Zaterdag 26/09/2020
Beeld Franky Verdickt

Guido Everaert

Burn-out bij ambtenaren, yeah right!

Guido Everaert is blogger en columnist.

Ik zou de lippen stijf op elkaar houden. Geen grapjes maken, geen sneren, niks. Als er maatregelen nodig zijn, dan zijn er maatregelen nodig. Punt uit; Maar het is te moeilijk.

Onmiddellijk moest ik denken aan alle berichten die ik telkens weer in de bus krijg als ik openhartig communiceer over de moeilijkheden van kleine zelfstandigen, freelancers, creatieven, noem maar op. Voor elke succesvolle die ogenschijnlijk fluitend door het leven gaat is er meestal ook wel een andere. Mensen die woekeren met hun talent, tijd en mogelijkheden. Die worstelen om hun facturen betaald te krijgen, om de zoveel tijd een aanslag of wat dan ook in de nek gesmeten krijgen, die ze hadden moeten voorzien, maar niet altijd konden voorzien. Mensen die proberen regelmaat in hun inkomsten stroom te steken, en daar bovenop de hoon van een deel van de bevolking met zich krijgen. 't Is ne zelfstandigen, hij zal wel in 't zwart werken en profiteren zonder belastingen te betalen!'.

Verre van mij om te polariseren. Dat hoort niet in een column. Het gaat toch een beetje over keuzes. Ambtenaren, in een perfect georganiseerd bestaan, met een vooraf bepaald aantal uur werk, aan een vooraf vastgelegd loon, met meer dan adequate voorzieningen qua pensioen opbouw en ziekteverzekering; Met ruimschoots dagen verlof en recuperatie. Bedienden die (hopelijk) met goed werkend materiaal hun werk mogen doen... Hoe groot kan de burn-out daar zijn? Hoe veel groter dan bij 50-plussers die massaal afgedankt worden in de privé? Hoe veel erger dan bij de reeds genoemde kleine neringdoenders die elke dag vechten om te overleven, soms tegen beter weten in? Of waar staat dat in de waardenschaal, als je denkt aan jonge schoolverlaters die niet aan de bak komen omdat ze geen ervaring hebben?

Guido EveraertBeeld karin de bruyn

Ontmenselijking

Ik moest even slikken. En toen haalde het gezond verstand het. Als er inderdaad sprake is van absenteïsme, van burn-out en alle verschijnselen die aangehaald worden, dan moeten we daar inderdaad iets aan doen. Dan moeten we dat proberen op te lossen. Ik vind zelfs dat de maatregelen die voorgesteld worden van een zekere frisheid getuigen. Dus laat ons hopen dat het allemaal voldoende zoden aan de dijk zet.

Maar misschien moeten we nog een ietsie pietsie verder denken. De ambtenaar. Wie is hij/zij en wat doet hij/zij? Zou daar niet een stukje van het probleem kunnen liggen? De ontmenselijking door minstens een gedeelte van die job? Het kunstmatig in stand houden van een soort arbeidsverdeling in de administratie. 'Jij mag dossiers afhandelen van hier tot daar, en dan geef je het door aan xyz.' 'Dit is jouw stukje van de job, dat is zijn verantwoordelijkheid...'. Uit de aard van het ambt kun je er niet fantasievol mee omspringen, vermoed ik.

Maar die mensen hebben er wel voor gekozen om dat te gaan doen. Wie groeit er als jongvolwassene op om met hart en ziel te kiezen voor een loopbaan in de ambtenarij? Misschien gaat het daar al verkeerd? Wie wil kan dit overigens verkeerd lezen. Verre van mij om een steen te werpen naar wie dan ook.

Mijn vader was zelf een ambtenaar. Nooit een dag gemist en altijd vol vuur over de noodzaak van zijn functie, zijn departement, zijn verantwoordelijkheden. Hij noemde zichzelf altijd geprivilegieerd en had er niet de minste moeite mee dat hij minder verdiende dan in de privé. Alles heeft een prijs, was zijn motto. Ik heb geen stress, ik doe mijn werk graag en ik heb het gevoel dat ik het openbaar belang dien. Nooit aan burn-out of ziekteverzuim gedaan.

Misschien moeten we ons niet concentreren op de 'begeleidende maatregelen' die eigenlijk al lang gemeengoed hadden moeten zijn. Misschien gaat het wel over de essentie van het werk, en het gevoel van meerwaarde dat er niet altijd is (bij iedereen). Misschien moeten we het allemaal wat simpeler, directer en juister aanpakken.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234