Maandag 18/01/2021

Brussels spoor in Shanghai

In het Minsheng Art Museum in Shanghai werd zondagavond ‘Brussels Body Speech’ geopend, de artistieke representatie van Brussel op de wereldtentoonstelling Shanghai 2010. Curator Hans De Wolf pakte uit met het puikje van de kunstenaars uit de hoofdstad. Voor de Chinezen is het wellicht wennen aan hun werk.

Wie Brussel zegt, zegt dans. Dat leverde meteen het vertrekpunt van de tentoonstelling op: een presentatie van het werk van Anne Teresa De Keersmaeker, die mee de reputatie van Brussel als dansstad vestigde. Dans valt echter moeilijk tentoon te stellen. Daarom werden hier twee verfilmingen van vroege werken door Thierry De Mey getoond: Rosas danst Rosas (1983) en Violin Phase, de solo van de Keersmaeker uit Faze (1982).

Shanghai zal zich dit ‘event’ echter wellicht om een andere reden herinneren. Rosas vaardigde danseres Moya Michael af om met 4 danseressen van de Jin Xing Dance Company het tweede deel van Rosas danst Rosas in te studeren. De vier meisjes werkten zich een week te pletter om dit complexe stuk onder de knie te krijgen. Ze brachten het er bij de opening uitstekend vanaf. Een opsteker voor Jin Xing zelf, een flamboyante choreografe die op haar eentje, zonder overheidssteun, hedendaagse dans op de Chinese kaart zette. Deze voormalige kolonel van het Chinese leger is hier sowieso een beroemdheid, als eerste erkende transseksueel in China en als actrice.

Tegenover die pure dans van De Keersmaeker plaatste de curator de onvolprezen film Technocalyps (2006-2007) van Frank Theys. Theys gebruikt daarin de documentaire vorm om zich af te vragen of het menselijke lichaam niet aan herziening toe is: is de toekomst niet aan een hybride mens-machine, een cyborg? Zoveel theoretische speculatie bleek echter niet te kunnen voor de Chinese censuur, die duchtig knipte in de film. Jammer.

Tussen deze extremen - de verheerlijking van het lichaam en het apocalyptische visioen van zijn verdwijnen - stond het werk van David Claerbout, Ann Veronica Janssens en Joëlle Tuerlinckx. Claerbout toonde Sections of a Happy Moment, een installatie op basis van zacht grijze foto’s van de appartementsblokken van Renaat Braem op het Antwerpse Kiel. De opnames verbeelden, toevallig, een Chinese familie, verzameld rond het balspel van de kinderen. De opnames, na elkaar geprojecteerd op een scherm, werden getrokken vanuit extreem veel verschillende standpunten. Claerbout bewerkte deze foto’s zeer drastisch zodat het lijkt alsof ze getrokken werden kort na de oprichting in 1958. Ann Veronica Janssens toont een groots opgezette versie van haar Mist Room, een desoriënterende ruimte gevuld met kunstmatige mist, die door de belichting verschillende kleuren aanneemt. Een kleine installatie bestaat uit een kring van spots in een wand die samen een punt in de ruimte op onstoffelijke manier definiëren. Joëlle Tuerlinckx creëerde hier een nieuw werk dat de vraag stelt hoe we zien wat we zien en welke relatie dat heeft tot onze taal.

Zhou Tiehai, de artistiek leider van het Museum, wist zich aanvankelijk niet goed raad met deze conceptuele benadering van de kunst. In China heeft die immers nauwelijks voet aan de grond. Precies uit de discussies daarover ontstond echter een vruchtbaar gesprek met de uitgenodigde kunstenaars. Wellicht laat Brussel in Shanghai ook zo zijn sporen na.

‘Brussels Body Speech’ nog tot 7 oktober in het Minsheng Art Museum.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234