Dinsdag 23/07/2019

Brugge zet er een muzikaal punt achter

brugge 2002

tom barman en guy van nueten ontmoeten defilharmonie voor slotconcert

Hoewel Brugge 2002 zondag officieel de boeken sloot, stond de slotdag van het drukke jaar tot de laatste minuut in het teken van de culturele toekomst van de historische stad. Ook het symfonische avontuur dat dEUS-zanger Tom Barman 's avonds met deFilharmonie beleefde, schiep boeiende nieuwe mogelijkheden.

Brugge

Van onze medewerker

Kurt Blondeel

Het eerste deel van het slotconcert in het (overigens nog steeds onvoltooide) Concertgebouw op 't Zand was evenwel gereserveerd voor het werk van drie jonge, klassieke componisten. Het betrof de winnaars van een compositiewedstrijd uitgeschreven door Aquarius, een artistiek-pedagogisch project dat het natuurlijke muzikale gevoel bij vooral jongeren wil doen openbloeien. Dat de ene laureaat zich had laten inspireren door de Indiase klassieke muziek, en een andere door de teksten van Counting Crows-zanger Adam Duritz, zette meteen de kruisbestuiving in de verf die Aquarius voor ogen houdt.

Die doelstelling werd ook na de pauze hardgemaakt. Pianist Guy Van Nueten (ex-The Sands, Chitlin' Fooks, Zon & Zero) arrangeerde namelijk enkele dEUS-nummers en 'kwaliteitsvolle' covers voor orkest, waarbij Tom Barman zelf de microfoon ter hand nam. Samen met Van Nueten had de Antwerpenaar Brugges culturele jaar in februari al mogen inluiden, zij het op akoestische wijze.

Met stilzwijgende permissie van een volle Concertzaal stak de zanger zondagavond eveneens solo van wal met het dEUS-miniatuurtje 'The Magic Hour'. Een voortreffelijke akoestiek bewaarde de intimiteit in de immense ruimte: Barman zong zo stil dat zijn stem bijwijlen in een pakkende heesheid overvloeide. Ook Nick Drake's 'Pink Moon' klonk veeleer alsof het van op een barkruk in een rokerige kelderkroeg werd vertolkt. Met 'Serpentine' mocht deFilharmonie dan eindelijk invallen. Schoorvoetend evenwel, wat hoorbaar niet de gezochte meerwaarde van deze ongewone samenwerking opleverde.

De symfonische uitvoering van de standard 'My Funny Valentine' steeg dan weer wel boven de som der delen uit. Hemelsmooi was het, hoe Van Nuetens pianogetinkel halverwege door een golf zijdezachte strijkers werd begroet, als een afgevallen boomblad dat door een briesje opgetild en even meegevoerd wordt. Adembenemend was dan weer hoe het ruim zestigkoppige orkest er zowaar in slaagde de mijmerende kleinschaligheid van 'River Man' en 'Fruit Tree' te onderstrepen, nog twee herfstige liedjes van de betreurde Drake.

Tom Barmans keelgeluid hield tegenover zo'n klassebetoon niet altijd stand. Zo frivool en zwierig als deFilharmonie onder leiding van Lucas Vis zich op Serge Gainsbourgs 'Poinçonneurs des Lilas' stortte, zo droogjes hinkte de Antwerpenaar achterop. Op de in deze context veelbetekenende afsluiter 'Nothing Really Ends' van zijn eigen dEUS had hij beter vat. Dat Tom Barman zich tijdens dit unieke concert misschien wat onwennig voelde, is perfect te begrijpen. Maar laat dat nog een reden zijn om zo snel mogelijk een vervolg aan deze heerlijke samenwerking te breien.

WIE: Tom Barman en Guy Van Nueten met deFilharmonie WAAR EN WANNEER: Concertgebouw, Brugge, zondag 17 novemberONS OORDEEL: Tom Barman voelde zich misschien wat onwennig, maar laat dat een reden te meer zijn om een vervolg aan deze unieke samenwerking te breien.

Geslaagde kruisbestuiving tussen klassiek en rock

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden