Woensdag 23/10/2019

Bus

Eigenlijk zijn er twee Tours. De Tour voor de dagjestoeristen die er één rit uitpikken en zich de rest van de drie weken achteraan verstoppen. En daarnaast de echte Tour, die voor de klassementsrijders. Alessandro Petacchi: vier ritten gewonnen en dan naar huis. Michael Boogerd en Richard Virenque vorig en dit jaar: niks komma niks, tot de achterstand zo hoog is opgelopen dat de grote baas je een pleziertje gunt. Belachelijk, maar ik heb hier geen pasklare oplossing voor. Je zou kunnen overwegen de ritzege af te nemen van iemand die het einde niet haalt of niet binnen de twintig minuten van de gele trui staat. Ik betwijfel of dat werkt.

Blij zijn met een dagzege als dode mus, zelfs dat is de Belgen niet gegund. Voor mij op tafel ligt de stand na de etappe naar Gap. De landgenoten zijn makkelijk te vinden, met dank aan de vormgevers van deze krant. Ze staan in het vet. Handig, maar een beetje te veel eer.

We hebben maar acht Belgen in koers en ze doen nog allemaal mee, tot daar het goede nieuws. Die dag in Gap was Axel Merckx de eerste aan de meet. Hij was veertigste. In de algemene rangschikking staat hij 87ste. Eerste Belg na dinsdag was Kurt Van de Wouwer. 59ste op 46 minuten. Dan Merckx. Op dik een uur. Hij is in een felle strijd verwikkeld met zijn ploegmaat Rik Verbrugghe, die een minuut meer achterstand telt. Vervolgens Mario Aerts. Rijdt voor den Duits. 102de op 1 uur 11 minuten. Serge Baguet en Christophe Brandt zijn 110de en 112de op 1u16 en 1u17. Marc Wauters, onze halve Hollander, staat 140ste op 1u36. Rode lantaarn cum laude is Hans De Clercq van Lotto op 2u18. Gaat zo traag bergop dat hij met zijn remmen dicht de cols moet oprijden, anders bolt hij achteruit de berg af.

Ik ben beschaamd Belg te zijn. Onze acht Belgen in deze Tour zijn ziek, zwak of misselijk, maar uiteindelijk vooral dat tweede. Acht inwoners van de grootste wielernatie uit de sportgeschiedenis en ze komen geen meter vooruit in de belangrijkste wedstrijd van het jaar. De ene zijn knie doet pijn omdat zijn zadel zeven millimeter was gezakt, de andere had het aan de darmen, en zo kun je nog een tijd doorgaan. In diezelfde krant staat een hele uitleg van Noël Demeulenaere die een vierde Belgische ploeg op de been wil brengen. Quick Step-Davitamon, Lotto-Domo, Marlux-Nixdorf en nu ook nog eens Chocolade Jacques. Tel daarbij Berry Floor van US Postal. Nog even en in het Tour-peloton rijden meer Belgische sponsors dan renners.

Van de week hoorde ik Rikske Verbrugghe op de radio. Hem werd gevraagd wat zijn tactiek was in dat soort overgangsritten. Verbrugghe was inventief: "Ge probeert weg te geraken en geraakt ge weg, dan zijt ge weg. Geraakt ge niet weg, dan blijft ge zitten en formeert ge een gruppetto."

Een gruppetto, o gruwel. Komt van gruppo, het Italiaans voor groep. De Bus, in Vlaamse wielertaal. Bus of gruppetto, wat maakt het uit? Een samenscholing van collega-sukkels die het tempo niet kunnen volgen, dat is het en daar wacht Rikske op als hij zijn aanval gecounterd ziet. Wij zijn opgegroeid met Merckx (Eddy), Van Impe en alles wat daar achter kwam. We wonnen niet altijd, maar we reden vaak vooraan in de hoogste bergen en nu komen we geen molshoop meer over. De mondialisering verklaart niet alles. De analyse is snel gemaakt. Geen land ter wereld is zo gek op wielrennen, maar onze opleiding is gericht op twee wedstrijddagen: de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix. Kasseiknotsen, draaien, keren, optrekken, wroeten, stampen en stompen, veel op kracht en weinig op uithouding, snelheid en souplesse, dat is wielrennen op zijn Vlaams. Onze coureurs trainen op onze boerenwegels voor onze Vlaamse wielerweek en onze kermiskoersen. Als Gent-Gent binnen is, of de E3 Prijs of de Omloop van de Vlaamse Gewesten, dan is het al lang goed.

Terwijl de gemiddelde mondiale wielerwedstrijd dichter bij Luik-Bastenaken-Luik in de buurt komt. Maar daar hebben we niet voor getraind en bijgevolg tellen we daar niet mee (behalve ons wonderkind).

De rest van het seizoen zijn onze helden op twee wielen fervente aanhangers van het gratis openbaar vervoer van Stevaert. Er mag geen bus rondrijden in een grote wedstrijd of ze gaan erin zitten. Zocht Demeulenaere nog een goeie co-sponsor? Misschien kan hij Van Hool bellen. Die heeft de mooiste en beste bussen van het land.

Hans Vandeweghe

P.S. Onder mijn voeten gekregen van een endocrinoloog-seksuoloog in verband met mijn column van vorige week. De man is gespecialiseerd in eenballige mannen en had iets te melden. Mijn bewering als zou Lance Armstrong niet zonder extra hormonale input kunnen, berust op niets. De andere gezonde teelbal zou de vereiste testosteronproductie voor zijn rekening nemen. De mens zit voorwaar wonderbaarlijk in elkaar, en onze welgemeende excuses van de week gaan dan ook naar LA en co.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234