Dinsdag 24/05/2022

straatblog

Brussel, hoofdstad van het surrealisme, waar de honing weldra het cynisme wegspoelt

null Beeld Aubry Cornelis
Beeld Aubry Cornelis

Aubry Cornelis studeerde Communicatiewetenschappen aan de Vrije Universiteit Brussel. Woont (opnieuw) in datzelfde Brussel. Lag ooit vier dagen in coma. Won in 2012 een niet meer zo druk bekeken tv-quiz. Put uit al deze - en vele andere - ervaringen inspiratie.

OPINIE

Heden deel ik u met vreugde mee dat in Brussel alles goed gaat. Behalve wat spaak loopt of wat beter kan. Maar daar hebben we tegenwoordig politici voor. Dat schrijft maar boeken met plannen over de hoofdstad alsof het niets is. Fata morgana's van eldorado's waar het later windstil rond wordt, of oprechte toekomstmuziek? Joost mag het weten.

En toch, en toch. Ik heb zo de indruk dat het debat over Brussel er beter aan toe is dan enkele jaren geleden. Hoe kotsbeu ik de hele communautaire discussie ook ben, blijkbaar heeft ze er toch toe bijgedragen dat we met z'n allen veel bewuster nadenken over de vraag: "Tja, wat gaan we nu eigenlijk met die hoofdstad doen?" Of ook nog: "Pakken we dat spel hier nu eigenlijk fout aan? Gooien we het weg? Of wat willen we eigenlijk wél?"

Voor de politici die deze stad al jaren met de nek hebben aangekeken, wordt het nu wel paradoxaal. Daar waar ze vroeger dachten dat ze in Brussel niks verloren hadden, daagt het hen nu dat ze hier vooral iets te winnen hebben. Dat ze in Brussel het verschil kunnen maken. Wel, ik heb nieuws voor jullie: Brussel had zelf al lang het verschil kunnen maken als het niet zo stiefmoederlijk behandeld was geweest. Laat het thema niet kapen, want dan gaan er klungels de stad kapen. Helaas.

Maar kom, ik weersta even aan sombere gedachten en richt mijn blik op een positief gevolg van de toegenomen aandacht voor Brussel. In gesprekken online of offline (in mijn jargon is dat dus gewoon aan de toog) pik je bijvoorbeeld minder en minder sporen van gelatenheid of cynisme op. De meningen worden terug scherper, meer uitgesproken, maar even vaak ook genuanceerder, gelaagder.

Dat is prettig, want zo blijft er om te beginnen meer ruimte over voor rasechte cynici zoals mezelf om zure boertjes te laten over zaken die dat wél verdienen: de onbegrijpelijke wissels van John van den Brom. De onbegrijpelijke basiself van John van den Brom. De voorhoofden van John van den Brom. Of - waarom niet, kwestie van afwisseling - over John van den Brom.

Maar het is, ten tweede, toch vooral zoveel leuker praten over de stad waarin je woont als dat een beetje deftig gebeurt. Zo met pro's en contra's en argumenten en zo. Zonder dat je na twee minuten dialoog al met een gebroken glas Geuze elkaar naar het leven staat te staan.

Er is ook een ten derde, een extraatje: hoe beter de kwaliteit van het gesprek, hoe duidelijker het verschil tussen mensen die gewoon terecht kritisch zijn ingesteld en tussen, wel, laten we het gewoon kwallen noemen. Niet iedereen die bezorgd of sceptisch is, is verzuurd. Maar niet alles wat kritisch lijkt, is goedbedoeld.

Want kwallen zijn bij uitstek personen die een discussie zo lang mogelijk aan de gang houden, met geen enkel doel behalve azijn pissen en de duchtig gehate tegenstander in de gordijnen jagen. Om dan wellicht net iets minder sjagrijnig thuis een potje te gaan rukken op fitness-videocassettes van Jane Fonda of om de madam eens af te rossen.

Dat ongedierte wilde tot voor kort nog wel eens populair zijn of triomferen in debatten. Maar hun laatste uur heeft weldra geslagen. Een pakketje boeken van politici over Brussel is hun afscheidsdeel.

Als er al een opperwezen bestaat, dan wil ik dat deze m/v nu meteen een penseel neemt en het in een vat honing onderdompelt. Daarna moet de Alziende deze kwast zachtjes laten uitdruppelen boven de top van de hoogste berg op aard. Aldus zal met behulp van de zwaartekracht, waaraan ook honing gehoorzaamt, de verzuring in alle valleien ter wereld een halt worden toegeroepen. Aan de oevers van suikergestolde rivieren zullen volksfeesten losbarsten omdat vissers er zoete vangsten vieren.

Wanneer deze stroperige tsunami de straten van Brussel bereikt, zal deze stad zich meer dan ooit oprecht de hoofdstad van het surrealisme kunnen noemen. Geef de paarswitten in het Astridpark ook maar een flinke schep honing. Kleeft de bal er eindelijk eens terug aan de voeten.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234