Vrijdag 20/05/2022

Bus staat jaar te roesten langs drukke Brusselse invalsweg

Op de Vilvoordselaan in Brussel, pal achter het station van Schaarbeek, staat al sinds begin dit jaar een bus te verkommeren. Een autocar met Belgische nummerplaat waarvan de deur is geforceerd, de wielen verdwenen en de carrosserie werd beschadigd. De politie zegt van niets te weten. Is er dan niemand in Brussel die een bus mist?

Mysterieuze autocar aan station Schaarbeek was eigendom van obscuur reisbureau

Voor de liefhebbers van de ironie: de bus werd achtergelaten voor een gebouw van Net Brussel, de vuilnisophaaldienst van het Hoofdstedelijk Gewest. Het gebouw ziet er niet bepaald drukbezocht uit, maar toch. Als de buschauffeur een statement wilde maken, dan heeft hij bij deze onze onverdeelde aandacht.

Ook dat is onze hoofdstad anno 2010: een verlaten bus kan maandenlang op één van haar invalswegen staan zonder dat iemand zich daar vragen over stelt. Of beter: zonder dat iemand actie onderneemt. Nochtans is de plaats delict geen duistere, vergeten uithoek van Brussel, laat staan een quartier chaud waar de politie zich niet zou durven vertonen. Nee, de bus staat gewoon op de pechstrook van de Vilvoordselaan, waarlangs dagelijks duizenden pendelaars de hoofdstad binnenrijden.

De afgelopen maanden takelde de bus zienderogen af. De deur aan de passagierskant is lichtjes geforceerd, maar het interieur is nog intact. Op het dashboard ligt een brochure in het Arabisch. Een plakkaat op de buitenkant van de bus vermeldt dat het voertuig de laatste keer werd gekeurd in september 2008, goed voor gebruik tot augustus 2009.

De buitenkant van de autocar is er erger aan toe. De achterwielen zijn verdwenen, de bus steunt op een krik die er allesbehalve betrouwbaar uitziet. De laatste maanden werd ook de carrosserie beschadigd: kapotgeslagen lampen, een half afgerukte spiegel, geblutst staal. De schroothoop wenkt.

“Een achtergelaten bus? Achter het station van Schaarbeek? Dat is het eerste wat ik er van hoor”, zegt de Lakense politiecommissaris Anne Verspecht, die na een potje rondbellen bij de Brusselse politie volgens een ondoorgrondelijke logica bevoegd blijkt te zijn voor de Schaarbeekse stationsbuurt. De commissaris zegt het ‘vreemd’ te vinden dat de bus daar al een paar maanden staat. “Onze wijkagenten patrouilleren daar nochtans dagelijks.”

Maar van wie is die bus? En waarom staat ze daar? “De nummerplaat staat bij ons niet geregistreerd”, klinkt het bij de FBAA, de Federatie van Belgische Autobus- en Autocarondernemingen. Busmaatschappijen zijn niet verplicht zich aan te sluiten bij de FBAA. Maar het is wel de enige beroepsvereniging van het land, waardoor lidmaatschap toch een zekere indicatie is van beroepsernst. Dat belooft.

De naam op het koetswerk van de bus, Maritime Trans, levert na enig zoekwerk een match op met het Belgisch Staatsblad van 8 juli 2008. Daarin wordt melding gemaakt van een buitengewone aandeelhoudersvergadering waarop is beslist dat de genaamden Yassine en Allal Guessous tachtig procent van hun aandelen overdragen aan een zekere Youness Ben Houssa, die daardoor eigenaar wordt van Maritime Trans. Tweede punt op de agenda van de aandeelhoudersvergadering: de verhuis van de maatschappelijke zetel van de Picardstraat in Sint-Jans-Molenbeek naar de Clayslaan 62 in Schaarbeek, de domicilie van de hoofdaandeelhouder.

Op het bewuste adres geen busbedrijf, maar een typisch Brussels herenhuis dat onderverdeeld is in appartementen. We bellen aan. Geen enkele bewoner heeft ooit gehoord van Maritime Trans of Youness Ben Houssa. “En wij wonen hier al meer dan twee jaar, mevrouw!”

Maritime Trans levert nog een tweede relevante internetlink op: die naar een database van busmaatschappijen. Eigenaar van de website is de FBAA. Maritime Trans is er nog altijd geen lid, maar blijkt plots wel over een adres te beschikken op de Stalingradlaan in het centrum van Brussel, vlak aan het Zuidstation.

De Stalingradlaan is het kloppende hart van de Brusselse allochtone economie. Theehuizen, kebabzaken en telefoonwinkels floreren er broederlijk naast elkaar. Maar op nummer 42 geen teken van leven. De rolluiken van het gelijkvloers zijn naar beneden. Door de spleten zijn twee bureaus te zien in een verlaten handelsruimte. Aan de muur hangt vergeelde Nederlandstalige reclame voor een reis met Thomas Cook. “Superaanbieding Disneyland Parijs: 129 euro!”

“Dat was hier een reisbureautje”, bevestigt een buurtbewoner. “Enfin, reisbureau. Je kon er tickets boeken voor een busreis naar Marokko, tegen spotgoedkope prijzen. Een normale mens zou zich vragen stellen bij de tarieven die werden gehanteerd, maar de klanten dachten blijkbaar dat ze met een soort Ryanair voor autocars hadden te maken. Tot op de dag van vertrek de bus niet kwam opdagen. De stoep heeft hier regelmatig vol gestaan met tierende reizigers. Wacht, ik geef u de telefoonnummer van de eigenaar van het pand. Die kan u meer vertellen.

“Verschrikkelijk!”, zucht Martine Van Dam. “Zowat tien jaar lang is het gelijkvloers een reisbureau geweest, maar de naam veranderde constant. Trans Voyage, TSM, Maghreb Jedid, wat is het allemaal niet geweest! Ik geraakte er niet wijs uit. Ook de eigenaars wisselden voortdurend, maar het was altijd hetzelfde groepje neven en vrienden. Chipoteurs die hun schulden aan elkaar doorgaven. En ondertussen bleven ze slachtoffers maken. Ik wil de mensen niet te eten geven die hier hebben staan wachten op een bus die nooit is gekomen.”

De laatste vier maanden heeft Van Dam geen huur gezien. “Ik heb een advocaat op de zaak gezet, dat hij het maar uitzoekt. Eerlijk gezegd ben ik blij dat ervan af ben.” Maar ook de advocaat boekte geen succes. “Altijd maar beloven dat ze gingen betalen”, zegt meester Christian Bouton. “Maar tot op vandaag heb ik nog geen eurocent gezien.”

Bouton heeft altijd met Youness Ben Houssa onderhandeld. Tot die opeens verdween. “Zomaar, van de ene dag op de andere. Ik heb alles geprobeerd: aangetekende brieven, dreigen met de deurwaarder. Geen antwoord. Een proces aanspannen tegen die gasten heeft geen zin, want ze zijn insolvabel. Ondertussen zijn er nieuwe huurders gevonden. Voor mijn cliënte is daarmee de kous af.”

En de bus? “Wij hebben die al langer zien staan”, klinkt het bij Da-Car, de takeldienst die zich om de hoek bevindt van de Vilvoordselaan. “Maar zelf mogen wij niet in actie komen. We wachten op een opdracht van de politie om dat ding daar weg te slepen.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234