hij een beenprothese en een handvol hardnekkige nachtmerries over. De sloten drank waarmee hij die probeert te verdringen doen zijn boekhouding dan weer bloedrood kleuren. Dat verandert wanneer hij er in de eerste drie afleveringen in slaagt een op het eerste zicht proper afgehandeld sterfgeval toch een andere wending te geven. Eigenzinnig, we zeiden het al. Tel daar nog een love interest en een lang geleden in mysterieuze omstandigheden overleden moeder bij die dienst doet als rode draad, en je weet dat C.B. Strike niet de grote vernieuwer van het detectivegenre is. 

Waarom dan toch kijken? Omdat Tom Burke erin slaagt om van Cormoran Strike een persoon van vlees en bloed te maken, en dat ondanks de stapel clichés waaronder zijn personage gebukt gaat. Hetzelfde geldt trouwens voor Holliday Grainger, die het minstens even goed doet als Robin, de nieuwe, uiterst bevallige assistente die per toeval het leven van Strike komt binnengewandeld. Het schrijfwerk van Rowling mag dan al weinig vernieuwend zijn, spannend is het wel. Dat ze erin slaagt om de ware toedracht van een moordzaak pas na drie afleveringen van bijna een uur prijs te geven zonder dat die onthulling ongeloofwaardig overkomt is een prestatie an sich. De thrillerklas zit vol minder begaafde leerlingen die er alleen maar van kunnen dromen om hun hoogtepunt zo lang uit te stellen. 

Elke zaterdagnacht om 4 uur op Telenet Play More.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234