Woensdag 27/10/2021

Bruisende debutant

De feesten zijn achter de rug en 2013 is aangesneden. Tijd voor een ander concept in deze column. Mijn nieuwe uitdaging: wijnbars bezoeken. En proeven, natuurlijk. Als kersverse Brusselaar begin ik graag met een thuismatch.

Nu de kerstmarkt is opgedoekt, is er eindelijk weer parkeergelegenheid in de Dansaertwijk. Ik kan allang niet meer volgen wat er hier de laatste maanden allemaal is geopend: kledingwinkel hier, nieuw café daar... Een van de nieuwkomers is een mooie wijnbar. Op de knalrode zonnewering staat de naam van de zaak. Pepete & Ronron. Onder de tent zorgen terrasbranders voor een draaglijke temperatuur. Het ziet er wat uit als een mediterrane oase met laurierstruikjes die fungeren als haagjes tussen de vurige stoelen. In het uitstalraam hangen Italiaanse kazen en aangesneden charcuterie.

Maar we installeren ons toch binnen, aan het met barkrukken geflankeerde hoge meubilair. Eenvoudige peerlampjes aan rood strijkijzerdraad zorgen voor warm licht. Een dj draait er vinylplaatjes. "Iedere donderdagavond is er een thema, vandaag is het filmmuziek", weet de verantwoordelijke ons te vertellen. Achter de toog staan verschillende delicatessen te koop, zoals opgelegde artisjokken, pasta en conserven. Wij bestellen alvast een portie kaas/charcuterie die zich vertaalt in pecorino romano met zwarte peper en Spaanse manchegokaas, jamón ibérico, chorizo, olijven en Siciliaanse kappers met stengel.

Draaiend op mijn kruk aanschouw ik het wijnaanbod. Tot mijn grote verbazing merk ik flessen op die mijn aandacht meerdere malen weten vast te houden. Met namen als René Mosse, De Moor en Michel Augé weet ik al dat degene die het wijnassortiment wist samen te sprokkelen, grote fan is van natuurwijnen.

"Wat stelt u voor als eerste wit wijntje aan het glas?" We krijgen naar verluidt het visitekaartje van het huis. Sylvaner kan men niet echt een nobele druif noemen, maar toch heb ik vertrouwen in Domaine Ostertag, dat een kanjer van een reputatie met zich meedraagt. De kleur is in ieder geval veelbelovend intens met een goudgele schittering. De neus is aromatisch geparfumeerd met bloesemgeuren als acacia, linde en kamille. Verse boter en exotisch fruit als ananas en mango zijn te onderscheiden.

In de mond is de viscositeit wat flets, maar gelukkig verrassend droog. Waarschijnlijk onderging hij geen malolactaatgisting waardoor hij zijn mooie zuren wist te bewaren. De alcohol is aan de lage kant (12%), wat zijn reputatie als aperitiefwijn volledig waarmaakt. Mineraal, als was het een kleine riesling. Voor het eerst weet sylvaner me te boeien en denk ik aan sambaballen en exotische muziek.

De sfeer begint er nu goed in te komen. Groepjes fancy geklede mannen en dressed-up madammen stromen binnen. Gastheer Emmanuel verwelkomt zijn publiek uitbundig; de volumeknop van de muziekinstallatie wordt ter verwelkoming een streepje bijgedraaid. Tussen het spektakel door bestellen we nog een fles rode wijn. We laten ons ditmaal helpen door de frivole jonge dame. Wat moeten we drinken? "Zonder twijfel mijn grote favoriet."

De tijd dat beaujolais gelinkt werd aan een koppel bejaarden dat 's zondags op restaurant eens een flesje kraakt, is voorbij. Met wijnmeesters gegroeid uit de lichting van Jules Chauvet is in de Beaujolais een beweging van gelijkgestemde natuurwijnbouwers erin geslaagd deze wijnen opnieuw op de markt te brengen als nobele Gamay-wijnen. De slechte reputatie door de 'Nouveau' raakt stilaan in de vergetelheid. Onze wijn is van lichte intensiteit en heeft een jonge robijnkleur met wat evolutie in de rand. Een beetje een verbazende vuile wijnkleur, maar herkenbaar voor natuurwijn. De eerste neus is puur fruitplezier met een opvallend kirsch-aroma, kriekjes op alcohol en kersenpit. Een natuurgeur die, na wat walsen, zelfs bij het dierlijke aanleunt. Niet beter te vergelijken dan met een hoevegeur als de wind in je richting waait. In de mond is hij elegant en mooi droog. Niet te proper in die zin dat hij haast sulfietloos is en de typische natuureigenschappen hiervan in de smaak bevat. Toch vertoont hij geen tekenen van oxidatie. Een wijn met zuivere fruitimpressies; aalbes, bosaardbeien alsook eau de vie van kirsch. De afdronk is veel complexer dan men zou verwachten en zindert na op aardse 'terroire'-gerichte smaken.

De bar bruist ondertussen als de bellen in een coupe champagne. Ik heb steeds meer het gevoel deel uit te maken van een theaterstuk waar de gasten de acteurs zijn.

Domaine Ostertag 2011 Alsace, France (6 euro/glas)

(import in België: www.gvb-wines.be )

Jean Foillard 2010 Villé-Morgon, Beaujolais, France (20 euro/fles)

(Import in België: www.lestresors.be)

Indien je vergeten bent om je wijn koel te zetten en je gasten reeds onderweg zijn, kun je wat zout bij het ijswater doen. De ijsemmer wordt dan een pekelbad dat heel snel zal koelen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234