Zondag 24/01/2021

Busje komt zo

Een klein dorpje in Oostenrijk liet zeven toparchitecten los op haar bushaltes. Documentairefotograaf Kevin Faingnaert legde voor ons de vreemde bouwsels vast op de gevoelige plaat.

In Krumbach, een dorpje nabij het Bregenzerwaldgebergte in het westen van Oostenrijk, domineert een prachtig landschap van bergen en dalen. Sinds 2014 heeft het dorp er een attractie bij: bushaltes. Verspreid over de groene glooiingen bevinden zich zeven bevreemdende bushaltes die ontworpen zijn door architecten uit zeven landen: Chili, Rusland, China, Japan, Noorwegen, Spanje en België. "Als fotograaf ben ik altijd aangetrokken tot de buitenbeentjes, zowel op menselijk als op architecturaal vlak", vertelt documentairefotograaf Kevin Faingnaert die ons in een vorige Beeldenstorm een inkijk gaf in een kleine gemeenschap op de Faeröer-eilanden. Buitenbeentjes vielen hier alleszins wel te scoren. Zo ontwierp Ensamble Studio uit Spanje een bushalte die lijkt op een hoop opeengestapelde paletten, bouwde de Japanner Sou Fujimoto een virtueel bamboebos uit wit gelakt staal en plaatsten onze eigen Architecten De Vylder Vinck Taillieu een stalen, minimalistische vorm midden in de natuur.

"In zekere zin passen de vreemde haltes in het landschap omdat zij op vlak van materiaal en vorm ernaar verwijzen", zegt Faingnaert. "Hout en staal zijn de meest gebruikte materialen hier. Aan de andere kant passen de bouwsels er totaal niet in, omdat zij om aandacht schreeuwen in een anders zeer serene omgeving. Ik vind die dubbelzinnigheid interessant." Los van de esthetiek zijn de bushaltes functioneel en worden zij dagelijks gebruikt. Krumbach mag dan slechts duizend inwoners tellen, haar bewoners zijn fervente busgebruikers. In 2011 liet de gemeente al de centrale bushalte verbouwen tot een aantrekkelijk staaltje hedendaagse architectuur om het openbaar vervoer verder te promoten. Vrij snel na de bouw bleek dat ook andere bushaltes aan vervanging toe waren. En toen dacht men op 't Schoon Verdiep van Krumbach: misschien moeten we die ook maar aan topontwerpers toewijzen.

En toch is dit geen prestige-, maar een gemeenschapsproject. "De deelnemende architecten werden niet in geld uitbetaald maar kregen een vakantie in Krumbach aangeboden en werden tijdens de bouw ondersteund door lokale architectenbureaus. Het eigenlijke uitwerken van de bushaltes gebeurde door Krumbachse ambachtslui gespecialiseerd in hout-, staal- en glasbewerking. Alle materialen werden betaald via giften afkomstig van lokale inwoners. In totaal werkte driehonderd man samen en sponsorden een goede tweehonderd personen het project."

Faingnaerts favoriete bushalte is die van Sou Fujimoto: het virtuele bamboebos. "Die halte heeft geen dak wat vreemd is gezien het in de regio tijdens de herfst en de winter hevig kan sneeuwen en regenen. De halte is wel voorzien van een trapje waarmee je een etage hoger kunt staan. Van bovenop de bushalte heb je een prachtig zicht over de vallei. Weet je, bij ieder hokje overviel me eigenlijk een bevreemdend gevoel. Het contrast tussen het imposante en weelderige landschap en de persoon die alleen in het hokje op de bus staat te wachten is enorm." Een soort moderne Hopper in de bergen.

Het perspectiefspel van Wang Shu.

v.l.n.r. Het huisgevoel van Rintala Eggertsson, minimalisme door Jan De Vylder en de houtstapel van Antón García-Abril.

v.l.n.r. Het bamboebos van Sou Fujimoto, de toren van Alexander Brodsky en relaxed wachten dankzij Smiljan Radic.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234