Zaterdag 19/09/2020

Brute strip voor jonge lezertjes

Hij zou en moest educatievere jeugdstrips maken die, anders dan bij zijn voormalige werkgever Studio Vandersteen, controversiële thema's niet uit de weg zouden gaan. Na de jodenvervolging en racisme leverde Marc Verhaegen zopas met Loverboys zijn hardste Senne en Sanne-album af.

Door Geert De Weyer

BRUSSEL l Brute seks, de rape drug en (inter)nationale vrouwenhandel komen er uitgebreid aan bod. Of dat echt wel educatief verantwoord is voor zo'n jong publiek?

Kon niet en mocht niet, antwoordde zijn werkgever Studio Vandersteen, zijn uitgeverij en de erven Vandersteen, toen hij zowat drie jaar geleden voor het eerst de Holocaust in een Suske en Wiske-album wilde aankaarten. Te rauw, klonk de verontwaardigde reactie verder nog. Toen Verhaegen even later werd ontslagen, zwoer hij de hekele, afgekeurde thema's die hem in het verleden zo bezighielden in een nieuwe reeks onder te brengen. Dat werd Senne en Sanne.

In het eerste album stond de Holocaust centraal, in het tweede het oprukkende racisme. In het gloednieuwe, zopas verschenen derde album wordt het fenomeen van de zogenaamde 'loverboys' belicht: (jonge) mannen die meisjes van vijftien en zelfs jonger overstelpen met gespeelde liefde en dure cadeaus om ze even later in de prostitutie te dwingen. Het is het hardste verhaal uit de nog jonge stripreeks. In het album infiltreert Sanne in het prostitutiemilieu om een schoolvriendin te bevrijden, terwijl Senne op zijn beurt infiltreert in de loverboysscene en de discotheken afschuimt op zoek naar kandidaat-meisjes. Plots doemen in deze jeugdstrip agressieve mannen op die in een bordeel huilende tienermeisjes aansporen hun werk te doen, terwijl even later de rape drug wordt opgediend met een drankje.

Auteur Marc Verhaegen is de eerste om toe te geven dat Senne en Sanne allesbehalve een subtiele stripreeks is. "Je hebt entertainende strips, waar je lekker bij kunt wegdromen en waarbij je de dagelijkse ellende kunt vergeten", begint hij. "En je hebt een strip als Senne en Sanne. Vormelijk ziet het er heel braaf uit, inhoudelijk ga ik een stap verder. Het heeft niet zozeer met woede over bepaalde thema's te maken. Ik vind gewoon dat de dingen gezegd mogen worden zoals ze zijn. Persoonlijk mis ik dat soort strips in het striplandschap. De clichés zijn intussen al tientallen keren uitgevoerd. Een schat die moet worden gevonden, een eng eiland, een grote boosdoener die de wereld wilt vernietigen, een strip met feeën, kabouters en trollen en een strip gebaseerd op een bekende Vlaming... Zulke dingen. Het verrast niet meer en mij zegt het in ieder geval niks. De enige reden waarom ik zoiets zou maken, is om den brode. Maar een strip die écht over dagelijkse dingen gaat, maar waar toch nog een taboe op rust, dat vind ik pas een uitdaging. En wat die thema's betreft: de jongeren van tegenwoordig zijn wel wat gewoon van televisie, hoor."

Persoonlijk vindt hij Loverboys allesbehalve een hard verhaal. "Ik heb er deze keer wel bewust een spannend verhaal van willen maken. En tijdens dat verhaal laat ik hier en daar wat van de realiteit zien. Ook heb ik willen aantonen dat die loverboywereld keihard is. Weinig meisjes slagen erin zich ervan los te maken. Die loverboys schrikken er niet van terug geweld te gebruiken. Het is een vorm van mensenhandel.

"Veel loverboys pikken hun prooi op in een bekende dancing in Willebroek", gaat hij voort. "Dat teken ik ook in het album. Maar tegenwoordig gaan ze ook via het internet te werk. Zij voelen heel goed aan wanneer meisjes een laag zelfbeeld hebben. Die gaan ze dan extra aandacht geven, cadeautjes, etentjes, een dure gsm... Intussen trachten ze de relatie met de ouders te verzuren. Er zijn ook veel netwerken. Vooral in Nederland. Elk weekend wordt er een busje met meisjes vanuit Zeeland afgezet in het schipperskwartier in Antwerpen. Zondagavond gaan ze weer terug."

Om het fenomeen van de loverboys beter te begrijpen won Verhaegen advies in bij Payokedirecteur Patsy Sörensen en haar dochter Julie De Ceuster. Zij lieten Verhaegen enkele casestudy's zien. Op de vraag aan Sörensen of de strip mogelijk niet te hard is voor het jonge volkje, waar het in feite voor bedoeld is, antwoordt ze dat je zo'n problematiek beter niet "te omfloerst" aankaart. "De realiteit is veel harder. Het moet zo direct mogelijk, vrees ik. Wij horen op onze rondes langs scholen, van directeuren, onderwijzers en zelfs leerlingen signalen die ons allerminst bevallen. Jonge meisjes worden steeds vaker aangesproken door zulke figuren. Ook Belgische meisjes worden tegenwoordig op die manier verhandeld. Weet je, loverboys slagen er erg snel in om meisjes met een laag zelfbeeld te paaien en voor hun kar te spannen. Zij zijn uiterst vatbaar. Maar hoe krijg je de schoolgaande jeugd zo ver voelantennes te kweken voor zulke gasten? Ik denk dat alles goed is om mensen met deze problematiek te confronteren. Misschien herkennen ouders dankzij de strip ook wel de signalen en ondernemen ze actie."

Verhaegen: "In mijn ogen is een jeugdstrip niet gebonden aan bepaalde codes of wetten. Ik heb het gevoel dat uitgevers soms te veel op veilig spelen. Ik vind dat je alles kunt vertellen in een strip. Senne en Sanne kan perfect gebruikt worden als voorlichtingsstrip in klassen met jongeren vanaf dertien jaar. Nu reeds is er belangstelling vanuit twee scholen, en dat terwijl hij nog maar pas uit is."

Senne en Sanne verscheen bij uitgeverij Mezzanine.n In het derde album van Senne en Sanne wordt het fenomeen van 'loverboys' belicht: mannen die meisjes met cadeaus en gespeelde liefde in de prostitutie dwingen.

Marc Verhaegen:

Ik vind dat de dingen gezegd mogen worden zoals ze zijn. Persoonlijk mis ik dat soort strips

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234